Mensenhuis in Baarle-Nassau

Door Blauwe_nimf gepubliceerd op Saturday 15 February 09:30

1873 - heden 2014

Mensenhuis De Gaarshof in Baarle-Nassau

5eb7c324576bb4e5601fc5370e1e3e41_medium.

In 2003 kwam ik als nieuwe bewoner in de woonvoorziening van de Stichting De Gaarshof waar toen dhr Eikenaar de directeur was. Tezelfdertijd werd afscheidgenomen van dhr Eikenaar en gaf onze nieuwe directrice Mevr. Lieke Jansen een toespraak met de mededeling dat zij, van nu af aan, het stokje van Eikenaar zou overnemen. Vrij snel daarna werd door de ambitieuze inzet van Mevr. Jansen De Gaarshof toegevoegd aan het conglomeraat van Sociaal Maatschappelijke Opvanghuizen. Dit was noodzakelijk om een beroep te kunnen doen op subsidiegelden van  de Rijksoverheid. Sindsdien heet de De Gaarshof S.M.O. Breda e.o. locatie De Gaarshof. De dagelijkse leiding heeft thans de locatiemanager Mevr. Iene van Loon en de functie van adjunct wordt vervuld door Dhr. Martien van Beiysterveld.

Deze Plazilla werd geschreven in februari 2014

De Gaarshof was oorspronkelijk een klooster maar werd toen de paters vertrokken omgezet in een vrijwilligers project. Door cliënten te werven via folders werden nieuwe bewoners aangetrokken En zo werd aan mensen die moeite hadden met het ZELFSTANDIG WONEN een nieuwe mogelijkheid geboden om dit probleem het hoofd te bieden.

De Villa "Het Hooghuis" in het Voorjaar

Bredaseweg 39 - 5111 GD Baarle-Nassau

fc4488c6dc974a75833788cad769044c.jpg

Een klein stukje geschiedenis vooraf

De "VILLA", het oorspronkelijke deel van de Gaarshof, werd gebouwd in 1873. Dit gedeelte is nu 135 jaar oud. Vroeger lag de Villa aan een zandpad, dat de Bredaseweg kruiste. Dat zandpad werd "het Beevaartpad" genoemd. Dit was de weg door de bossen en de akkers naar Ulicoten, dat toen al een bedevaartsoord was van de heilige Sint Bernardus.

 

een familielid schrijft

 baarle-nassau,%20hooghuis%20johhendhub%2

 baarle-nassau,%20hooghuis%20maria%20wilh

 Johannes Hendrikus Bongers                          Maria Gertruda Magdalena Bongers

baarle-nassau,%20maria%20bongers.jpg

 

Toen mijn moeder en zus en broers na de oorlog terugkwamen, zaten er Franciscanen in het Hooghuis. Je begrijpt dat ik hier graag meer over wil weten. 

baarle-nassau,%20bongers%20stempel%20jhn                                                     

                                                             Kind                                                  

Mijn moeder, Maria Gertruda Magdalena Bongers, heeft voor en tijdens de oorlog in dit huis in Baarle-Nassau gewoond.

Zoals mijn moeder het mij verteld heeft, zou het zo zijn dat dit huis hun na de oorlog is afgenomen. Ik zou de eigenlijke erfgenaam van het huis zijn. Meer heeft ze me er helaas niet over verteld.

Mijn moeder is er in 1921 geboren als dochter van Johannes Hendrixus Hubertus Bongers. Tijdens de oorlog heeft de SS het huis gevorderd en mijn moeder en zus en broers zijn naar Frankrijk gevlucht. Mijn opa is afgevoerd naar Auschwitz in Polen. Vandaar moet hij gevlucht zijn, maar hoe dat weet ik niet.

Hij is in Sittard terechtgekomen, waar hij ondergedoken heeft gezeten. Ik heb nog foto’s van hem (in militair uniform) en zijn vrouw Maria Wilhelmina Linssen

Toen mijn moeder en zus en broers na de oorlog terugkwamen, zaten er Franciscanen in het Hooghuis. 

Je begrijpt dat ik hier graag meer over zou weten.

____________________________________________________________________________

 

10 reacties op dit verhaal

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    Jos Peeters, bij diverse archieven kun je in de registers van het Kadaster kijken, ook over de periode waarover je spreekt. Dit kan in elk geval bij BHIC, maar mogelijk ook bij de archieven in bijv. Tilburg en Breda.
    Mogelijk heeft het archief in Tilburg ook meer info over dit huis, zoals eigenaren, bewoners, bouwvergunningen etc.
    Verder zou je het kunnen proberen bij de lokale heemkundevereniging.

    Dorethé, 15-02-2013, 11:16 uur

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    Op internet (www.routeyou.com) vind ik het volgende, wat je aanknopingspunten kan geven als je in de kadastrale registers gaat zoeken:
    "Deze Jean-Felix (Maxburg) had een hele mooie dochter Henriëtte Issabelle Joanna. Die trouwde, - 1857, ze was toen 19 jaar oud – met een stinkend rijke Duitse koopman Emile Mayer. Zij bouwden in Baarle-Nassau het “Hooghuis” dat later een klooster werd en nu bekend is onder de naam “De Gaarshof”."

