2-jarige zwerfreis per motorsailor DEEL TWEE

Door Blauwe_nimf gepubliceerd op Monday 17 February 17:50

Tweede Rit

Schoonhoven - Gorinchem - Dordrecht - Drimmelen - Ooltgensplaat - Stampersgat - Stevensweert - Maaseik [Be] - Ohe en Laak - Stevensweert - Venlo - Lomm [L] - Arcen - Grave - Sint Andries-sluis Waal - Tiel - Wijk bij Duurstede - Utrecht - Maarsen - Breukelen
 

In Schoonhoven gaat de zwerfreis verder

1b9dae472f4803298b93723b837e69d7_medium.

vervolg DEEL TWEE zwerfreis door Nederland per motorsailor

   Na eerst in Wijk bij Duurstede het pomptoilet te hebben laten ophogen door F. Pisano (scheepsreparatie) begon ik aan het TWEEDE DEEL van mijn zwerfreis door Nederland. Bij de parlevinker liet ik twee grote drums vullen met dieselolie. Deze bevestigde ik met een stevig touw op het voordek. Voorlopig had ik nu ruim voldoende brandstof om de zwerf-reis voort te zetten.

   En toen voer ik het haventje uit. Alleen ging ik nu niet Linksaf richting Arnhem (zoals in DEEL EEN van mijn verslag) maar Rechtsaf  richting Schoonnhoven a/d Lek.

   Schoonhoven beschikt over twee havens. Een kleine passantenhaven nabij het centrum en een jachthaventje zo'n 800 m stroomopwaarts. De passantenhaven (Voorhaven, Scheepsmakershaven) is eenvoudig te herkennen aan de witte ophaalbrug die goed zichtbaar is vanaf de rivier. Vlak voor de ophaalbrug is aan de rechterzijde een dode arm waar een 20-tal boten kunnen liggen. Let op met afmeren, er is hier tij en er zijn geen drijvende steigers.

       schoonhoven HAVEN

6bebedd7db5cd70738ebb02a277f1cbb.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 passantenhaven Schoonhoven

d4f73a37474822a1220197248d5db4c1.jpg

   Dat er in de passantenhaven tij is heb ik geweten. Door de zuigkracht van de grote schepen op de Lek werd ik steeds voor- en achteruit gezogen. Met een extra scheerlijn kon ik dit probleem het hoofd bieden.

   In Schoonhoven ontdekte ik nog een ouderwets winkeltje waar ze borstelwerk, pitten voor olielampen en petroleumkachels, ouderwetse blokjes Sunlight Zeep, harpjes en touw en meer van dat soort artikelen verkochten. Uit vroeger tijden kon ik mij ook nog herinneren dat er een dancing en een edelsmit-school waren gevestigd. Maar dit gegeven past eigenlijk niet in mijn verhaal.

   Na Schoonhoven, waar ik maar één nacht bleef, ging de reis verder via een kanaal bij Groot Ammers naar Gorinchem.

063fc4440636102cb45f15ed40480c08.jpg   

             jachthaven Gorinchem

  3f82b8cba35a9f7a88e96358a45a2ee8.jpg

              kleine Merwede-sluis

      In Gorinchem bleef ik een nacht over. Reeds de volgende dag voer ik door de kleine Merwede- sluis de Nieuwe Merwede op. Via dit brede vaarwater sloeg ik nog even rechts af naar Dordrecht waar ik in de passantenhaven een week ben blijven liggen. Ik kon daar mijn kleding wassen en zelf uitgebreid een heerlijke douche nemen. 

dde237ddce9560ee3f282d93e509e583_medium.

   Vervolgens koerste ik het Hollands Diep op, waar ik met de Moerdijkbrug op de achterdrond, in de richting van Drimmelen voer. Daar zou ik iemand bezoeken die mij een gratis cenrale verwarming  had beloofd voor mijn schip, de NJORD. Het was een man die vaak dure jachten, over water, van de verkoper naar de nieuwe eigenaar bracht en die ik ontmoet had toen ik in Wijk bij Duurstede lag. Al snel had ik hem gevonden en inderdaad gaf hij mij een olie-gestookte kachel en drie radiatoren cadeau. De afvoerpijp (de schoorsteen) werd korte tijd later op een werf in Stampersgat op het dak van het stuurhuis gemonteerd, door een gat in het dak te boren.

   De tocht ging verder naar het Hellegats-plein, naar de sluis die toegang geeft tot het Volkerak. Eenmaal daar aangekomen kon ik door varen naar de jachthaven van Oolgtensplaat. Al mijn familie van vaderskant woont op Goeree-Overflakee, en mijn neef Anton woont in Achthuizen. Met de vouwfiets en Klara, mijn Stafford hond aangelijnd, fietste ik daar toen heen en gelukkig was Anton nog thuis ook.  Hij vond het leuk mij te zien en nadat we helemaal waren bijgepraat bracht hij mij, met zijn auto, terug naar de NJORD. Het was helaas wel de laatste keer dat ik hem heb gezien.

