Schulden Nee Bedankt!

Door SaSans gepubliceerd op Thursday 27 February 17:31

 

Gelukkig kun je nog altijd je eigen keuzes maken, maar of dat altijd even goed uitpakt. Dat is voor iedereen erg verschillend. Ligt eraan of je allert bent, met wat je doet. En waar je prioriteteiten liggen.Of komt er uit het niets nog fijne rekeningen waar je even rekeningen binnen, waar je niet op hebt gerekend. Net die ene telefoon, lapotp zie liggen voor een heel speciaal prijsje dat je hem echt niet kan laten liggen. Herkenbaar misschien.....??

 

 

 

In kannen en Kruiken

Dacht altijd dat we het prima voor elkaar hadden met elkaar, een gelukkig gezin, mooi inkomen waar je goed van kan rondkomen. Typische huisje, boompje , beestje en we hadden het helemaal voor elkaar. Tot dat in een keer je wereld op zijn kop gaat staan, ongevraagd, kwam er op neer dat je er alleen voor kwam te staan, met een hoop verdriet en daar sta je dan met je kinderen, en los het maar op. Nergerns goed verzekerd of helemaal niet, en kun je dus bepaalde rekeningen eigen zak gaan betalen, na goed overleg is dat betaald na de verkoop van het huis. Met een mooi plusje hielden we wat over. Helaas niet voor lang, het lijkt wel of iedereen geld rook ofzo. De een na de ander kwam nog even met achterstallige rekeningen, logisch dat ze betaald moeten worden, daar zal ik echter niks over zeggen. Maar de stapel liep wel erg snel op, de stapel was intussen hoger dan dat de inkomsten waren. Wilde weg van alles, eerst even tot rust komen. Alleen dat ging hem echter niet worden.

 

Even geen trots

Door dit alles zijn er dingen gebeurt waar je niet altijd even trots op bent, je doet zo goed als als je kan, om het te regelen. We kregen al gelukkig snel wel hulp. Met de beste bedoelingen, het juiste pad was wel door een keuring aan te vragen, de uitslag was al snel bekend, afgekeurd wel vast inkomen maar stukken minder als dat men is gewend. De schulden lopen met de dag meer op. Door de bomen zie je het bos niet meer wat een chaos is het inmiddels geworden. Op meerderen takken werd er hulp gevraagd en ingezet voor het gezin. Met de allerbeste intenties, weten dat er toch iets niet klopt. In een huis laten wonen, met vreemde mensen, terwijl jeugdzorg er boven op zit. Niet echt slim, daar was niet echt over nagedacht. Ze noemen het ook wel een AWBZ woning, maar zodra er dan anderen bij kwamen wonen die niet op bais van AWBZ indicatie gingen wonen werden de huren belachelijk hoog, voor men er nog uit wilden komen uit de schulden was de schuld nog hoger, notabene mede door de hulpverleners, kan het gekker?? 

Welke Keuze

Conclusie is dat dit niet de juiste weg was voor dit gezin. Over naar een schuldhulpverleenster, de hoop dat ze nu vooruit gaan komen. Het was wel een zoektoch maar er was iemand gevonden die het aandurfden. Ze moesten wel eerst even een ding doen, en dat was met onmiddelijke ingang de huur stop zetten voor dat die nog hoger werdt. Daar staan ze dan, op straat kinderen waren intussen al elders ondergebracht. Veel keus hadden ze verder niet en moesten dus tijdelijk naar een opvang, en van daaruit zouden ze dan de hulp krijgen die ze dan nodig hebben, ze kwamen daar alls laatste aan en gingen eigenlijk als eerste weer naar een huisje door, doordat ze zelf actief zochten naar een woning, de schulden waren geukkig niet verder opgelopen voor ze. Het traject wat ze gingen volgen was nog niet helemaal duidelijk, het minnelijke traject of het WSNP Traject, dat is het zwaarste traject. Daar wil je niet graag in terecht gekomen, voor zover er een overzicht was dat gelukkig ook niet nodig, en werdt het minnelijke traject drie jaar lang, en waren er vaste afspraken gemaakt voor het betalen van de aflossing, en kregen ze een bepaald bedrag voor een week om van te leven. En dat drie jaar lang, en daar gingen zij akkoord mee.

                                                                            

Bijna ten einde!

De drie jaar was voorbij gevlogen. Eindelijk vrij letterlijk hen woorden dat was eens maar nooit weer. En zijn ze verhuisd naar een andere plek om te genieten van hen rust. Nu genieten, en heerlijk genieten dat was alleen niet voor lang. Men zou nu toch denken dat ze overal van af waren, niks minder was waar. De ene brief naar de andere brief kwam binnen van gerechtsdeurwaarders, en het zweet stond in hen handen, niet weer he. Wat was nou het geval de schuldhulpverleenster had een paar kleine grove reken foutjes gemaakt met het aantal termijnen, je kunt je voorstellen dat het voor het gezin een complete domper was. Doordat dat ze de afgelopen jaren toch wel tot rust waren gekomen hebben ze alles zelf na gebeld en aangeschreven, en nieuwe afspraken met ze gemaakt, en het traject alsnog netjes afgemaakt en is alles uit eindelijk helemaal goed gekomen. En Hebben alsnog nu de rust waar ze graag naar verlangden. Gewoon de anonimiteit in.

 

Hen Mening

Mening van het gezin, dat dit nooit had mogen gebeuren. Beter opletten en meer allerdheid, zal nooit een iemand daar aanraden om daar heen te gaan. Kregen ook de afschriften te zien, leek meer google met geld en dan netjes een financieel overzicht. Chaotisch, onprefsioneel soms onmenselijk. Blij dat ze daar weg zijn, en doen nu alles tot op heden van vandaag. Merken wel dat de druk nu weer groter wordt vanwege de huidige crisis!!!!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.