De liefde van je leven, tien jaar verschil, veel passie, nog meer drama!

Door Kmns gepubliceerd op Friday 28 February 20:31

Mijn naam is Karin, 24 jaar oud en een passie voor paarden.

Altijd een 'rustig & normaal' leven gehad, tot Francis er was. 

Ik volgde al even paardrijles bij hem. Hij was toen 32, ik amper 21, er was nooit een vonk, ik luisterde en was bezig met mijn vriendje aan de kant. 

Tot die ene dag, dat ik een schouder zocht om uit te huilen. 

Jaja, het typische cliché verhaal. Jong meisje valt in de armen van haar oudere, rijpere en volwassenere lesgever, die haar een schouder aanbiedt om op uit te huilen, haar steun voorziet in donkere dagen, een vertrouwen schept omdat hij 'altijd weet wat je moet doen'. 

Ik wist meteen dat ik fout bezig was. Kom nu, hij was niet alleen 11 jaar ouder, hij liep ook nog eens mank. Niet alleen zijn bekken had hij al op zes plaatsen gebroken, ook van enkele wervels was een stuk af. Er stak een botje uit van zijn hand en had voor 1.70m en op het eerste zicht niets speciaal te hebben, iets teveel charisma. 

Het duurde niet lang voor het eerste afspraakje. In zijn auto op een verlate parking stapte ik in. De auto vol kledij, wat eten en een constant rinkelende gsm. 

Ik was net bedrogen, niet echt spraakzaam, eerder opzoek naar een spannende uitvlucht om de realiteit te ontduiken. Hij voldeed prefect aan die eisen. Duidelijk geen 'relationshipmaterial', opvliegend, beetje ruw, beetje onvoorspelbaar.

Vreemd genoeg, functioneerde ik als het luisterende oor. Hij vertelde over zijn 'ex'. Een jonge vrouw, zelfde leeftijd als ik, waarmee ik hem meermaals ruzie had zien maken. Hij vertelde me over hoe zij hem afbrak, op zijn kledij zat te zeuren, hem enkel gebruikte omdat hij met een paard omkan, enkele belangrijke wedstrijden gewonnen had enzo.. 

Ik had meteen door, dus dit is de standaardzin? De slachtofferrol, het onschuldig dutske dat door omstandigheden en het leven gebruikt en terug uitgespuwd is geweest. Tegelijkertijd benadrukte hij dat hij ergens goed in was, die prijzen betekenen dat toch?? Zo keek hij naar me, alsof hij mijn goedkeuring nodig had. 

Ik zei niets, maar was mijn onbehulpzame zelf. Ik begon te lachen, flirten en spelen met hem. Letterlijk, als snel ging het van pitsen en zachtjes worstelen met de handen naar worstelen met de tong.. 

En zo begon het dan.. Een verslavende affaire. 

Ik had immers nog nooit iemand gehad, die zoveel ouder was. Ik voelde de stress, hij was zeker en vast veel meer gewoon.. 

Dagen werden weken en weken werden maanden. 

Telkens weer spraken we af op de parking.. Alles was goed. Ik kon doen wat ik wou, hij moest toch altijd werken! Ik had enkel de adrenaline en spanning nodig, zodat ik kon blijven doorgaan, mijn voorbije vernederingen blijven verdringen door spanning en seks. 

Al snel kwam de koude douche.. Na ongeveer zes maanden, bleek 'de ex' nog steeds 'de vriendin' te zijn. 

Ik heb een hekel aan vrouwen die relaties verpesten. Mannen zijn zo al zwak genoeg. Ik vind dat je van een man in een relatie afblijft! 

Hierdoor heb ik een zware klap gekregen. Mijn keuze werd mij afgenomen dankzij zijn leugen. Mijn eigen principes werden verraden omdat hij bewust gekozen had niet eerlijk te zijn. Ik had nooit een spoor van jaloezie laten uitblijken, simpel omdat dit er niet was. Ik heb nooit gezegd dat ik niet met hem had afgesproken, indien hij een vriendin had. 

