x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Bilal al Habasji

Door Zeynep gepubliceerd op Tuesday 04 March 17:09

Het verhaal van Bilal al Habasji (Moge Allah swt tevreden met hem zijn) Degene als eerst met een goede daad begint, krijgt ook de beloning van degene die hem volgen. Degene die hem volgt, krijgt een beloning en degene die gevolgd wordt, krijgt een beloning. Bilal was degene die als eerste mens de adhan (de oproep tot het gebed) heeft laten klinken.
Bilal ibn Rabah( Arabisch : بلال بن رباح ) of Bilal al-Habashi (AD 580 tot 640)

Bilal al Habasji kwam uit Habasja (Addis Abeba), de hoofdstad van Ethiopie. Hij had een zwart huis en was een slaaf. Maar weinig mensen weten, dat Bilal de derde moslim was. Na Khadidja en Abu Bakr, koos hij als derde in de rij voor de islam. En dat terwijl de islam in die tijd zwak was. Bilal koos voor de islam toen hij dertig jaar oud was. Hij was geen kind meer en bij zijn volle bewustzijn. Bilal wordt ook vergeleken met de profeet Ayyoub (vrede zij met hem) die tijdens zijn lijdensweg zoveel geduld toonde. Ook Bilal toonde heel veel geduld. Bilal was de slaaf van Umayya ibn Khallaf. Hij liet hem een hemd van ijzer dragen, wat de hitte nog ondraaglijker maakte. De temperatuur steeg tot boven de 50 °C. Bovendien legde hij ook nog zware stenen op zijn borst. Dit was niet voor een keer . Dag na dag, week na week, maand na maand moest Bilal dit afschuwelijke leed dragen. Maar Bilal hield stand. Hij zei maar één woord: “Ahadoen Ahad”. Dit betekent: Allah is de Enige, er is er maar Een. 

Bilal zei dus: “De Enige.” Abu Bakr kwam langs op een dag en sprak: “Ik wil hem kopen.” In die tijd betaalde men voor een sterke slaaf zo’n 3 zakjes zilver. Van Bilal was bijna niets meer over. Hij was op sterven op na dood. Maar wat vroeg Umayya ibn Khallaf: “Ik wil voor deze slaaf 9 zakken zilver.” En Abu Bakr zei: “Hier heb je ze.” Dan lacht Umayya in zijn vuistje en zegt: “Als je nee had gezegd, had je hem voor één zak mee kunnen nemen.” Waarop Abu Bakr zegt: “En als je honderd zakken had gevraagd, had ik die ook gegeven.” 
Hoe werd Bilal de eerste muezzin (oproeper tot het gebed). De boodschapper van Allah (dat Allah hem verheft en vrede zij met hem) zag Bilal als een broer. Bilal was zwart. De Arabieren waren ook gekleurd, maar hun huidskleur was veel lichter. Bilal voelde zich daarom anders en heel apart. Maar de boodschapper van Allah gaf hem het gevoel, dat hij er bij hoorde. “Je bent als ik.” De islamitische oproep tot het gebed is uit een droom voortgekomen. De profeet wilde in Medina graag een moskee bouwen. De mensen vroegen hem: “Hoe weten we nu wanneer het gebed aanvangt?’’ Er ontstond ook een gesprek. De ene stelde voor om een bel te gebruiken, maar dat werd weggewuifd omdat de christenen dat al gebruiken. Een andere kwam op het idee om een hoorn te gebruiken zoals de joden, maar men wilde iets origineels. Daarop vertelden twee metgezellen, dat ze over de adhan hadden gedroomd. Nadat duidelijk werd, dat de menselijke stem de oproep tot het gebed moest zijn, werd Bilal naar voren geschoven als de muezzin. Ook toen de profeet terugkeerde naar Makka, deed Bilal de oproep tot het gebed. De profeet maakte hem duidelijk: “Je bent niet alleen hier in Medina de oproeper tot het gebed. Maar ik wil dat je altijd en overal waar ik ben de adhan doet.”

Er was echter ook een ander belangrijk moment voor Bilal, waarop hij zijn waardigheid terugkreeg. Het was tijdens de slag bij Badr. Van de stam Quraish trad elke keer een man naar voren die vroeg om een gelijkwaardige partner om de strijd mee aan te gaan. Toen stapte Umayya naar voren en vroeg wie zijn gelijke was. Daarop stapte Bilal uit de rij naar voren. Umayya lachte. Moest hij met een slaaf vechten. Maar toen er mensen riepen: “Wat is er Umayya, durf je soms niet?”, kon hij natuurlijk niet weigeren. Bilal stak hem dood, zijn voormalige meester. De man die hem zo verschrikkelijk vernederd had, lag dood op de grond. Op een dag gebaarde de profeet Bilal dat hij dichterbij moest komen: “Ga zitten, Bilal, ik wil je iets vragen.” En toen Bilal zat: “Iedere keer als ik over Djenna (het paradijs) droom, hoor ik jouw voetstappen. Weet je ook waarom?” Dan legt Bilal uit, dat hij altijd twee raka’a doet als hij de wassing heeft verricht. Hoe makkelijk is het toch voor ons gemaakt. Als we wensen dat de profeet onze voetstappen hoort in het paradijs… Bilal bracht zijn leven door naast de profeet. Op momenten dat de profeet zich boos of verdrietig voelde, en als de tijd van het gebed gekomen was, vroeg hij Bilal: “Doe maar adhan.” Het gaf hem rust. Dit is voor ons ook een teken. Doe adhan om tot rust te komen. Het moment van salaat moet een rustig moment zijn.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik heb het allemaal gelezen. Ook de vorige Zilla's. Ik heb hier echt interesse voor. Ik kijk uit naar je volgende publicaties.