Blog, ik ben lesbisch; Mijn ware liefde (6) Het einde. Ik geloof niet meer in de liefde

Door Vlinnie gepubliceerd op Monday 17 February 12:40

Mijn ware liefde……

Tjah, de liefde…. Net zoals voor heen geloof ik er niet meer in. Dat ene meisje wat ik eerst via me dromen (bleek een onbewuste uittreding) zag en uit eindelijk leerde kennen is niet meer in mijn leven. Ik heb het contact verbroken omdat ik er zelf onder door aan ging. Eerst kreeg ik de klap te verwerken dat we geen wij waren en we het er samen over gehad hadden. We hadden het er over gehad dat we rustig aan zouden doen en zeker niet zouden gaan over haasten. Maar dat er geen wij meer was, was mij onbekend. In een flits zag ik hoe mijn verleden zich aan het herhalen is. Min verleden waar ik zo bang voor ben. Zei wist er van af en zei me dat het niet gebeuren zou. Het gevoel tussen ons was zo goed dat ik me volledig open stelde voor haar en me grenzen iets verlegd heb. Ik had me nog nooit zo één met iemand gevoeld. Ik voelde me compleet. Er was een soort rust over me heen gestreken en ik voelde me vredig en compleet gelukkig.

Ik voelde dat het met me gevoel wel goed zat en dat ze alleen bang is en tijd nodig heeft. Ik begrijp het heel goed. Ook bij mij spelen er angsten mee en is er nog genoeg aan me zelf waar ik aan wil werken en dat we rustig aan zouden doen en elkaar gewoon vrij laten in onze dingen die we graag doen en nog willen gaan doen. Maar we zouden er voor elkaar zijn en steunen waar we konden. En boven al eerlijk tegen elkaar zijn. Tjah eerlijk….. doordat ik per toeval op een site kwam, waar ik las dat zei in de periode dat wij elkaar leerde kennen, net daarvoor op die site geschreven had dat ze een vriendinnetje had. Terwijl ze tegen mij bleef zeggen dat ze vrijgezel was. Mijn onderbuik zei dat er iets niet klopte maar ik vroeg niet verder. Op dat moment waren we alleen hele goede vriendinnen en had ik nog geen gevoelens op liefdes gebied voor haar. Maar naar mate de tij verstreek betrapte ik me zelf er op dat ik haar steeds leuker begon te vinden en uitkeek naar onze Skype gesprekken. Omdat we altijd eerlijk zouden zijn tegen elkaar heb ik het haar verteld en het bleek wederzijds. Toen ben ik weer eens over dat meisje begonnen en kreeg toen te horen dat dat meisje dacht dat hun een relatie hadden. Uiteindelijk heeft ze dat meisje over mij verteld en het gevolg was dat het meisje het contact met haar verbrak. Ik had hierna geen last meer van mijn onderbuik gevoel als ik met haar flirtte.

 

Uit eindelijk is ze hier naar toe gekomen en hoe dat geweest is hebben jullie in deel ééndeel twee en deel drie kunnen lezen. In deel vier kunnen jullie lezen hoe mijn hart open scheurde na haar woorden dat er geen wij was. ik heb dit stuk geschreven na een woorden wisseling die ik met haar gehad had nadat ik haar geprobeerd had om hulp te vragen omdat ik het opdat moment er moeilijk had. Ze wees me af. Had geen tijd voor mij. Ik moest het zelf maar uit zoeken zei zou zichzelf ook wel redden. De dolk die uit mijn hart stak werd even er dieper in gestoken. Ik was aan het instorten. Ik kon niet meer. Ben onder een heette douche gesprongen en voelde me daarna zoveel beter. Ik was weer tot rust gekomen en mijn gedachten waren uit mijn hoofd weg gespoeld. Ik was weer terug bij mijn gevoel en voelde dat het wel goed zat en dat ze alleen tijd nodig had. Iets wat ze zelf ook al had aangegeven. Ze had tijd nodig om aan haar zelf te werken. Ik gaf haar de tijd terwijl die zelfde tijd mijn gedachten de ruimte gaf om te gaan ratelen. Met de tijd werd dit als maar erger. Steeds als ik haar gesproken had was ik van slag. Vaak begrepen we elkaar niet of verkeerd. Ik werd er onzeker van en durfde niks meer tegen haar te zeggen bang om iets verkeerds te zeggen of dat ze het totaal niet begreep. Terwijl de tijd verstreek zag ik haar langzaam veranderen in iemand die afstandelijk en kort af tegen mij is.  Vragen negeert of ontloopt, afspraken niet na komt en loze beloftes maakt.

