Ik eet uit liefde

Door Echteverhalen gepubliceerd op Thursday 27 February 17:29

Ik ben een... liefdevol dier...

Ik eet niet voor een ander...

dan zou een ander mij in leven kunnen houden...

makkelijk tegen anorexia

 

maar ook die mensen eten pas als zij weer liefde vinden in zichzelf

Anderen hen juist niet meer overrompelen

en de liefde in zich voldoende is

en voldoende fijne ruimte krijgt om te eten

 

Ook bij bolemia helpt niemand anders

je eet weer in balans als je in jezelf de liefde vind

en voldoende fijne ruimte hebt

om niet meer zo gek te eten

 

Ik eet redelijk in balans

en met overgave

soms veel te veel

veel te lekker

veel te lang

veel te mooi

veel te veel uren gekookt

en dan eet alleen ik nog

die twee kleintjes zitten allang vol

 

maar ik eet

en vraag me dan af waarom?

ik heb geen moeite met eten

of alleen maar vreetbuien

 

ineens kijk ik mezelf in m'n ooghoeken aan

na maanden iets te veel elke dag

die oven die ik ontdekt heb daar maak ik veel te veel lekker eten in

liefde voor mijn kinderen

gezellig taarten bakken

en koekjes en alles uitproberen

ze wonen maar een keer in mijn leven bij mij

en dat is nu

als ze groot zijn kan ik alleen maar logeren bij ze

of zij bij mij

nu kan ik elke dag voor ze koken

uit eten doe ik liever noot

alleen als het hun echt pleziert

samen is veel gezelliger en geeft voldoening

ze kunnen zien wat ze kunnen

en ik ook

we zien mooie taarten elke week beter

en proeven steeds betere hapjes en broodjes

 

samen en gezellig en heerlijke hapjes

deze kinderen eten toch alleen maar wat ze nodig hebben

vaak blijft er wel eens wat over

dus dan eet ik eens extra zonder na te denken

meer om na te genieten

wat een gevoel

 

oopss weegschaal heb ik niet alleen een computer weegprogramma

en m'n maatje 36 werd 40-42

oops in ruim een jaar

 

het begon vorig jaar met de kerst

en deze kerst minderde ik echt

maar nog steeds blijf ik hangen

 

waarom?

ik hou van mezelf

eet ik teveel door de stress?

m'n dochter is verkracht door haar vader

 

ja ik at wel eens iets meer daarom, maar meer de laatste maanden

daar heb ik ook meteen een punt achter gezet

 

ik vind dat gek me vol eten,

of teveel vanwege een emotie

dat voelt zo vreemd en anders

 

dat ben ik niet

ik ben liefdevol

 

liefdevol zit ik te eten

en een beetje dommig ongeremd

 

een ziekte zal ik me niet eten

wel eens misselijk van de slagroom

dus daar stop ik maar mee

 

maar ik leerde wel hoe liefdevol ik ben

zo zoet al die kookboeken

zo zoet al die proefpartijtjes

elke dag werd een feestje

 

en nu een grens

welke en waar

nou 96 weeg ik al jaren niet meer

 

dat was na de zwangerschap van m'n dochter

ik lag 6 maanden stil

om haar binnen te houden

en dan is gewoon eten al te veel

dan wordt je van een gewoon dieet al dik

 

nou ja dik

ik vond mezelf veel te mooi

en m'n hersenen zijn onbewust gaan schuiven

 

al jaren ben ik anders dan anderen in denken

dat ook nog

ik houdt van mannen met buikjes

heerlijk zo'n beetje vet

 

zalig dikke billen

en ik ach ik vond 96 kilo vrij

 

nooit eerder was ik in een kans geweest om zwaarder te worden

de kilo's bleven toen hangen door de vrijheid van het dikzijn

na de zwangerschap was ik toch al 96 kilo...

