Mijn leven in jeugdzorg

Door S.uus gepubliceerd op Thursday 27 February 17:34

 

Vaak horen we alleen de negatieve kanten van jeudgzorg en de verhalen van ouders. Maar wanneer horen we nou eigenlijk verhalen over kinderen die zelf in de jeugdzorg hebben gezeten?

Ik heb door omstandigheden zelf bijna 5 jaar te maken gehad met jeugdzorg en heb dan ook al die jaren niet thuis gewoont. Vanaf het moment dat ik uit huis ben gegaan tot ik eruit was heb ik altijd een stempel gekregen. Het eerste wat mensen altijd zeiden zodra ik vertelde dat ik uit de jeugdzorg kwam was. ''O dus je bent ook zo'n onhandebare puber''. En het feit dat je steeds maar weer moet uileggen dat je geen onhandelbare puber bent maar de thuissituatie niet meer ging en je daarom uit huis bent gegaan is heel erg zwaar. Je word constant geconfronteerd met het harde zware leven waar je in zit.

Zelf ben ik begonnen in een crisisopvang daar zaten kinderen van de leeftijd 6-16.  Iedereen had zijn eigen verhaal en reden om daar te zijn maar 1 ding hadden we allemaal gemeen. We kwamen allemaal uit school thuis in de jeugdzorg daar waar we geen moeder hadden die klaar zat met een kopje thee en een koekje. Uiteraard was bij iedereen het contact met zijn ouders anders maar toch misde we allemaal een stukje liefde die onze hulperverleners nooit zouden kunnen vervangen. Maar toch hadden we steun aan elkaar het was te vergelijken alsof we allemaal op een vliegveld zaten te wachten. Opzoek naar een nieuw tehuis waar we langer konden blijven en waar onze reis naar zeflstandigheid en snel volwassen worden zou beginnen. Aangezien ieder van ons daar maximaal 3 maanden kon blijven heb ik heel wat mensen zien komen en gaan. En ergens was dat juist het moeilijkste want op dat moment zijn de jongeren en kinderen in de crisisopvang je familie.

Uiteindelijk ben ook ik aan mijn reis begonnen, in totaal heb ik uiteindelijk 5 verschillende woonplekken gehad. Op iedere plek wist ik dat ik er niet lang kon blijven en mijn spullen pakte ik vaak niet eens allemaal uit. ik heb veel jongeren ontmoet in al die huizen, allemaal hadden we ons eigen verhaal maar ik ben er niet 1 tegen gekomen die niet meer thuis kon wonen omdat hij/zei een onhandelbare puber was. Allemaal hadden we in het verleden dingen meegemaakt of konden onze ouders door omstandigheden niet meer voor ons zorgen. Daarnaast hadden we allemaal maar 1 doel, we wilde zo snel mogenlijk volwassen worden en weer een thuis krijgen. Want als je steeds maar weer moet verhuizen kan je de plek waar je woont geen thuis meer noemen. Je voelt je een dakloze met een dak boven je hoofd.

Jeugzorg word vaak gezien als een slechte organisatie, Maar wat als jeugdzorg niet bestond? wat zou er dan met al deze jongeren gebeuren? Deze jongeren zouden waarschijnlijk nooit de kans krijgen zoveel te leren als ik heb gedaan. Ze zullen lang niet zoveel bereiken en zo sterk worden.

Dus als je ooit iemand tegenkomt die in de jeugdzorg woont, oordeel niet gelijk over iemand zijn situatie want vaak kunnen deze jongeren er zelf vrij weinig aan doen. En willen ze niks liever dan terug in een gezinsleven.
 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lees de artikelen op Jeugdzorg Dark horse...

Dit is het archief Jeugdzorg Dark horse. Een ouderplatform om misstanden in de jeugdzorg onder de aandacht te brengen middels een grote hoeveelheid artikelen en een verscheidenheid aan onderwerpen, advies, tips, hulp.

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/

Stichting SOS Jeugdzorg en we zijn op Facebook;

https://www.facebook.com/profile.php?id=100013493344329

en Stop jeugdzorg Leugens
Bedankt voor je berchtje, en ben blij dat ik niet de enige ben die er zo over denkt. xx