Symboliek in de Kabbalah en I Ching

Door Groundzero gepubliceerd op Wednesday 26 February 10:10

De kabbalah en de I Ching zijn twee van de meest universele symbolische systemen op de planeet.

De I Ching, een symbolisch systeem van het Verre Oosten, is zowel een filosofisch system als een methode van waarzeggen die de principes van twee religies van China heeft beïnvloed: het taoïsme en confucianisme . De I Tjing is gebaseerd op het systeem van The Great Tao of The Great Tai chi; Yin staat voor vrouw, yang staat voor man. Volgens het Chinese geloof komt elke gebeurtenis in het universum voort uit de interactie van deze elementen.

Net zoals de Kabbalah is de I Ching een kosmologisch systeem met een onderliggende wiskundige structuur. De I Ching onthuld het dieperliggende harmonisch patroon: een achtvoudig patroon dat 64 (8X8) hexagrammen creëert, waarbij elke hexagram uit 6 lijnen in ‘eender welke’ combinatie van onderbroken lijnen (ying) of ononderbroken lijnen (yang) bestaat.

In de T’ai chi ch’uan zijn er twee zijden, elk met stipje dat voor het tegengestelde staat. De permutatie van de lijnen creëren de vier kernelementen uit de yin- en yang fase: jonge yin en oude yin de jonge yang en oude yang. Deze zijn geschreven in dezelfde binaire taal als de vier aminozuur letters. Wanneer een derde lijn bijgevoegd wordt, kunnen de yin en yang 3 lijnige diagrammen acht mogelijke permutaties vormen. Door deze te combineren kunnen de 8 diagrammen tot 64 keer 6 lijnstructuren van hexagrammen creëren. Hier zien we dat de I Ching een exacte dynamiek heeft die het leven produceert. De 64 codons van het DNA zijn precies hetzelfde wanneer ze geschreven zijn in de yin yang taal.

proxy?url=http%3A%2F%2Fc2.plzcdn.com%2FZ

Het systeem van de I Ching laat zien dat onze huidige biologische en psychologische aard is geschreven in wiskundige taal. Dit kan worden vergeleken met de higgsboson, misschien bekender als het God deeltje. De 288 vierkante massawaarde en zijn 13 keer 216 energiewaarde zijn mathematische codes die het patroon van de primaire structuur van de werkelijkheid weergeven. De I Ching maakt ook gebruik van de vijf Chinese elementen: wind, hout, vuur, vuil en water; een nog steeds een wijd verspreide symboliek in de moderne Chinese samenleving en steeds betekenisvoller in het Westen.

Tot ongeveer 1960 waren er slechts enkele vertalingen van de I Ching beschikbaar. Misschien is de de meest complete vertaling van het Boek der Veranderingen wel die van Richard Wilhelm (klik hier voor de originele vertaling en hier voor Engelstalige versie ervan, vertaald door Cary F. Baynes). De versie van Richard Wilhelm werd relatief populair in de jaren 60. Wilhelm voorzag van twee aanvullingen van de I Ching. De originele versie geeft een uitgebreide uitleg over de zingevingssystemen, de versie van Wilhelm de structuur en betekenis, evenals de tien vleugels en andere bijlagen die eerst beschreven werden door Confucius. Sinds de vertaling van Wilhelm en de cultuur na de jaren 1960 zijn er talloze andere vertalingen gepubliceerd. Maar Carl Gustav Jung geeft het voorwoord in de editie van Wilhelm, wat het boek meer authoriteit geeft. Het is duidelijk dat Wilhelm een brede culturele achtergrond had met inzicht in archetypische symboliek. Jung geeft de volgende uitleg over hoe de I Tjing werkt:

“Whoever invented the I Ching was convinced that the hexagram worked out in a certain moment coincided with the latter in quality no less than in time. To him the hexagram was the exponent of the moment in which it was cast—even more so than the hours of the clock or the divisions of the calendar could be—inasmuch as the hexagram was understood to be an indicator of the essential situation prevailing in the moment of its origin.

