Brazilie 2

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Monday 17 March 17:12

4 dec. 2013:

We maken kennis met een Braziliaans ontbijt. Dat bestaat uit veel, verschillend fruit ( ook voor ons onbekende soorten) en een speciaal kaasbroodje: Pao de queijo. Dat is het lekkerste broodje wat ik ooit geproefd heb: het ziet er uit als een roomsoesje maar is van brood gevuld met kaas….. warm en de kaas gesmolten!

We zijn op tijd op het vliegveld voor de volgende vlucht, die ons naar het schiereiland Florianopolis zal brengen. De vlucht duurt ‘maar’ 2 uur, dus in vergelijking met gisteren denken we dat het wel mee valt. Maar daar denkt Christiaan anders over: die baalt ervan weer te moeten zitten en zet het op een krijsen. We generen ons dood tegenover de andere passagiers maar het is niet anders! Het ventje wil z’n eigen gang kunnen gaan en dat kan natuurlijk niet. Om beurten nemen we hem op schoot om hem af te leiden, met weinig succes.

‘Oma, Christiaan wil niet vliegen hè?’ zegt Nikita als Christiaan bij mij op schoot zit.

‘Nee dat denk ik ook’ zeg ik.

‘Christiaan, zullen we boekje lezen?’ vraagt ze weer, vertederd kijken wij volwassenen elkaar aan: schattig zoals ze hem probeert te kalmeren. En wonder boven wonder glimlacht hij door z’n traantjes heen en zegt: ‘die’  en wijst naar het boekje dat Nikita hem voorhoudt. Gelukkig, dat brengt even wat rust in de tent!

Op het vliegveld worden we afgehaald met een busje dat ons naar het park brengt waar ik 2 chaletjes gehuurd heb. Toen het plan voor deze vakantie opkwam waarschuwde onze a.s. schoondochter al dat er niemand engels spreekt in Brazilie. Dus mijn man en ik hadden een paar lessen portugees genomen. Dat was ons geluk op het park: de chaletjes waren inderdaad gereserveerd maar er waren géén kinderbedjes en in één van de huisjes geen airco. Dus wij gewapend met woordenboek naar de receptie, Nikita mee want die liet opa’s hand niet los. Worstelend met die lastige taal om de receptioniste ons bezwaar duidelijk te maken zegt Nikita ineens: ‘Opa, wat zeg jij nou?’ Haar gezichtje één groot vraagteken. Ik probeer haar uit te leggen dat we in Brazilie zijn en dat de mensen hier zo spreken. ‘Waarom doet ze dat, oma, ik weet niet wat ze zegt!’ protesteert ze. Enfin alles komt voor elkaar en we zitten er piekfijn bij: zalig weer, korte broek aan in december…… wat wil je nog meer!

We spreken af een paar dagen rust in te bouwen zodat de kindertjes even hun eigen ritme kunnen vinden. Nikita heeft al snel door dat ze zomaar zonder papa of mama naar opa kan lopen. Rugtasje met speeltjes mee en daar gaat ze! We kunnen elkaars voordeur zien dus we houden haar in de gaten als ze ‘over loopt’, maar we merken ook op dat ze ons tegen elkaar uit speelt. Als ze bij mama en papa is en ze doet iets wat niet mag, pakt ze haar tasje en gaat ‘opatoe’. Zit ze bij ons ineens op de muren te kalken met haar kleurpotloodjes en zeg ik dan dat dat niet mag, zegt ze met een woeste blik: ‘ik ga bij mama spelen’. Ze keurt ons geen blik waardig als ze parmantig weg stapt. Wij liggen in een deuk!

’s Morgens is ze al vroeg present. Haar papa is een ochtendmens en heeft altijd vroeg de koffie klaar. ‘Ma, als pa nog slaapt kom dan gezellig koffiedrinken’ zei hij de eerste dag al. Wetend dat opa nooit vroeg is en ik wel. Ook deze afspraak heeft Nikita snel door. Ze komt heel vroeg naar ons huisje waar ik haar op vang. ‘Waar is opa’ vraagt ze.

‘Die slaapt nog, ssstttt” zeg ik.

‘Maar ik wil met opa spelen!’

‘Even wachten tot hij wakker is’ zeg ik.

‘Ik ben wakker hoor, laat maar’ hoor ik opa’s stem uit de slaapkamer.

‘Opaaa, ben je wakker’ roept Nikita blij ‘Opa ik kom bij jou hoor.’

‘Fijn’ bromt opa.

‘Oma, hier is je tas’ en mevrouwtje reikt mij m’n handtas aan ‘ga jij maar koffiedrinken bij papa. Ik blijf wel bij opa!’ En zo wordt ik weg gebonjourd, heeft ze opa lekker voor zichzelf…… gierend van de lach kom ik ‘op de koffie’ en papa en mama gieren met me mee. Dat wordt genieten deze twee weken, tot we de zestiende eindelijk, na een jaar, onze zoon weer zullen zien!

 

 

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
haha, leuk vooruitzicht! Geniet ervan.
Heerlijk zo'n vakantie. Wij, mijn zus, moeder en ik gan dit jaar samen met mijn broer en zijn twee dochters op vakantie. Zijn verleden jaar een week met ze weg geweest, zouden twee in de zomer maar werd toen een lang weekend en in de herfst een hele week. Nu haan we de geplande twee weken in de zomer. Mijn broers arme meiden, opgescheept zitten met hun tantes en oma waarvan een van de drie strenger is dan hun pa. Die daar weer dankbaar gebruik van maakt. Wordt leuk.:-)
dank je, wordt vervolgd
Heerlijk verslag.