Mijn vader is een vieze homo

Door Riettian gepubliceerd op Tuesday 25 February 00:00

Zestien jaar is hij. De jongen die bij mij in de klas zit. Een rustige jongen, die ondanks zijn jonge leeftijd precies weet, wat hij wil.

Hij wil zijn opleiding versneld afmaken. Waarschijnlijk gaat dat hem lukken, want hij werkt er hard voor. Het vak heeft hij ook in de vingers.

Daarna wil hij aan het werk. Nog een paar jaar werken en leren combineren via een BBL-opleiding, zodat hij ook verder komt. Dan kan hij zelfstandig wonen.

Tijdens zijn opleiding krijgt hij ook het vak L & B. Daarbij komen heel veel verschillende onderwerpen aan de orde, waaronder ook seksualiteit. Daar wordt wat lacherig over gedaan. Sommige jongens scheppen op over hun “prestaties” op dit gebied. Anderen hebben het er liever niet over en houden hun mond. Eén van de doelen van “Seksualteit” is om leerlingen te waarschuwen tegen de risico’s die er zijn als je seks hebt en te praten over het vermijden of verminderen van die risico’s. Een ander belangrijk onderdeel is het aangeven van je grenzen. Ongewenste seksualiteit is natuurlijk voor niemand leuk. Een moeilijk onderwerp, want sommige leerlingen zijn ooit gedwongen om verder te gaan met seks dan zij zelf wilden. Daar hoeven zij gelukkig niet over te praten, maar er zijn wel hulpverleners en vertrouwenspersonen naar wie zij kunnen gaan als er iets is. Homoseksualiteit komt ook ter sprake. Ook een moeilijk onderwerp, want de machojongens vinden homoseksualiteit helemaal niets. Homo is niet alleen een scheldwoord, maar het zit veel dieper. Homo’s zijn in hun ogen inferieure mensen. Hoe moeilijk moet het zijn voor jongeren die homoseksueel zijn om in deze wereld voor hun geaardheid uit te komen. Ik zeg hun, dat ik het heel erg zou vinden als mijn kind homoseksueel zou zijn. Niet vanwege het feit, want daar kan een kind niet aan doen, maar vanwege de pesterijen en de discriminatie van homo’s. Of zij daar toch ook even over na willen denken.

De volgende les kwamen de leerlingen op het thema terug. Ik schrok me rot. Eerst kwam de biblebelt gerelateerde opmerkingen: “homoseksualiteit bestaat niet echt”, “als een kind homoseksueel is, hebben de ouders het verkeerd opgevoed”, “homoseksualiteit is fout en moet bestraft worden”, homoseksualiteit is een zonde”. “Maar stel dat je broer of je vriend erachter zou komen, dat hij homoseksueel is?” Als mijn broer homoseksueel was, zou ik aan mijn vader vragen hem de deur te wijzen. Met een homoseksuele vriend zou ik direct breken, met hem zou ik niets te maken willen hebben.

Wat had ik op dat moment een heimwee naar de tijd waarin ik zelf jong was. Een tijd waarin je als meisje gewoon tussen twee mannelijke vrienden in een tent ging slapen zonder dat er wat speciaals hoefde te gebeuren. Een tijd waarin je als meisje gewoon met je vriendin op vakantie ging, ook al was zij pot en jij niet. Dat deed niets af aan de vriendschap. Met je vrienden ging je uit, maakte je lol en discussieerde je tot in de kleine uurtjes. Man of vrouw, hetero of homo, dat deed niet ter zake in vriendschappelijke relaties.

En toen was er ineens die opmerking van die zestienjarige, rustige jongen. Mijn vader is een vieze homo. Ineens was iedereen was een tijdje stil.

Later waren er wel een paar vragen. Dat je nu eenmaal homoseksueel bent en dat je dat niet kunt verbloemen leken de jongens nu toch te accepteren. Dat je ook mensen verdriet doet, als je het wel probeert te verhullen, drong ook tot hen door.

Het is nooit een reden geweest om hem te plagen of te pesten. Iedereen begreep, dat dit niet leuk was en waarschijnlijk was “vieze” een goede woordkeus voor deze groep.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nog een sterk zwart-wit denkpatroon bij deze jeugd, terwijl homoseksualiteit één van de vele tinten grijs daar tussenin is. Triest, dat deze jongen er zo onder lijdt. Waarom blijft iets, dat biologisch wordt bepaald in de eerste weken van de zwangerschap en dus een 'speling der natuur' is, zo vreselijk beladen?