Vreugde bij het kampioenschap, maar...

Door Xeaddot gepubliceerd op Monday 03 March 16:10

Sinds 6 jaar heb ik een seizoenskaart voor Ajax. En dan eindelijk mocht ik het meemaken. Mijn club kampioen. Wat een feest in de Arena. Nu weet ik wat het is om de sensatie mee te maken van een kampioenschap. maar.....

Ajax fan
Ik hoor het sommige fans van andere clubs al roepen. Daar heb je weer zo'n Ajax fan die zo nodig nu even een plaagstootje uit moet delen naar de supporters van andere clubs. Nou dat is niet de bedoeling van dit verhaal. Ik wil gewoon even mijn ervaring delen over het kampioenschap en ervaringen als supporter tijdens het voetbal. Ik weet nu wat het is. Al jaren keek ik met enige jaloersheid naar de beelden van de kampioensfeesten van PSV, AZ en Twente. Dat wilde ik ook wel eens meemaken. En eindelijk zo geschiedde....

Lekker potje voetbal kijken
Ik ben Ajax fan, maar geen fanatieke. Ik ben er een die gewoon lekker een potje voetbal wil zien op de zondagmiddag. Verliezen we dan is het ook goed. De rivaliteit tussen supportersgroepen is heel erg groot en drijft mensen soms uit elkaar. En dat is jammer. Want door het bestaansrecht van andere clubs kunnen we allemaal lekker genieten van het voetbal. Of je nu Ajax, Feijenoord, PSV, Willem 2 of Sparta fan bent.

 

 


 


De sensatie van het kampioenschap
 Vijftien mei was het zover. De wedstrijd van het jaar voor zowel Ajax als Twente in Amsterdam. Het was voor allebei erop of eronder. Er is al veel over geschreven, maar toen zoon Hazes het "Bloed, Zweet en Tranen" door de Arena had laten galmen was er een sfeer die ongeevenaard was. Ook het vuurwerk bij binnenkomst van de gladiatoren was een memorabel moment. De rillingen liepen over mijn lijf. Het publiek bleef 90 minuten lang staan en hoste als een deinende massa op de tribune. Het beton trilde alsof het een vlag was die door de wind heen en weer wapperde. En na een spannende wedstrijd scoorde de Jong in de 81ste minuut de 3-1 en vanaf dat moment wist iedereen dat Ajax als winnaar uit de bus zou komen. En wat er toen gebeurde had ik nog nooit meegemaakt. Mensen vlogen elkaar om de nek, gelukwensen werden over en weer uitgewisseld en de arena veranderde in een grote kolkende massa. Wat een feest. Zelfs tijdens diverse championslegue wedstrijden had ik dit nog niet meegemaakt. Dat ik dit mocht meemaken.

Jaloers op Twente, Az en PSV
Voor aanvang van deze wedstrijd kon ik me alleen niet voorstellen dat je zo fanatiek feest kon vieren voor je club. Zoals al eerder gezegd, ik was best wel jaloers op de vorige kampioenen. Vaak heb ik de beelden van de kampioenschappen van Twente, PSV en Az op TV gezien en dacht: Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.  Maar nu weet ik wat het is. Een onbeschrijfelijk gevoel waardoor je in een soort euforie van blijdschap terecht komt. En dat gevoel blijft nog een paar dagen hangen. Ik weet nu wat al die fans van Twente, AZ en PSV mee hebben gemaakt. Geweldig gewoon. Normaal ga ik gelijk na het fluitsignaal naar huis, maar door dit bijzondere moment bleef ik nog een half uur om alle festiviteiten mee te maken. Na de ereronde van mijn cluppie ging ik met een tevreden gevoel naar huis. Eindelijk, eindelijk... En ik knon niet wachten tot de Voetbal International op de deurmat zou vallen.....

Maar....
 Het is soms erg bedreigend allemaal. Als je een wedstrijd bij de arena gaat bekijken dan is het eerste wat je opvalt al die ME. En of het nou een risicowedstrijd is( eigenlijk is het woord risicowedstrijd ook al te belachelijk voor woorden) of niet. Ze zijn er in grote getalen zittend in hun ME mobiel met draaiende motoren afwachtende wat er komen gaat. Sommige ME'rs stralen de vriendelijkheid van chagarijnege Olifant uit met een blik van: Een verkeerde beweging en dan.... (Let wel: Sommige ME'rs, niet allemaal) Als je naar de ingang loopt dan moet je vaak door een stanklucht van diesel heen.  Om maar niet te spreken van de kosten die dat allemaal met zich meebrengt. Moet dat nu allemaal?