Eindelijk hadden we een afspraak kunnen maken al hoewel hij niet heel concreet was kwa tijden stond het wel vast ze zou dinsdags komen. Ze zou die dagen hoe dan ook vrij houden voor ons.toen ik haar vroeg hoe laat ze wilde komen  zei ze dat ze die zaterdag iets had waar ze niet onderuit kon. Ik zei haar dat is toch niet erg ze zou hier dan drie dagen geweest zijn en ik had in gedachten dat ze die zondag weer weg zou gaan. Dus dat was één dag eerder. Voor mij maakte dat  niks uit en zei haar dus dat is toch niet erg. Vervolgens zegt ze brb (terwijl ze nooit zegt als ze even weg is) vervolgens hoor ik niks meer van der en na een uur besluit ik zelf weer te vragen. Geen reactie. Ik was behoorlijk moe en wilde eigenlijk gaan slapen maar wist ook dat ze komende dagen waarschijnlijk niet online zou komen. Dus wou de afspraak gewoon echt even kort sluiten. Na 2.5uur was ze offline. Ik was kwaad ik zat op haar te wachten zodat we eindelijk de afspraak vast konden leggen en ik haar eventueel het trein kaartje kon opsturen. Anders zou hij niet eens op tijd aan komen. In mijn woede heb ik haar toen een berichtje gestuurd. Vervolgens hoor ik niks meer van der.


Met de verjaardag van haar broertje heb ik haar een sms gestuurd. Maar haar tel was waarschijnlijk kapot want ze wist niet van wie het nummer was. ik dacht leuk ik ga der plagen en stuurde haar dus een sms met dat ik dus alles tegen haar kon zeggen zonder dat ze wist wie ik was. zonder op antwoord te wachten stuurde ik haar dat ik gek op haar ben en de rest van mijn leven bij haar wil zijn. ik gebruikte woorden waardoor ze moest weten dat ik het was. Tenzij ze die woorden niet alleen bij mij gebruikt heeft maar ook bij anderen. Doordat ik me tel vergeten was zag ik pas savonds weer 2 sms’jes van haar ze wist niet wie het was. De dolk die nog altijd in mijn hart zat werd stevig heen en weer gehaald. Uiteindelijk besloot ik om terug te sturen dat ik nu het meisje was wat in tranen zat en in onzekerheid gehuld zat. Ik kreeg toen een sms’je terug met de afkorting van mijn naam (waar ik een hekel aan heb) met vraagtekens er achter. En de dolk werd nog even aan geduwd. Ze wist het niet eens zeker. Mijn gedachten namen toe en de kraan werd open gezet. (in deze blog kan je er meer over lezen)

De dag dat ze komen zou kwam steeds dichter bij. Alleen een concrete afspraak hadden we niet gemaakt. En omdat me gevoel ten opzichte van haar nog steeds niet is veranderd en ik er in geloofde dat het wel goed zat ging ik er van uit dat ze zou komen. Maar ze kwam dinsdag niet. Even geloofde ik nog dat ze woensdag komen zou tot ik dus op die site las dat ze tegen mij gelogen had. Ze weet hoe erg ik niet tegen liegen kan en hoe pijn mij dat doet als iemand tegen mij liegt en toch heeft ze haar leugen altijd vast gehouden. Ineens begon ik te twijfelen aan al haar woorden die ze ooit tegen me gezegd heeft. Ineens zie ik dingen die ik voor heen ook zag alleen niet geloofde voor me en valt alles op zijn plaats. De reden dat ze de vorige keer niet gekomen is is omdat ze toen waarschijnlijk plotseling bij iemand anders te recht kon, een ander meisje wat haar nu waarschijnlijk ook leuk vind. In eens denk ik ze zal nu dus ook wel ergens anders een plek hebben weten te vinden waar ze tot rust kan komen.


