Stampend door de porseleinkast (2)

Door Weltevree gepubliceerd op Sunday 09 March 14:18

"Door had al lang terug willen zijn, Harrie. Jij praat inderdaad wel heel veel, en ik zie daar ook weinig of geen resultaat van.” geeft EmjE zonder noemenswaardig venijn haar mening. De voorzitter doet of hij dit in zijn papieren noteert...
Dan moet Pee haar zegje doen die weinig overtuigd mompelt, zonder iemand aan te kijken, dat er nou eenmaal nog te veel te doen is voordat Dora terug kan.
In een verwoede poging democratisch te lijken moet hij het nu automatisch ook aan mij vragen en ik zucht. Zielig, heeft niet in de gaten dat iedereen kan zien hoe hij mij met zijn ogen tracht te doorboren. Het laat me wonderlijk koud, ik kan hem recht in de ogen kijken zonder pinnig te worden. 
“Ik wil weg, maar zolang er geen geld los komt zal dat niet gaan. In de vergaderingen heb ik weinig te zoeken want ik geloof niet dat ik iets in de melk te brokkelen heb. Eerlijk gezegd denk ik niet dat het hier toegaat, zoals dat bij een Goede Doelenstichting hoort.”
“Maar jij bepaalt hier alles!” spuugt Harrie plotseling van zich af
Ik wens er niet op in te gaan. Dat hoeft ook niet want Henry neemt het daadkrachtig over.
“Hoor eens Harrie, je bent een beste kerel, daar niet van, maar dit is iets tussen Dora en jou. Dat hoort niet hier te worden uitgevochten. Daar hebben wij als buitenstaanders helemaal niets mee te maken en waar het mij om gaat? We moeten het Goede Doel niet uit het oog verliezen. Daarvoor zul je toch met haar door één deur moeten. Zoek de rest van jouw ergernis onderling maar uit, ik heb in mijn vrij tijd geen zin in moddergevechten. Dus laten we-” De grond wordt te heet onder Harrie's voeten. Hij vergeet zijn gespeelde democratische probeersel, tracht Henry met opgestoken hand te stoppen, maar die komt nu pas goed op dreef.
“Ja, Harrie, het klikt niet tussen jullie, dat is mij wel duidelijk. Nou en? Dan klikt het niet. Je hoeft immers niet met haar samen te wonen? Ieder heeft hier zijn eigen kunde en kennis. Dora is de enige die weet hoe het dáár toegaat. We moeten onze individuele krachten bundelen, de neuzen weer dezelfde kant op krijgen en hoe we dat-“ Nu wordt het Harrie teveel. Als de grip op zijn kleuterklasje verloren gaat kan hij niet langer zwijgen. “Nee, Dora denkt dat zij het hier voor het zeggen heeft en ik laat me door haar niet kleineren.” tettert stinkdiertje met trillend harde stem. Henry zucht, EmjE schudt haar hoofd en ik gebruik de stilte.

“Hoe weet jij wat ik denk, Harrie? Sinds ik terug ben heb ik amper iets kunnen zeggen. Ik volg jouw regels, doe keurig wat me opgedragen wordt, maar mijn ingestuurde aandachtpunten zijn tot drie keer toe niet op de agenda gezet. Ik kan helemaal niets denken, zit er hier enkel bij om aan te horen hoe jullie het doen.”
“Inderdaad. Dora Weltevree en zo hoort dat ook," blaast hij. " Jij hebt hier helemaal, hoor je, helemaal géén recht van spreken.”
De tweede keer dat hij mijn rechteloosheid onderstreept, schiet het door me heen.
“Kijk, nu ram jij de spijker perfect op de harde kop, Harrie. Dat gevoel heb ik ook al de hele tijd. Terwijl ik als expert ter plekke de gang van zaken in Addis ken, bruggen naar jullie moet bouwen, zorg jij er voor dat dáárover niets verteld kan worden.” Het woord expert valt precies op het juiste moment verkeerd en ja hoor...
“Haha, jij expert? ” sneert hij.  “Je weet helemaal niets van besturen.”
“Och, dat valt reuze mee, Harrie," zuig ik rustig. " Ik heb er in de afgelopen vijftien jaar heel veel bijgeleerd en voordat ik vertrok heb ik mijn huiswerk zeer gedegen gedaan. Vergeet ook even niet dat ik in die acht jaar bij de vereniging voor alleenstaanden ont-zet-tend veel van jou heb opgestoken.” vlei ik en zie aan de schittering in zijn ogen dat hij weifelt. Krijgt hij nou echt van mij een compliment of bedoel ik dit anders, dubbel, gemeen?

De rust is weldadig, tot Henry zijn mond weer roert. “Ja, dat is toch wel raar, Harrie. We zijn hier bij elkaar vanwege haar, maar je snoert Dora iedere keer de mond. Dat begint op te vallen, ” en EmjE neemt het van hem over om op haar eigen rustige wijze tot Harrie door te dringen.
“Ik heb ook het idee dat Dora er voor spek en bonen bij zit. Zodra ze iets zegt kap je het af of er wordt overheen gepraat. Dat is niet zoals het hoort. ” Bijna stomend moet onze stinkerd zelfs zijn zogenaamde liefje in de rede vallen.