Vreemd genoeg voelde ik nog steeds geen jaloezie. Ik was boos dat de controle mij was afgenomen. En dat ik andere, voor mij onschuldige mensen, gekwetst had. 

Toen liep het fout, mijn karakter is op het randje van krankzinnig. Overdreven strik in het fair zijn, losbandig maar toch terughoudend. Een harde werker, ik wil alles zelf realiseren. Ik zal altijd vreemde mensen helpen.. hierbij heb ik ook nog eens een ware obsessie voor rechtvaardigheid. Op zich klinkt het niet krankzinnig, spijtig genoeg kan ik rechtvaardigheid en wraak niet goed scheiden.

Al op 13 jarige leeftijd leerde ik dat het leven niet fair was. ik werd blootgesteld aan fysiek/seksueel/emotioneel geweld. Dit maakte  me niet alleen een doorzetter die 'de wereld aankan' maar ook enorm creatief en geduldig met het concept 'karma'. En als karma uitbleef, hielp ik toch gewoon een handje?  

Een labiele jonge dame die van niets schrik had, gecombineerd met een overspelige leugenaar.. De afgrond was nabij! Ik zag niet de diepe val, maar de hoogmoed die me hoger liet vliegen en creatiever maakte dan ooit tevoren.

Ik had hard gewerkt voor een normaal leven te leiden, met de standaarden die iedereen had. Leuke vrienden, betrouwbaar zijn, toffe job en leuke toekomstvooruitzichten. 
Alles liep in het 100 toen hij langs kwam. 

Ik zei niet dat ik iets wist. Ik wachtte geduldig af. HIeld alles nauwlettend in de gaten, en merkte al snel dat ik en 'de ex' niet de enige in het spel waren. 

Hij wou een verzetje? Goed ik ook! Maar mijn spelregels waren erg simpel.. En zo begon ik mijn ex terug in mijn leven toe te laten. 

Ik deed het enkel niet stiekem, nam hem mee naar de paarden, mee uit, veel foto's op facebook, en tegen Francis; 'we zijn gewoon vrienden? Jij geeft toch ook nog gewoon les aan je ex?' . Hij zweeg. Hij voelde de problemen aankomen, hij voelde dat ik minstens zo bedreven was in het liegen en bedriegen als hij. Ik had hem al lang geleden verteld dat ik al m'n leugens onthoud, waardoor ik gevaarlijker kan liegen dan wie dan ook. Mijn gemene/venijnige karakter stak zijn lelijke kop boven, en hij voelde dat als geen ander aankomen. 

De schrik zat er in. Bij hem, alsook bij mij. Want als ik eerlijk was, was hij mijn enige intieme contact en stilletjes aan, had ik niet alleen nood aan de affaire, maar ook aan hem. 

Later werd me duidelijk dat hij me al heel lang heel goed ingeschat had. Een meester manipulator, die vier jaar later toch een grote zwakte bleek te hebben, namelijk ik. 

Add me als vriend! Ik hoop dat jullie iets kunnen leren van de ervaringen van mijn turbulente liefdesleven en foute keuzes, en een vlucht kunnen vinden in de soms harde realiteit. Vier jaar geleden is alles begonnen.. En nog steeds is er geen einde aan gekomen. Heel veel drama, heel veel verhalen en heel veel incidenten zijn er nog te vertellen. 

Ik hoop dat mijn verhaal even therapeutisch is voor jullie,als dat het voor mij is om neer te schrijven. Een opluchting, een escape uit mijn realiteit, die ik probeer te vullen met werk en passie, maar die ik stilletje aan onder ogen moet zien. 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Weet niet goed wat ik ervan moet zeggen, het is best wel heftig wat je overkomen is en nog overkomt als ik je goed begrijp. En leeftijdsverschil... ik heb een vriend gehad die 16 jaar ouder was. Leeftijd hoeft geen verschil te maken.

Wil graag meer van je lezen!
Welkom op Plazilla meis. Heftig verhaal.