Ik beluit om haar fb te openen en zie dus foto’s van haar samen met een ander meisje met de honden in het bos. En niet het meisje waardoor ze eerder niet gekomen was. Nadat ik helemaal door het lint ging en bij gekomen was van de waterval besloot ik haar te bellen. Tegen me verwachting in nam ze op. Ik vroeg haar waarom ze niet gekomen was en als antwoord kreeg ik ik moet nu ophangen zullen we ander keertje bellen dus ik zeg nee dat zeg je elke keer dat er iets is en je weg moet. Als antwoord kreeg ik nee het is echt een noodgeval ik moet de deur uit ik moet ophangen. Omdat je met een mobiel gewoon kan lopen ging ik  verder inmiddels was ik zelf geïrriteerd geraakt omdat ze me weer wilde afwimpelen. Ik ratelde dus gewoon verder waarop zei dus gewoon de  horen er op gooit. Het enige wat er bij opdat moment in me op kwam is dat ze op dit moment het gene is wat ze zo verafschuwde in haar vader. Niets minder en niets meer. En ik ik ben daar gewoon een onderdeel van geweest ondanks dat me gevoel het blijft tegen spreken.

Ik heb een einde gemaakt aan de oorlog in mij zelf. Ik heb mijn verstand laten spreken en gehandeld naar wat ik hoor en zie. Mijn gevoel blijft er voor vechten dat de woorden die ze tegen me zei echt waren en zei net zoveel voelt voor mij als ik voor haar doe. Ik hoef alleen maar weer even te denken aan de dolk die met grof geweld door mijn hart is gegaan en ik weet weer dat ik geen lief nodig heb. Door de kracht waarmee de dolk uit mijn hart werd getrokken is het vlammetje der liefde gedoofd. Liefde ik heb het geluk er niet in weten te vinden en geloof er ook niet meer in dat het ooit gebeuren zal. Ik ben gewoon Vlinnie de eeuwige vrijgezel die genieten zal van het leven en overal vrolijk door heen zal fladderen.


© Vlinnie

                                                                                                                             

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Vinnie, geloof mij maar, na deze ervaring wordt je alleen maar wijzer en voorzichtiger in de omgang met zogenaamde "vriendinnen"Dat is alleen maar een harde leerschool voor jou geweest. Deurtje dicht doen, nooit meer openen en door gaan met je eigen deuren te openen naar het leven van de liefde. En dat is me toch een lange weg!
Ik denk dat je er goed aan gedaan hebt om deze relatie te verbreken.
Vlinnie,nu denk je vast,ik blijf vrijgezel,maar toch geloof ik dat jij de ware tegenkomt.
Knuffie xxx
De relatie had zei al verbroken. maar de vriendschap waar niks meer van over was heb ik verbroken. ja als vrijgezel ben ik veel gelukkiger en geniet ik meer van het leven. Ik heb heel wat liefs gehad en heeft me alleen maar pijn bezorgd... nee voor mij hoeft dat niet meer kan heel goed zonder :) En de ware ben ik al tegen gekomen ;) alleen is ze op dit moment niet de gene die ik zag toen we samen waren.
knufff
Het bekende cliché er gaan zeker weer meerdere deuren voor je open!
Vast wel
Je bent een sterke meid dat je niet zo met je laat spelen,
Ervaring maakt je sterker
Helder gedacht, een nieuwe start komt vast! x
Heel helder :)
een nieuwe start....
Wie weet
knuff
Het samengevoel is hier ver te zoeken tussen jullie. Dat jij nu de handdoek in de ring gooit is een hele goede zet van jezelf. Houwe zo! Wanneer ze weer zonder een vriendin zit, komt ze wel even langs bij jou. Gewoon omdat jij je zwakke plekken aan haar heeft getoond. Trap er dus gewoon niet meer in. sla haar terug met haar eigen streken. ( Hier spreekt een ouwe pot uit ervaring hoor, dat drie jaar lang in zo een soort situatie zat)
Geukkig zal ze hier niet zo snel letterlijk voor de deur staan aangezien ze in friesland woont en ik in het midden van het land. verder heb ik via internet elk contact verbroken met haar. terug slaan met haar streken zal ik niet doen. mocht ze ooit weer contact op nemen met me dan zal ze haar eigen woorden te horen krijgen en hoe ik het zie. en dat ik geen gebruiksvoorwerp ben. maar zo vaart zal het niet gaan lopen ;)
Ik heb je al eens eerder geschreven, ik geloof niet in de ware liefde, wel dat iemand tracht het beste te doen. Je hebt pech gehad, en ik denk dat het een goede keuze is om haar los te laten, verder met je leven te gaan.
voor nu zweer je de liefde af, maar onthou meis, het hart gaat toch waar het niet gaan kan.
XXX
Voorlopig wil ik niks meer met de liefde te maken hebben ik vind vriendschap veel belangrijker. en natuurlijk zal ooit mijn hartje voor iemand weer sneller kloppen maar niet voor ik echt alleen op eigen benen kan staan.
knuff