voor die bevalling 115

maar eerlijk wegen deden ze de laatste weken niet meer zo serieus

elk moment kon ze komen

 

ik ging wel voor m'n bloeddruk

maar dat gewicht

dus het was vast vele kilo's meer

 

maar die 96 kilo was ineens m'n nieuwe leven

ik had het er niet aangegeten

ik had stilgelegen

 

toen ik mocht bewegen

gaf ik borstvoeding

en voelde me vrij

 

ik at en at koekjes zoveel ik nog nooit eerder had gezien

sinterklaas was m'n hele naam en die van m'n zoon en dochter in chocolade

maar zij waren piepklein

en ik in sjakie chocolade fabriek

als een klein kind in snoepjesland nam ik die kilo's

 

heerlijk nog even

ik heb nog nooit zoveel gelachen zo vrolijk was ik er van

tot mensen me lelijk gingen noemen

 

m'n ex en broers en moeder verder niemand

maar ze werden zo ziekelijk dat ik maar afviel

en ik was niet gek met afvallen

 

ik werd ook nog eens verliefd op een ander

ik at ineens niets

 

en m'n dochter ging lopen en ik was 67 kilo

zo licht was ik ook al jaren weer niet

 

ik bleef verliefd

maar vond mezelf niet maatje net 36

34 paste ik bijna

de meeste vonden me 32 of maatje 0

 

maar echt 67 is normaal en s xs was wat gek

waar was m'n hoofd gebleven?

 

Ik viel niet af vanwege m'n eigen ritme

ik was verstokt in de liefde

 

ik bleef lang maatje 36  het was te mooi

ineens was ik tijger en m'n ideaalbeeld

maar m'n hart was bezweken bij dat lekkere gevoel van 96 kilo

 

dat was nog fijner

zo at ik me weer vol met liefde

echte pure liefde

onbegrensd

geen idee dat ik aan zou komen

 

omdat m'n hoofd en hart aan dat gevoel waren gewend

 

m'n hele leven was ik vroeger 70

maar voelde nu ongeremd

door het kennen van inmiddels 96

 

en maatje 36 hangt in de kast

als leuke tijden

die ik heb beleefd

 

gek dat ik geen verdriet had onderweg

nergens kwam ik mezelf tegen

tot de laatste weken

en ik merkte waar ik was

 

in die blije liefde

als kind

in het koken

 

ik had mezelf liefde gegund

heel schattig maar oh mensje wie ben je dan toch echt?

 

67 of 96...

nu ben je 86

ergens ertussen in

 

maatje 36 is mooi en ik kan het wezen

zonder problemen

 

wat wil ik dan toch?

 

96 brengt hartproblemen en was minder echt

dat was de toeval van het leven

daar heb ik gewoon gebruik van gemaakt

 

niet zo netjes

snoepbeest

klein kind

 

ik heb m'n onbewuste hoofd vastgepakt

en 86 ingeprent

 

de volgende blije route is dit het laatste gewicht dat je kent

 

en als ik 76 ben doe ik het weer

dan zet ik me weer vast op dat volgende  gewicht

 

want eenmaal maatje 36

ben ik weer tevreden

dat is ik

 

smalle heupen

smalle armen

alleen zo'n dikke buik

 

echt waar ik kreeg nergens anders vet

dan heeft m'n lichaam het al gezegd

 

en onder die 67 kan ik toch niet wezen

dan wordt ik verkouden en krijg ik steeds griep

 

de natuur heeft het bewezen

ik ben ik

 

en ik heb geleerd van m'n wezen

zo diep schattig en lief

 

onbewust moest ik er alleen nog wezen

en vanaf dan is het dat...

 

het was een zoektocht

heel even

 

en ik ga knapper en wijzer verder in het leven

 

ik ben een liefdevol wezen

 

 

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Aaa dankjewel! Ja het moest er uit dit gedicht/verhaal....
en ja gek genoeg wel vond de wii wel erg grappig met z'n weegschaal daarin vind je bmi of zoiets...en inderdaad zodra ik te licht wordt en van normaal af ga ben ik ziek...lol.... misschien ben ik gewoon niet zo sterk ofzo... en ga ik als eerste dood in een honger winter hahaa maar goed... te dik is ook niet fijn...dus normaal dan maar...maar dan met normaal heb ik maatje 34-36 beetje gek vind ik dat...mijn maten zijn gewoon anders...en dan denk ik waar is het vet ben dan toch echt 66-68 kilo best wat....
wat voor maat hebben die lange knappe meisjes dan met nog geen 55-60 kilo...die zijn veel langer en lichter ik zou maat 0 al met 62-64 kilo zijn hahahaha en ben echt niet te lang ofzo gewoon normaal...
;)
Sodeju wat een lap tekst, máár wel schattig ja. Dat lees ik eruit, zo onschuldig. Krijg je echt griep als je zo licht wordt?
Daarom ben ik vaak ziek!