Christiaan spreekt

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Wednesday 12 March 14:11

‘Oma, waarom zegt Christiaan opa tegen jou? Jij bent toch oma?’ vraagt Nikita voor de zoveelste keer. Zij is precies, wil alles graag goed doen en dit druist helemaal tegen haar gevoel voor orde in!

‘Hij is nog zo klein, joh, hij weet het verschil nog niet’ leg ik uit. Ze  knikt en zegt er niks meer over, maar ik zie aan haar  gezichtje dat ze het te gek voor woorden vindt.

Christiaan is nu 1 jaar en 5 maanden ( heb ik net even uitgeteld, ik ben niet zo’n oma die zoiets uit het hoofd oplepelt ) en heeft nergens haast mee. Hij kent een paar woordjes en daar komt-ie de dag goed mee door…… dus waarom je druk maken?

Hij zegt: ‘jaaa’ , niet gewoon ‘ja’ zoals wij, maar de nadruk op de ‘aaaa’, en dat gebruikt hij overal voor. Ook als hij eigenlijk ‘nee’ zou willen zeggen. Verder zegt hij ‘die’ met een wijzend gebaar erbij krijgt hij alles wat hij hebben wil.

Het woordje ‘mama’ gebruikt hij voor de belangrijkste persoon in zijn leventje en zo hoort het ook! ‘Papa’ kan hij ook zeggen, maar dat gebruikt hij niet altijd voor zijn papa.

Alle andere mensen in zijn leven worden ‘opaaa’ genoemd……. Of dat nu omi, oma, tuinman, hulp in huis, vrienden van papa en mama zijn, iedere volwassene  is ‘opaaa’. Dat levert nogal eens hilarische situaties op zoals bijvoorbeeld vorige week. Ik ging met mama de kindertjes ophalen op de dagopvang en zodra we de ingang door waren kwamen ze op mama af rennen. Mij hadden ze niet verwacht, op het moment dat Christiaan me zag schoot er een grote grijns over z’n gezichtje en met de armpjes omhoog rent hij op me af luid ‘opaaa’ roepend. Alle leidsters, andere mama’s die aanwezig waren keken langs me heen op zoek naar opa……. maar die was er natuurlijk niet.

Ik haal ze op ’s morgens vroeg en in de auto begint het:

‘Christiaan, we gaan naar opa’ zegt Nikita.

‘Jaaa, opaaa’ roept hij en klapt in z’n handjes.

‘Oma, Christiaan vindt het leuk hè?’

‘Jaaa, opaaa’ roept hij weer

‘Christiaan, zeg eens ommmma’ probeert Nikita.

‘Opaaa’ is het antwoord.

‘Ommma’ zegt ze nog eens.

‘Nikita, laat maar joh. Hij weet het niet, komt nog wel als-ie groter is’ zeg ik.

‘Wanneer dan, oma?’ vraagt ze lichtelijk geirriteerd. En daar weet ik niet veel op te zeggen. Dus zeg ik: ‘Kijk jongens daar staan koetjes, we zijn bijna bij opa!’

‘Jaaa, opaaaa’ klinkt het achterin en in m’n spiegeltje zie ik Nikita haar hoofdje schudden.

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zal wel raresituaties geven als hij tegen een meid van in de twintig opazegt -;)