De leerkracht en je kind

Door Fladder gepubliceerd op Thursday 27 February 17:32

Het was er weer tijd voor, de oudergesprekken en het nieuwe rapport. Gemiddeld doe ik een uur totaal over de oudergesprekken. Sja, vier kinderen dan ben je wel even zoet. Ik wist dat er een pittig gesprek tussen zou zitten en ik zette me al schrap.

Mijn zoon, een vrolijke enthousiaste jongen van tien jaar. Hij is druk, aanwezig en altijd als eerste met het antwoord. Dat drukke is al vanaf het moment dat hij verwekt was. Met twaalf weken kreeg ik een bloeding en ik vermoed dat hij gewoon een karate trap gegeven heeft tegen een bloedvaatje. Dit jaar heeft mijn zoon een meester en een juf. Beiden zijn elkaars tegenpolen. De meester van 60 die ruime ervaring heeft in het onderwijs en zich vasthoud aan ouderwetse manieren. De juf een vrouw van ergens in de 40 die meegaat met veranderingen. Bij de meester moet je luisteren, punt. De juf benaderd ieder kind op een ander manier, omdat ieder kind anders is.

Als de meester boos is dan is het foute boel. Idioot! Snotblaag! met een fikse straf. Zitten, stil zijn, luisteren! Mijn zoon heeft er moeite mee en sinds hij in deze klas zit wordt het erger en erger. Hij heeft moeite met de meester en de meester ook met hem. Gisteravond kreeg ik een verhaal te horen die mij deed verbazen. Onwenselijk gedrag, onhoudbare situatie, pestkop, irritant, grote mond, verpest het leven van een medeleerling, zielig, ernstig... Ow help, mijn zoon? De juf had niet zulke extreme ervaringen met mijn zoon. Ja, hij was druk, enthousiast en was overal bij. Hij had sturing nodig maar ook begrip. Het was een lieve jongen die om hulp schreeuwde. Hij krijgt deze hulp sinds enkele maanden. Hij gaat elke week naar speltherapie vanwege een trauma uit zijn jeugd. De scheiding van zijn ouders was behoorlijk heftig.

In de ogen van de ene leerkracht is mijn zoon één brok ellende. Het deed pijn dit te horen en ik liet het even op me inwerken. Ik vroeg de meester of hij inderdaad mijn zoon idioot of snotblaag noemde als hij boos was. Dit werd stellig ontkent. Terwijl zijn zusje die in dezelfde klas zit dit ondersteunt, de dochter van mijn vriendin ook in dezelfde klas ondersteunt dit verhaal ook. Meester moet hem altijd hebben, word dan direct heel erg boos en noemt hem idioot.

Mijn zoon is geen heilig boontje, absoluut niet. Hij heeft duidelijk positieve benadering nodig omdat hij ontzettend onzeker is. Dat verbloemt hij met grappen of stoer gedrag. Negatieve benadering zorgt ervoor dat hij onrustiger wordt en nog meer fout gedrag gaat vertonen.

Wat moet je nou als ouder zijnde? De leerkacht is één en al negatief ondanks zijn uitstekende schoolprestaties trouwens.

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De leerkracht is ziek geworden, komt tot de zomervakantie sowieso niet terug. Overspannen...
Wat je met die leerkracht moet? Niks, het enige wat je kunt doen is blijven geloven in je zoon!