Ik wilde het zo vreselijk graag. Mijn hele lichaam smachtte naar dat ene moment ...

Door Doortje2 gepubliceerd op Tuesday 04 March 14:05

Ik wilde het zo vreselijk graag. Mijn hele lichaam smachtte naar dat ene moment ...

 

MIJN EERSTE KEER

Nog nooit was ik er zó klaar voor. Maandenlang kon ik aan niets anders meer denken. Dat ene moment. Schaamteloos moet ik toegeven dat het een uitsluitend lichamelijk genot moest worden, gevoed door hebzucht. Ik wilde je bezitten, kunnen zeggen dat ik je overmeesterd had, dat ik aan jouw langdurig lichamelijke belasting weerstand had kunnen bieden. Ik was er klaar voor ja. Elke vezel in mijn lichaam, elke cel, elke porie schreeuwde het uit, om deze strijd met je aan te gaan.


En ik was zó sterk! Mijn lichaam was zó strak!

De spieren in mijn armen en benen waren staalkabels, maar zacht… Mijn buik was plat, de spieren duidelijk aanwezig … een hartstochtelijk kloppend hart, vol van verlangen. Mijn sterke rug… mijn ogen waren wild, alert en scherp. Bij elke inspanning voelde ik de machine in mijn lichaam, ik kon erop vertrouwen.

Natuurlijk was jij niet helemaal de eerste. Ik ging niet als groentje mee. Maar je was mijn grootste uitdaging. Van te voren wist ik dat ik dit nooit ging vergeten. Ik moest je op mijn lijstje hebben staan! Ik had al zoveel over je gehoord, over je hardheid, over je meedogenloze uitputtende volhardendheid. Zoveel vrouwen waren halverwege afgehaakt, dit zou mij niet overkomen. Ik was er klaar voor! Ik keek uit naar jou, de overtreffende fase in mijn leven. Ik heb met minder geoefend, ik was snel, hard, onverbiddelijk. Ook die keren heb ik genoten, was het een lichamelijke test, hoeveel kan ik hebben … maar altijd overwon ik, soms met pijn, kon daarna zelfs moeilijk lopen. Ben altijd hersteld, en was niet bang geworden!


Ik sta voor je.

We zijn niet alleen, maar uitsluitend ik tel! Ik begin, ik bepaal het tempo. Het gaat goed, ik voel het. Ik kan het ritme vasthouden, de machine neemt het over. De zweetdruppels vallen van de uiteinden van de pieken haar af, mijn hele lichaam is heftig bezweet. Ik gooi mijn shirtje uit, moet alle ruimte krijgen met jou. De strijd is heftig, ik heb momenten van opgeven, maar dan voel ik een hand op mijn schouder: ‘je kan het, dit is wat jij wilt… zet door!’ En dat is zo, ik ga verder op de reserve van mijn reserve. Mijn ademhaling probeer ik onder controle te houden, dat valt niet mee … even neem ik gas terug.


‘Kom op!’ hoor ik keihard roepen …

ik huil bijna, de onmenselijkheid … Even wil ik terugroepen: ‘doe het dan zelf’, maar die kracht heb ik niet eens, en ik heb gekozen, ik wil jou hebben! Ik weet dat ik er bijna ben, ik hoor het aan de geluiden, voel het aan mijn lichaam … Ik ben in een verdovende fase van extase, een fase van het negeren van pijn, negeren van alle seintjes die mijn hersenen afgeven om te stoppen, want het hoogtepunt komt eraan dus ik pers alle energie eruit …
Ik huil, ben gesloopt, een mix van emoties komen los; agressie, uitzinnige vreugde, verschrikkelijke pijn…


Ik loop over de Coolsingel, ren over de felbegeerde lijnen van de finish. “bliep’, mijn tijd staat geregistreerd! Ik heb je liggen!
Ik vergeet je echt helemaal nooit meer!
 

Fortis Marathon, Rotterdam.
April 2010
42.2 km gelopen in 4 uur 39 minuten
3 kilo afgevallen tijdens de loop

************************

Note: In november 2007 ben ik gestopt met roken.
Ik heb dertig jaar gerookt! Ik ben hier 48 jaar.
Om deze gewoonte niet weer op te pakken ben ik gaan sporten. Eenmaal een beetje conditie; dan wil je dat niet weer kwijt dacht ik zo... en ja, toen schoot ik door (heb ik wel eens).

Dit verhaal heb ik ooit eerder geplaatst op Xead (maar dat is lang geleden).

 

KOFFIE!
 

 

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik wist het op de duur niet meer ..
Een dikke duim en respect voor je.Je kan terecht trost zijn op je prestatie!
Ik vrees dat ik het ook direct door had. Dat je telkens het woord machine gebruikte, werd gewoon verdacht.
En zo vroeg ik me af, over wat zou doortje het waarschijnlijk hebben, over sport of over dat?
Het antwoord werd meteen duidelijk...
Ik doe het je niet na. Van harte gefeliciteerd met deze topprestatie.
Ik heb het al eens eerder in een reactie geschreven: maar nogmaals respect.
Had overigens direct door - maar ja, dat komt door vorige conversaties - dat je het waarschijnlijk over de marathon had.
Blijft over dat je het leuk hebt opgebouwd!
Mooie clou, beter eigenlijk als dat het aanvankelijk leek. Goed bezig hoor, doe het je niet na...:-(, leuk geschreven ook!
Petje af voor je. Ik doe het je ook niet na.
Hihihi je had mij ook bijna te pakken maar halverwege had ik in de gaten dat het over iets anders ging. Weer geweldig geschreven zoals alleen Doortje kan! XX