De laatste maanden/weken niet me zelf

Door Dolfijntjuh23 gepubliceerd op Thursday 06 March 00:15

De afgelopen maanden/weken voelde ik me niet me zelf, ik wilde niet tot weinig praten met mensen omdat ik het er allemaal niet over wilde hebben.

Dagen nachten en uren zit ik op de bank of lig ik in bed te huilen van verdriet. Diep van binnen ben ik kapot gegaan. 

Ik kreeg lichaamlijke klachten die ik niemand wilde vertellen, van alle stress en verdriet kreeg ik pijn op me borst en steken in me buik. 

Afgelopen zondag trok ik dit niet meer en ben ik in huilen uitgebarsten bij mijn begeleiding ik wist niet waar ik moest beginnen met praten. Ik heb huilend het gesprek gevoerd. 

Ik was helemaal doorgedraaid en raakte helemaal van de kaart, ik wist niet meer wat ik denken moest.

Ik zal in het kort vertellen: 

Vroeger heb ik in mijn verleden veel dingen meegemaakt van mishandeling tot misbruikt door verschillende mensen. (hier schrijf ik misschien ooit een keer iets meer over) 

Dit heb ik allemaal nog niet verwerkt omdat het altijd verstopt heb en me heb voorgedaan als vrolijk meisje. Maar diep van binnen heb ik vreselijk veel pijn en verdriet, ik roep van binnen hulp maar niemand die dit ooit zag. Steeds ging ik vaker zeggen dat ik dood wilde en het leven niet meer aankon. 

Afgelopen maandag ben ik naar de dokter gegaan omdat ik niet meer wist hoe ik hier mee om moest gaan. Rustig heb ik de dokter alles uitgelegt. 

Door alle problemen om me heen en door het verleden ben ik deprisief verklaard. Ik heb antidepressie pillen gehad met hoop dat die zijn werk gaan doen. 

ik krijg een gesprek om te kijken of ik me ga aanmelden bij psyQ en dan hoop ik dat die mensen mij willen gaan helpen.

 

 

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lieve Iedereen,

Ik wil jullie via deze weg even laten weten dat het vandaag weer de betere kant opgaat met mij.
Ik kan alles weer beetje bij beetje beter inzie.

Mijn begeleiding is me nu ook goed aan het helpen dus voel me best wel opgelucht
Volgens mij is het advies van De markies een heel goed advies. Ik ben blij dat je weer wilt praten, want opkroppen lost het niet op. Het kan je gezondheidsproblemen opleveren, zoals je gemerkt hebt.

Ik hoop dat je bereid blijft over je problemen te blijven praten en de hulp te aanvaarden die mensen je aanbieden. Alleen dan zullen je problemen oplossen, weet ik uit eigen ervaring. Probeer van het weekend weer naar de kerk te komen, dan kan je er ook over praten.
Ik kom zondag weer naar de kerk... samen met mijn zusje. Alleen kan ik de drukte niet echt aan nog dus ik moet even aankijken hoe ik me ga voelen. Als het me teveel wordt kan ik altijd naar buiten lopen.
We gaan zo ie zo bij pastor eten.

alleen snap ik niet helemaal dat ik maandag de diagnose krijg dat ik deprisief ben en ik vandaag tijdens een gesprek krijg te horen dat ik niet deprisief ben dus ik weet het ondertussen ook niet meer
ik weet zeker dat je eruit komt Denk aan jezelf Hou van jezelf en elke dag ga je een stapje vooruit. veel sterkte en liefde!
Dank je wel Markies,
Ik zal nu zeker weten aan me zelf moeten gaan denken ook al wordt dit voor mij heel erg moeilijk, aangezien ik beter ben om andere mensen te helpen i.p.v me zelf te helpen.
Sterkte ermee! Een knuffel van mij!
Dank je wel vuurvlinder, Ik heb helaas ups en douwns vanmorgen voelde ik me vrolijk en nu net sinds een uurtje stort ik helemaal in, in mijn emotie