Een paar 'bloopers' van Ad

Door Wasbeer gepubliceerd op Friday 14 March 14:17

f97b084b77e378445cb2e7faaba25c33_1394804

 

Vandaag toch wat tijd over voor dan maar een paar blunders van een kennis. Niet omdat de mijne allemaal beschreven zijn, maar je moet op dat punt ook niet echt het achterste van de tong laten zien. We zullen hem Ad noemen, omdat hij nu eenmaal ook gewoon zo heet. Een late veertiger, werkzaam bij een groot internationaal bedrijf in een administratieve functie. Omdat ik zelf ook regelmatig bij het bedrijf kwam, leerden we elkaar een beetje beter kennen. En om maar meteen met de deur in huis te vallen, Ad was en is een beetje 'excentriek'.

b2db44d2146123b3fe0210f923a33e96_1394804

 

De zakenreis.

 

Voor het betreffende bedrijf moest ik met Ad samen voor een klusje naar een mooi warm eiland. Dat klinkt prettiger dan het is, want in feite zie je dan zelden meer dan een hotelkamer, een kantoorruimte en een restaurant. De tweede dag zag Ad er bij het ontbijt bepaald niet florissant uit, die had bepaald niet goed geslapen zo te zien. Dus was het niet meer logisch dan maar te vragen, waar dat zo door gekomen was. En omdat Ad een beetje excentriek was, verbaasde me het antwoord dat hij tot diep in de nacht in zijn eentje in het zwembad had gezeten en daardoor niet aan slapen was toegekomen, hoogstens een beetje. Maar goed, het werd voor beide een lange dag op kantoor, voor Ad wat moeizamer dan voor mij. 'S avonds later besloten we dan maar een restaurant te bezoeken in de 'stad'. Heel gebruikelijk tenslotte om bij een warm klimaat ook veel later te eten dan bij ons gewoon is. Ook vaak vanzelfsprekend in dergelijke contreien is de heftige concurrentie tussen taxichauffeurs en hun goede geheugen voor fooien. Een paar meter buiten het hotel. Kwam er dan al snel een enthousiaste druk gebarende taxichauffeur op ons af. “Sir, you want to go to the nudie-bar again? Ter plaatste spreekt men uitstekend Engels en het 'again' was dan ook duidelijk te verstaan. Uiteraard was het Ad die aangesproken werd, dat mag duidelijk zijn omdat ik wel gewoon geslapen had. Nadat de chauffeur was afgewimpeld, moest Ad inderdaad bekennen dat hij de vorige nacht in een wat obscure bar had doorgebracht, maar hij verzekerde dat het bij een lapdance was gebleven. O ja, Ad is getrouwd, alle andere betalingen moesten vanaf dat moment door mij worden voorgeschoten.

 

                      08226b06ed2c4d2204e72f99e914d289_1394804

 

 

De 1 april grap

 

het was ook wel de gewoonte van Ad om te zeggen, wat in hem opkwam. Dus toen er een wat oudere dame voor het eerst kwam werken bij het bedrijf, die zich toch erg jeugdig kleedde, was er een potentieel probleem geboren. En misschien was er verder ook wel niets gebeurd als hij haar niet eerst van de achterkant had kunnen bewonderen, voordat ze zich omdraaide. En omdat Ad een redelijke kennis heeft van de wat cynischer opmerkingen verkondigde hij dan ook lachend en op luide toon: 'Vanachter een lyceum en van voren een museum' De wraak kon dus niet uitblijven op een gegeven moment. En voor de eerlijkheid dient gezegd te worden dat het op de bewuste dag geen 1 april was, maar al wat later. Ad gedroeg zich de hele dag al als een gekooide tijger omdat hij na het werk een zeer belangrijke afspraak had. En omdat Ad nu eenmaal Ad was, wist het hele bedrijf daar ook van. Om vijf minuten voordat hij eindelijk kon vertrekken, kwam dan ook een alarmerend bericht voor hem. De grote baas had meteen een bepaald dossier nodig en Ad moest dat gaan brengen en toelichten. De baas woonde op een uurtje afstand en was niet iemand die ooit iets werd geweigerd. Dus stormde Ad, niet bepaald in een vrolijke stemming en onderwijl wat minder nette taal uitslaand, met het dossier naar zijn auto. Het grootste gedeelte van het verdere personeel stond voor het raam om zijn reactie te zien op het briefje met '1 april!!' er op dat op zijn vooruit zat geplakt. Briefje is in dit geval een echt understatement, we spreken over posterformaat voor de duidelijkheid. Men kreeg het snel te zien, Ad scheurde  de poster van de voorruit zonder te kijken wat er op stond en  spong in de auto en ging doen, waarvan hij dacht dat het als serieus was bedoeld. Hoe het afgelopen is met die belangrijke afspraak, is me volledig onbekend.

                    42b76ecd6dbb55703c59b402edc4d1a4_1394804

 

 

Het blauwe oog.

 

Op een andere zakenreis was er weer een incidentje met Ad, ditmaal in een veel kouder gebied, Letland om precies te zijn. Terwijl ik weer saai op mijn hotelkamer verbleef, waarschijnlijk om een boekje te lezen, was Ad inmiddels de omgeving gaan verkennen. En zoals de lezer hier waarschijnlijk al wel vermoedt, dan kon niet zomaar goed gaan. Een halfuurtje later werd ik op mijn kamer gebeld met het verzoek even beneden bij de balie te komen. Daar stond Ad, die er duidelijk verfromfaaid uitzag met een bloedneus en een oog dat later nog prachtig blauw zou kleuren. Verder was er gelukkig niets aan de hand en mijn enige taak bestond er uit dat ik de taxi even moest betalen ( zonder de problemen overigens, die ik elders las). Ad was overvallen en zijn portemonnee en hotelsleutel waren hem afgenomen. Op zich geen vrolijk verhaal, indien het vervolg toch niet wat te denken zou geven. De volgende ochtend werden namelijk de ontvreemde voorwerpen keurig terug gebracht in het hotel. De jongedame die ze kwam bezorgen, legde uit dat het waarschijnlijk allemaal een misverstand was geweest en dat ze geen problemen wilde. Omdat Ad haar iets had gevraagd in een vreemde taal, had ze waarschijnlijk de verkeerde conclusie getrokken uit het feit dat hij een hotelsleutel en zijn portemonnee in handen had op dat moment. En een paar aanwezige Letse mannen hadden er geen moeite mee gehad om dan de eer van de Letse vrouw in het algemeen te verdedigen tegenover deze onbeschaamde vreemdeling. Zo kunnen kleine misverstandjes een groot gevolg hebben. Overigens heb ik Ad nooit gevraagd waarom hij zijn hotelsleutel etc. in handen had, toen hij die knappe jongedame de weg vroeg.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtige verhalen;-)
Je begint je toch af te vragen wat hij werkelijk vroeg. Leuk zo'n collega, altijd wat te beleven.
Alweer heel grappig om te lezen ;-)
alles voor die glimlach
Die tweede zin, daar kan ik me helemaal in vinden. ;)
Leuk hè, zulke personen in je directe omgeving. Maakt je leven nóg boeiender dan het al is. En die hotelsleutel die hij in zijn hand had... wellicht stond daar het adres op? ;)
Weer even heerlijk gelachen!
Dank je