De herinnering

Door Tascha gepubliceerd op Wednesday 19 February 13:50

 

De herinnering 

vervagen de laatste restjes
 
 
De realiteit is langzaam aan het vervagen. Een paar weekjes geleden voelde ik me verdrinken in de hoge golven van een woeste zee. Maar nu lijkt de zee te kalmeren en ik laat me rustig meedrijven door de golven, hopend dat ze me zullen meevoeren naar land, waar ik in alle rust en veiligeheid mijn beide voeten weer op land kan gaan neerzetten.
 
De kleine golven spoelen ook heel subtiel alle herinneringen weg. Ze duwen het op vaste grond. Ik zie de herinneringen nog aan me voorbij gaan. Vervolgens nemen de golven de herinneringen weer met zich mee terug de zee in. Waar zij worden opgenomen als het water zelf. 
 
Hele vage herinneringen is al wat er achter blijft op het strand. En uiteindelijk zullen ook die bedekt worden door de vele kleine zandkorreltjes die elke vage herinnering in zich opneemt. Herinneringen zullen langzaam gaan verdwijnen. Dat wat er echt toe heeft gedaan zal blijven alszijnde een lichtpuntje in het donkere van al deze herinneringen. 
 
 
©Tascha-2014
 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
het gaat de goede kant weer op dat was al zichtbaar :-) <3
Zo werkt het soms, erg mooi omschreven. XX
Dank je wel! xxx
Is heel herkenbaar voor mij, hadden mijn woorden kunnen zijn. Al zit ik op het moment even weer in een stormpje. XXX
Ik verwacht voor 2014 nog heel veel storm! We slaan er ons wel doorheen :)
Absoluut! ;-)
Prachtig terugkerende rust heel mooi beschreven door jou xxx
Dank je wel lieverd! Er is idd weer wat rust aan het terug komen :) xxx