Schoonouders :(

Door Mamavanvlinder gepubliceerd op Thursday 27 February 23:08

Ik heb het jarenlang niet kunnen uitspreken. Jarenlang op men tong gebeten, maar mijn schoonmoeder is een bitch, een trut, een bemoeiziek mens. Ik haat haar.

Ja, ik haat mijn schoonmoeder. De haat is zover gevorderd dat ik kwaad word als ik haar nog maar zie. Of nog maar kijk in de telefoon van men vriend en ik zie dat ze weer een half uur aan de lijn hingen. Onze hele prive verteld hij. Tegen mij praat hij niet. Alles gebeurd via zijn moeder, behalve de sex dan. Ja, zijn zaad komt hij bij mij 'lossen', zijn gal bij zijn lieve moeder. Zijn lieve moeder die mij jarenlang heeft gekleineerd, mijn man van mij maandelang van mij heeft weggekregen. Alleen zij kan voor hem 'zorgen', weet je wat ik had moeten doen? Hem een pamperke omdoen en hem netjes afzetten voor het armtierige appartementje van madam. Madam, die vreemdelingen loopt uit te schelden, profiteurs zijn het! Al dat vreemd gespuis hier in Belgie. Wel, dit verteld ze niet...

Meneer is al een 15 jaar invalide. Hij kan absoluut niet werken. Zij is huisvrouw. Een mooi inkomen van de staat en daarbij hebben ze hun extra. Beiden gaan ze full time werken in het zwart. 4 keer per week gaan zij uiteten in het casino, dagelijks cafe bezoeken. Tot 3 keer per jaar gaan zij dan voor enkele weken 'uitrusten in spanje' want dat hebben ze "verdiend"

Nee, zij zijn geen profiteurs, wel al die "makaken" en "vuile negers"

Moet je zelf maar eens proberen, invaliditeit trekken en al 15 jaar int zwart gaan werken.

Vorig jaar waren wij in verwachting van ons tweede kindje.

Haar wens: Ik hoop dat misloopt, ik moet van haar geen kleinkinderen hebben.

Mijn dochter, Vlinder, is geboren...zij is overleden.

Haar wens is dus gehoord! En nog blijft mijn vriend hen verdedigen. Ze bedoelde dit niet zo....

Heb haar een pint getrakteerd op cafe. Ik zag hen zitten, half zat aan de toog. 2 pinten voor meneer en mevrouw, dit is om de dood van je kleindochter te vieren.

Ik hoop voor haar dat die pint gesmaakt zal hebben.

Zij zou mijn dochter van mij afnemen. Mijn dochter die nu bijna 7 jaar is.

Ik ben psychisch gestoord, want ik heb 2 jaar terug een depressie gehad, en ik heb mij daarbij vrijwillig laten opnemen op de psychiatrie.

10 jaar ben ik nu clean. Mijn vriend heeft me zelfs niet echt gekend toen ik een gebruikster was. En zij hebben dit nooit geweten. Tot mijn lieve partner, de vader van mijn kinderen, hen dit moest melden.

Ik zou zo mijn kind kwijt zijn, geen enkele rechter zal toestaan dat een kind opgroeid bij een drugsgebruikster.

Jaja, dat had ze gedacht. Wist zij veel dat ik telkens mijn bloed werd gecontroleerd ik vroeg om te testen op drugs. :)

Nooit positief :) En daar ben ik heel fier op! Al 10 jaar nuchter. Geen alcohol of drugs, niks. En een rechter zou toestaan dat een kind word opgevoed door mensen die op een studio wonen met 1 slaapkamer? Mijn dochter zou er op een veldbedje kunnen slapen, in dezelfde ruimte als hun.

Laat me niet lachen...

Nu dacht ik begin vorig jaar, eindelijk. Mijn vriend kiest voor zijn gezin. Na al die jaren kiest hij voor ons. Ze heeft haar kleindochter nu al iets meer dan een jaar niet meer gezien. We zijn opnieuw zwanger, ze heeft geen interesse. Maar zegt mijn vriend, ze zal wel naar het moederhuis komen. Laat me niet lachen! Geen voet zet zij er binnen. Ik moet dat mens niet zien, niet horen, ik wil haar zelfs niet ruiken.

Waarom ik nu schrijf? Wel, als je nu iemand leert kennen lieve dame. Neem geen moederskindje in huis. En de tekenen van een moederskindje vallen niet onmiddellijk op. Het zijn kleine zaken, zaken die je in het begin als 'gemakkelijk' zal beschouwen. Wat zijn mijn schoonouders toch lief. Wij mogen regelmatig mee eten met hen. Ze helpt met de strijk. Ze helpt men nieuwe vriend met zijn papieren. Zoveel dat zij nog doet voor haar zoon! DAT zijn moederskindjes. Je zal nooit goed bevonden worden, je zal nooit aanvaard worden. Ieder minpuntje dat zij vind zal ze tegen jou gebruiken.

Op alles zal zij kritiek hebben. Want alleen zij kan voor haar zoon zorgen. Alleen zij kan het kleur van zijn ondergoed kiezen, alleen zij weet hoe hij zijn patatten lust en zijn steak gebakken moet worden.

Blijf dus weg van moederskindjes, ik heb geen weg meer. Ik ben terug samen met mijn vriend omdat ik de gedachte niet aankon van maar een halve moeder te zijn. Ik kon de gedachte niet aan dat mijn dochter mee opgevoed zou worden door zijn moeder. Ik kon dat niet aan, dus spendeer ik de rest van mijn leven aan mijn kinderen en dromen over die man die niets is van dit alles waar ik jullie over vertel. 27 jaar ben ik nu, en ik heb zelfs geen sex meer, als dat niet zielig is. Maar ik ben er wel voor mijn dochter en mijn zoon, hij word in mei geboren, en dat is mijn leven :)

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.