   Omdat ik het niet zo op heb met jachthavens besloot ik over te steken van Oolgstensplaat naar de Dintel om in Dintelmond te overnachten. Nog voordat ik had afgemeerd kwam er al een vrouwtje aanhollen zwaaiend met het bekende bonboekje. Snel gaf ik gas om door te varen naar Stampersgat.

52884e68c0a6ce2cfedf12d62d3bc47f_medium.

 

 

 

 

 

          kade Dintelmond

6a0fcec602caac5590030f662348f8a0_1394396

                 werf Stampersgat

   En daar werd ik zowaar vriendelijk ontvangen door de baas van de werf. Liggeld hoefde ik niet te betalen en ik mocht, zo lang als ik wilde, blijven liggen aan zijn steiger. Ging toen even naar het dorp om wat boodschapjes te doen. Kwam onderweg een medewerker van de werf tegen en die wilde het afvoerpijpje van de centrale verwarming wel monteren door een gat in het dak te boren. Toen de werfbaas daar later achter kwam en hij hoorde dat ik dat klusje financiëel met iemand van zijn personeel had afgehandeld ontstak hij in woede. Onmiddellijk kon ik vertrekken want, zo zei hij, mijn hond had overal drollen neer gelegd en aan mij viel toch niets te verdienen. En zo gooide ik de tros los en voer verbijsterd verder.

   De reis ging verder dwars door Noord-Brabant heen. Via Oosterhout en het Wilhelminakanaal naar de Zuid Willemsvaart tot bij de sluis van Panheel, "de sluis" met het grootste verval in Nederland (± 12 meter). En zo kwam ik uiteindelijk uit bij Roermond en zat ik op de Maas.

b7971e3e87990901c02aaea86a323bed.jpg

sluis Panheel

   Dat vaart toch een stuk prettiger. Eindelijk weer ruim water om me heen. Dus voer ik verder in zuidelijke richting, Wilde wel eens zien tot waar de Maas ophield bevaarbaar te zijn. Zo kwam ik terrecht in de jachthaven van Stevensweert.

a2401bbbda97ad57319abb94b0cd18c7_medium.

 

 

 

 

 

 

       uitzicht jachthaven Stevensweert

   f47a74d3682bc41d1d8492c9aa7b2817.jpg

              kanon van Stevensweert

 

   In Maaseik (BE) was een grote grindafgraving waar je heerlijk kon zwemmen en wandelen met de hond. Er voeren opvallend veel bootjes heen. Naar ik vernam gingen ze allemaal rode diesel kopen - in Nederland is dat verboden - dus liet ik me daardoor niet verleiden. Problemen met de BeLasting kon ik er beslist niet bij hebben.

de meest zuidelijke plaats waar ik geweest ben 

fd8ba28b008bc15a19c4b388ff037268.jpg

jachthaven Ohe en Laak met huisjes op het water

   Dit was echt de verste plek van de reis ~ er viel op dat moment in Ohe en Laak echt niets te beleven dus ging ik weer snel terug naar Stevensweert. Daar kon ik wandelen met Klara en brood bij de bakker halen. Ook vond ik in de container een pakket waterkaarten van Nederland die beter waren dan die ik had.

3dd88ff11a57ccec15677d65f2e15070_medium.

kaart Maas Lomm Lottum Arcen

   In Lomm kende ik mensen die daar een leefgemeenschap op christelijke grondslag hadden opgestart in de Marcushoeve. In de zomer van 1994 was ik daar een paar weken als gast geweest. Nu wilde ik er weer op bezoek gaan om te vragen of ik daar misschien zou kunnen overwinteren. Mijn flat in Utrecht was ik kwijt geraakt en overwinteren op de NJORD in een jachthaven was geen optie. Het beheer van de Marcushoeve was in handen van Wim & Alie Smit. Ze zwalkten van de ene kerk naar de andere. Er werden, nu ik in een kwetsbare positie was, allerlei eisen aan mij gesteld. Eerst werd geëist dat de hond weg moest. Toen ik zei dat dat niet mogelijk was werd vervolgens bepaald dat Klara ,de hond,  's nachts buiten moest blijven. Er werd een groot hondehok opgesteld met een stuk gaas er omheen. Ineens was mijn hond zijn vrijheid kwijt. En met mij ging het ook zo. Ineens was ik geen gast meer maar een knecht.