This assumption involves a certain curious principle that I have termed synchronicity, a concept that formulates a point of view diametrically opposed to that of causality. Since the latter is a merely statistical truth and not absolute, it is a sort of working hypothesis of how events evolve one out of another, whereas synchronicity takes the coincidence of events in space and time as meaning something more than mere chance, namely, a peculiar interdependence of objective events among themselves as well as with the subjective (psychic) states of the observer or observers.

The ancient Chinese mind contemplates the cosmos in a way comparable to that of the modern physicist, who cannot deny that his model of the world is a decidedly psychophysical structure. The microphysical event includes the observer just as much as the reality underlying the I Ching comprises subjective, i.e., psychic conditions in the totality of the momentary situation. Just as causality describes the sequence of events, so synchronicity to the Chinese mind deals with the coincidence of events. 1949.”

proxy?url=http%3A%2F%2Fc2.plzcdn.com%2FZ

Elk symbolisch systeem dat gebaseerd is op pristine wiskundig geometrische structuren, is universeel. Deze systemen vormen een decigram die nog vóór de schepping bestond, en in feite tonen ze het proces van de schepping. Reticulatie > het eerste nummer > geometrie > symbolische structuur v.h. beeld van de wereld > en tenslotte de wereld van verschijning (de werkelijkheid). De meeste symbolische structuren uit de geschiedenis, zoals astrologie, zijn ruimtelijk georiënteerd . De structuur van de astrologie is gebaseerd op twaalf figuren. Dit is een statisch getal, terwijl het veranderlijke patroon van planeten als de dynamische 13 tijd georiënteerd is. Het is wonderlijk dat onze wereld bestaat op basis van een aantal patronen. Deze ontdekking gaat terug tot Pythagoras en zijn besef dat er slechts 5 geometrische vaste stoffen bestaan: (.. nog aan te vullen) Zoals de postimpressionistische schilder Paul Cézanne het zei:

“De gehele werkelijkheid is opgebouwd uit drie grondvormen: de bol, de kubus en de kegel. Deze werkelijkheid vormt the Great Symbol, ten grondslag van geometrie waar wij ons op baseren. In de uiteindelijke toestand van de symbolische revolutie zal de mens de betekenis onder het oppervlakte van het symbool eindelijk herkennen. Een realiteit dat onderdeel is van een systeem van correspondentie en een weerspiegeling van een hogere werkelijkheid die ons vertelt: “Zo boven, zo beneden.

De werkelijkheid is dus het symbool voor een hogere werkelijkheid die ons terugbrengt naar de matrix waar wij opnieuw mogen beoordelen over totaliteit van wat is. Door over symbolische structuren na te denken kunnen we de wereld van gefaald bewustzijn doordringen en in hogere niveaus van de werkelijkheid treden.

De wet van de tijd is van een hele andere orde, namelijk de symbolische orde (De symbolische orde is de wereld zoals ze in de taal verschijnt, met alle conceptuele afbakeningen die woorden mogelijk maken). In de matrix van de kosmische geschiedenis ligt de grote herwaardering en herschikking van alle menselijke denksystemen als manifestaties van universele tijd en synchrone orde. In die nieuwe tijd hebben opeenvolgende stadia van het leven elk een passende omvang van kennis. Deze omvang worden, volgens het wereldtijdperk, bijgehouden in een hermetisch vat door verschillende reeksen van symbolische structuren.

Traditioneel of niet, de kosmische geschiedenis plaatst ze in een ruimere context van synchrone orde. Zo wordt betekenis hernieuwd en de symbolische waarde uitgebreid tot een heel systeem van kosmische orde, die reikt tot in eindeloze harmonie van universele eenwording.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heb er heel lang mee gewerkt, heeft mij mede geholpen om over mijn depressie heen te komen. Ik gebruikte drie munten.