“Haha, Dora, Dora, haha. Jij bent haar vriendin, ja. Ha ha, pas jij maar op. Laat je door háár géén zand in de ogen strooien. Jullie hebben die brief toch gelezen waarin ze mij de les leest als een klein kind? Niets deugt er volgens haar van wat wij hier doen. Ze zit hier alleen voor eigen roem. Om van ons werk te profiteren.” Henry stoot me aan, schudt zijn hoofd ten teken dat ik me niet op moet laten naaien terwijl Harrie driftig in zijn map graait om er iets uit te halen.
‘Ach nee Harrie, niet weer die brief, alsjeblieft! Dat is verleden tijd. We hebben het nu over de toekomst en hoe we Dora zo snel mogelijk naar Addis terug krijgen.” Harkiemans is zo uit het veld geslagen, dat de stilte als een trein door de kamer dendert tot ik het gesprek vlot denk te trekken met wat vriendelijkheid.
“Harrie, wees eerlijk, joh. Mijn brief was oprecht, maar als jij daar al het positieve uithaalt ben je met iets anders bezig dan samen prob-“
“Haha, dacht je dat ik dat doortrapte stroop smeren niet herken? Nee meisje, we hebben jou door! Aangezien we nu toch punt vier bespreken, laat ik jou officieel weten dat je met je grote mond buiten je boekje gaat.”
“Dan doe ik dat óók maar eens, Harrie, want meten met twee maten geeft geen pas. Ik wil eindelijk wel eens weten hoe het zit met de centen. Dat geweldige bedrag dat nog niet op de bankrekening staat.” Hij bloost alweer, deze keer waarschijnlijk van betrapte woede of angst voor de ontdekking?
“Jij hebt niets te willen, moet heel goed begrijpen dat jij hier enkel maar wordt getolereerd! Meer niet! Hoor je? Niets! Ik heb genoeg van jouw achterbakse streken en als-.” EmjE heeft er schoon genoeg van en verheft haar stem.
“Harrie, dit is te gek voor woorden, we zijn nota bene voor haar en haar project opgericht! Natuurlijk moet ze mee kunnen praten.” Hij schrikt. De geadoreerde EmjE spreekt en haar heeft hij altijd uit laten praten. Om in de smaak te vallen of omdat het in de strategie past, dat blijft onduidelijk.
“Die brief was Dora's poging om vrede met jou te sluiten. Wat jij daarmee hebt gedaan is nu echt niet meer van belang. Het is haar niet gelukt dus dat hoeven we niet nog eens dunnetjes over te doen,” legt ze hem rustig te drogen, maar zijn hamer slaat nu zelfs zijn aanstaande scharreltje af.

Patseklats!

Patseklats! Ratspats, PATS mishandelt het opgewonden standje zijn antieke stoel met de voorzittershamer. Hij lijkt voor mij nog het meest op een te strak opgedraaid ouderwets blikken speelgoedclowntje, of het konijn dat met Duracel het langst blijft trommelen en in het wilde weg hij brult allerlei onzin uit. Ach gossie toch, arme jongen. Het doet zo zeer... Mama, zij doet het weer! Wat verberg je met al jouw slaande hamers toch allemaal achter al deze dikke drukte?
 

Klats! Klats!

“Niets mee te maken. Zij beledigt mij en dat na alles wat we voor haar hebben gedaan!”  Henry, die natuurlijk gezag heeft, dat niet hoeft af te dwingen, grijpt zelfverzekerd in
“Harrie, jongen, rustig toch. Dit schiet voor geen meter op! Gatver. Genoeg modder gegooid. Ik ga naar huis als het zo moet. Wat een ongeregeld zooitje.” Dit is tegen het zere been van de man die er prat op ging zijn onderdanen strak in de boeien te houden en het is of Hamermans zichzelf wakker timmert, zich realiseert dat hij Henry’s vertrek niet kan gebruiken. Happend als een vis op het droge valt hij tegen de rugleuning van zijn gemakkelijke stoel, moet hoognodig op adem komen.

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
amai ... wat een verandering en wat komen ze nu op voor jou!
Maar waar is het geld blijven plakken?
Het lijkt iets in beweging te komen, inderdaad, maar dat geld...
Eindelijk spijkers met koppen!
Er blijft niet veel porselein heel...
Nee, ik wist niet eens dat er zoveel te gooien was, hahaha, mar gelukkig goed voorbereid, kon ik het langs me af laten glijden
En waar is dat geld voor het project eigenlijk gebleven? In zijn eigen zak soms?
Kijk, daar gaat het volgende stuk dus over...
Tja ik denk ook alleen maar "hardop"
Op het scherpst van de snede. Jeminee, wat een modder gegooi van die man.
Hoe zielig ben je dan als echte man
sjonge...
of mij dat geklets nog raken kan...
Toch wel fijn dat nu meerdere mensen inzicht krijgen in harrie's karakter.
Ja, maar wat levert het osn op?