ffe2bf391c93fc80c05f47e78eb06751.jpg

           Marcushoeve Lomm

    e428af661b44a5d0cc21f33f0ffda3fa_medium.

                kasteeltuinen Arcen

   Het was een nare tijd in Lomm. Er werd geprofiteerd van mijn kwetsbare situatie. Er verdwenen eigendommen van mij. De huisarts kon ook niets voor me doen, zei hij. Alle dorpsbewoners houden elkaar dan hand boven het hoofd. Als vreemdeling heb je daar dan weinig in de melk te brokkelen. Toch zijn er ook leuke dingen geweest die me nog vers in het geheugen liggen. Zoals de fietstocht naar het rozendorpje Lottum en het veertigjarig huwelijksfeest van een andere echtpaar uit de woongroep in de kasteeltuinen van Arcen.

102d640735d7b320fa04d5e643687a57_medium.

          plaatsnaambord Lottum  

7b16d4009e043f27067b2bf44bc2d2af.jpg

        fietstocht rozendorp Lottum

   Tijdens mijn fietstocht door Lottum kreeg ik een lekke band. De hele tocht moest ik toen op de velg uit fietsen want er was geen fietsenmaker voor reparatie in de buurt. We kwamen nog even in het stadje Horst. Moderne winkels en welvarend zo te zien. Met de Marcushoeve had ik afgesproken dat ik terug naar Breukelen zou varen via Wijk bij Duurstede. Daar zouden dan Wim & Alie Smit met de aanhanger klaar staan om mijn spullen uit de boot naar Lomm te vervoeren. Ik had niet in de gaten dat de beroving op dat moment reeds was begonnen. Van christelijke mensen verwacht je dat niet. Maar het eerste wat hij deed was het apart zetten van mijn stroomgenerator, achter slot en grendel in zijn garage.

   Omdat ik allerlei klusjes in huis deed had ik een sleutelrek gemaakt, en bij die gelegenheid wist ik precies waar de sleutel van de garage hing. Zo kon ik mijn Yamaha stroomgenerator gewoon weer terug krijgen en naar mijn schip in Breukelen brengen met een Pool die ook in de Marcushoeve verbleef.

   Maar de reis moest verder. Bij Grave heb ik nog een dag voor de sluis gelegen. Mijn plan was om vervolgens naar de sluis in Sint Andries te varen, die toegang geeft tot de Waal.  Daar kon ik tegen de stroom in, van krib naar krib, naar Tiel varen, waar ik via een sluis op het Amsterdam-Rijn kanaal kwam.

db11a6853688d2cd6d054c520d61aa9e.jpg

                       sluis Grave

  ddc61fd663eec6620406fab6500e0e97.jpg

                 aanlegsteiger Tiel

   In Grave had ik nog een heel gesprek met een toevallige voorbijganger die mij een verhaal vertelde hoe zijn scheepje was gestolen en hoe hij mij benijdde met de NJORD. De Steiger in Tiel kan ik nog goed herinneren. Klara, mijn hond, had de grootst mogelijke moeite om met haar pootjes niet steeds door het metalen loopvlak (gaas) van de steiger te zakken. Die aanlegsteigers zijn ook niet bedoeld voor dieren. Het kleine stukje Waal naar Tiel duurde een eeuwigheid. Steeds moest ik van de ene krib naar de volgende varen. Er stond een hele sterke stroom op de Waal. Normaal tegen de stroom in varen kon de NJORD, met slechts 25 pk, niet.

9934ceaa50743813a85926c35decd3db_1394398

   mijn trouwe vriendje KLARA 

 De reis liep nu op zijn eind. Naar Wijk bij Duurstede was zo gepiept.  ~ Daar werden al mijn spullen uit de boot gehaald en op de aanhanger geladen. Met een nagenoeg leeg schip voer ik daarna naar de jachthaven in Breukelen. Ging vevolgens per trein en per bus, met Klara mijn hond in mijn armen, terug naar de Marcushoeve in Lomm, om daar te overwinteren. Het was een rampzalige beslissing, maar de zwerfreis DEEL TWEE is nu aan het einde gekomen.

Wens mijn lezers veel leesplezier.

Ga nu bedenken waar ik nog meer over kan gaan schrijven.

blauwe_nimf 20 februari 2014 - Lady Eccentric

10d8129933c601f2d7a216d21ef39c53_medium.

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Beste Nema, zal het advies ter harte nemen ~ dus zo weinig mogelijk hoofdletters ~ ben nog maar een beginneling ~ bedankt voor het advies ~ heb totaal geen schrijverservaring ~ al doende leert men
Leuk artikel. Vooral de aanvullende foto's maken het leuk. Alleen zijn al die HOOFDLETTERS een beetje irritant, maken je tekst schreeuwerig.