Zo bang was ik nog nooit
Mijn bangste moment was toch twee jaar terug bij de wedstrijd Ajax-Feijenoord. Als je de omgeving van de Arena kent, dan weet je dat het supporters home vlak naast de arena ligt. Als je dan van de parkeerplaats P2 loopt richting Arena dan kom na de je op een gegeven moment bij een kruising. Toen wij daar aankwamen werd plotseling dit kruispunt afgezet door ME. Ik kwam midden tussen de Paarden van de Bereden ME te staan en voor mij stelde zich ME'rs op met schilden en knuppels van een meter lang. Wat is dit nu ? vroeg ik mij af. En langzaam werd het mij duidelijk. Een grote schare van supporters begaf zich van het supportershome richting arena. Het kruispunt werd afgezet om deze supporters vrij doorgang te verlenen. En ik stond tussen de paarden van de ME als een boer met kiespijn te kijken naar deze optocht. Als nu de vlam in de pan slaat en de ME een charge gaat uitvoeren dan ben ik de lul. En meteen borrelde de vraag op: Wat doe ik hier eigenlijk ? Ik was bang, gewoon bang en dat ben ik niet gauw. En ik hoor het een aantal mensen alweer denken.... Mietje.....

Foto: ME (Me for you of you for ME)

Clubtenue
Ook mijn jongste zoon had een vervelende ervaring. Sinds een aantal jaren is hij verhuisd naar Utrecht i.v.m. zijn werk. Ook hij heeft een seizoenskaart voor Ajax, en toen hij nog in Den Helder woonde ging hij altijd met de trein naar de Arena. Op de wedstrijddag trok hij dan al zingend zijn Clubtenue aan en op station zuid Den helder stapte hij op de trein richting Arena. Nooit heeft hij daar problemen mee ondervonden dat hij in het AJAX tenue reisde, zelfs niet in Alkmaar op het station waar de trein stopt.

Station Utrecht
Toen hij verhuisd was naar Utrecht begon het ritueel dus ook weer toen hij naar een wedstrijd wilde gaan. Eerst je club kleren aantrekken, op de fiets naar het centraal station en dan met de trein naar Amsterdam. Aangekomen op het station stond hij te wachten op het perron naar de trein die hem naar de wedstrijd zou brengen. Tot zijn grote schrik ziet hij in de verte op een ander perron een horde Utrecht supporters die onder begeleiding naar een trein gebracht werden. Een van deze supporters kreeg mijn zoon in het oog en riep: HE, daar staat er eentje van nul tien. en voordat mijn zoon met zijn ogen kon knipperen zag hij dat een paar van deze supporters van plan waren om hem met een bezoekje te vereren. Hij bedacht zich niet en rende van het perron naar een WC en trok zijn clubtenue uit. Gooide het in de afvalbak en sloot zich voor tien minuten op het toilet op. Toen hij weer op het perron aankwam was de trein met Utrech tsupporters inmiddels vertrokken. Hij is teruggegaan naar de afvalbak en gelukkig kon hij zijn shirt er nog uitkrijgen. Inmiddels heeft hij geen seizoenskaart meer. Maar dat heeft niets met dit voorval te maken. Door zijn nieuwe baan kan hij niet alle wedstrijden volgen en dan is een seizoenskaart toch wel heel erg duur.

 

Uitwedstrijden
Laatst werd er gevraagd of zin had om mee te gaa naar een uitwedstrijd. Dat wilde ik wel, maar toen ik hoorde hoe dat ging had ik er geen zin meer in. Het ging om de wedstrijd AZ - Ajax. Als je al een uitkaart hebt, dan zou ik dus eerst van Den Helder, via Alkmaar naar de Arena moeten, en daarna met een BUS van de Arena naar het AZ stadion. Als de wedstrijd afgelopen is dan weer met de bus naar de Arena alwaar ik weer in mijn eigen auto kan stappen om via Alkmaar naar den Helder te rijden. Te gek voor woorden dus.

Is het allemaal kommer en kwel?
Nee, ik ga met heel veel plezier naar een voetbalwedstrijd. Ik beleef met veel mensen elke week weer de sensatie van het voetbal. En in vele andere stadions (over de hele wereld) beleven supporters ook plezier aan het spannende spelletje (Als je ervan houdt). En ik hoop dat ik nog vele wedstrijden in de Arena mag zien. Ik verheug me er nu alweer op het nieuwe seizoen. En ik wens dan alle supporters van de eredivisie ook heel veel kijkplezier. Moge de beste winnen....


 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk verhaal over je ervaringen!
ik mis De Meer