Diep binnen in mij.

Door Fladder gepubliceerd op Thursday 27 February 17:27

Het gromt het snuift het giert. Diep binnen in mij. Vals lachend kijkt hij mij steeds aan. Hij lacht heel hard en roept dat ik het nooit zal winnen. Met elke dappere poging die ik op een dag doe lacht hij harder. Steeds harder en harder. Maanden is hij stil geweest, zat hij klein in mij. Hield hij zijn kop en lachte ik hard. Genoot ik van het leven zover het kon. Want echt dat gelukkige gevoel van binnen wat dagen aanhoud is voor mij vreemd. Ik voelde wel mijn hart extra kloppen als ik naar mijn kinderen keek. Ik kon wel genieten van weekenden of een goeie avond op mijn werk. Ik had hem monddood gemaakt met wat pillen en zo zou ik de rest van mijn leven doorbrengen had ik bedacht. 

Ik wist niet dat hij opnieuw groot kon worden en ik hem weer in zijn ogen zou moeten kijken. Wanneer groeide hij uit tot dit formaat? Ik weet het niet, het ging langzaam. Momenten dat hij er was maar ook weer ging. Dagen dat hij schuim langs zijn bek had en ging lachen. Maar nu zijn het dagen en nachten. 

Ik heb hem uitgescholden, geschreeuwd dat hij op moest rotten. Hij lacht mij hard in mijn gezicht uit. Stemmen van anderen om mij heen kan ik niet hebben. Gelach van de kinderen irriteert, gesprekken zijn niet te voeren want hij roept steeds 'ik ben er nog, ik ben er nog..'

Ik wil dit niet verliezen, ik wil niet dat hij uit mij komt en hij opeens voor mij staat. Ik wil dat hij gaat slapen. De enige manier is een extra chemisch roze pilletje zodat ik ga slapen, voor een paar uur en als ik wakker word staat hij weer lachend voor mijn gezicht. 'Dacht je nou echt dat ik weg zou zijn?' 

Hoe kan dit, waarom zit dit in mij. Waarom wil ik schreeuwen, gillen, dingen kapot maken omdat hij dit in mij doet. Hij giert en gromt.. Hij stopt nooit. 

Rust rust rust rust geef mij rust...

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wooow voel dat dit ook over je fm gaat. Het kloten monster dat ons nooit voor altijd met rust zal laten! Mooi geschreven, echt wel!
Heb geen advies, je weet hoe ik er over denk.
Maar zolang je ''braaf'' je medicijnen blijft in nemen, zoals het hoort, dan moet het goed komen.
En dan niet goed komen in de zin van het walhalla de hemel en ow happy days, maar als in, je red het dag voor dag, tot dat we oud zijn en gerimpeld en in een bejaarden tehuis zitten te schuimbekken.