    Dorethé, 15-02-2013, 11:21 uur

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    Verder op Baarle Digitaal:

    1914 De Schiedamse groot-industrieel Theodorus Cornelis Melchers wordt bij de veiling van 23 maart 1914 de nieuwe eigenaar van het landgoed met Hooghuis aan de Bredaseweg te Baarle-Nassau.

    1919 Bij de veiling van het landgoed aan de Bredaseweg met het Hooghuis wordt architect Jac. van Groenendaal de nieuwe eigenaar.

    1931 In september 1931 wordt de Congregatie van de Derde-Ordelingen, de Franciscanerbroeders van het H. Kruis de eigenaar van een kavel van 90 hectare met daarop het Hooghuis aan de Bredaseweg te Baarle-Nassau. Deze kavel behoort tot het oorspronkelijke complex heide- en bosgronden van 308 hectaren dat Emile Mayer van de Bergh in 1869 kocht van de Nassause Domeinen.

    Dorethé, 15-02-2013, 11:24 uur

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    Ik vergat er nog een:

    1968 Bij notariële acte van 22 april 1968 wordt 'Stichting De Gaarshof' in het leven geroepen. Deze Stichting zal de zorg voor thuisloze mannen door de Franciscaner Broeders voortzetten.

    Dorethé, 15-02-2013, 11:25 uur

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    @Dorethé: Bedankt voor alle info! Ik zal Jos even een mailtje sturen en hem wijzen op je aanvullingen. Daar is hij vast blij mee.

    Marilou Nillesen, namens BHIC, 17-02-2013, 20:04 uur

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    het huis is en blijft van mij onze garmt

    garmt van ierland van den bergh, 08-11-2013, 12:34 uur

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    er moet ergens een document zijn van mijn grootvader joannes bongers dat bewijst dat het hooghuis van hem was. in de Hitler tijd is hem alles afgenomen en dat ze alles weggedaan hebben en nergens meer op schrift staat dat het hooghuis van hem was.

    Peeters Johan, 24-11-2013, 21:11 uur

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    @Garmt en Johan, zoals al eerder is geadviseerd, wil ik betrokkenen graag uitnodigen om in de studiezaal van BHIC in Den Bosch onderzoek te komen doen in het digitale Rijkskadaster. Ook bevinden zich bij het BHIC de geregistreerde notariële akten van aan- en verkoop of andere wijze van verwerving. Als u al een kadastraal nummer van het pand heeft, zou dat het onderzoek vergemakkelijken. Het is de moeite waard om te kijken wat het kadaster over dit pand vóór en na WO II te vertellen heeft ..

    Annemarie van Geloven namens BHIC, 25-11-2013, 09:47 uur

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    ik heb zelfs nog een ovale inktstempel waarop staat het hooghuis en johannes.h.h.bongers. misschien weet iemand waar ze vroeger zo"n stempel maakten.

    Peeters Johan, 21-12-2013, 16:07 uur

  • Re: Het raadsel van het Hooghuis

    De Gaarshof bij Baarle-Nassau is vanaf 1931 door de broeders
    van het Heilig Kruis ontwikkeld tot broederhuis. De familie Bongers was al ruim voordat de oorlog uitbrak niet meer woonachtig in dit huis. De heer Johannes Hendricus Hubertus Bongers is nooit naar Auschwitz gedeporteerd, hij heeft tot op hoge leeftijd bij zijn dochter Maria Peeters-Bongers in Sittard ingewoond waar hij ook overleden is.

    Anna, 18-01-2014, 16:07 uur

____________________________________________________________________________________________

vervolg mensenhuis

Het stuk grond waarop de gebouwen van de Gaarshof staan, was vroeger van Prins Frederik van Oranje-Nassau. In 1869 werd deze hele hoek grond verkocht aan Emile Mayer - van den Bergh. Zijn vrouw heette Henriëtte en hun zonen Oscar en Frits.

De eerste steen is gemetseld, op de hoogte van de vensterbanken. De familie Mayer was heel rijk en gebruikte dit huis vooral als jachthuis. De toren ervan is zo'n 15 meter hoog. De klok riep vroeger de jagers tegen etenstijd terug.

62005681d7959ab47fbd8cdbe1d80e09.jpg

De villa heette in die tijd "het Hooghuis". Oudere mensen in Baarle-Nassau gebruiken deze naam nog regelmatig. Als de familie Mayer er niet was, woonde de boswachter met zijn gezin in de bijgebouwen. Hij zorgde dan voor alles.

In 1914, vlak voor het begin van de Eerste Wereldoorlog, kocht een rijke zakenman het huis en de grond. Hij kapte erg veel hout in de bossen. En dat werd weer verkocht aan de Limburgse steenkolenmijnen.

In 1928 werd het hele gebied publiek verkocht in een café in Baarle-Nassau.  Het huis en de grond, ongeveer 90 ha, werd in 1931 verkocht aan de Congregatie van de Franciscanerbroeders van het H. Kruis. Toen kreeg de villa de naam "Huize Franciscus".  Later, in 1951, werd dit veranderd in "de Gaarshof". De Broeders waren echte boeren. Ze werkten in de tuinbouw, op de akker en hadden vee. Er werden grote stukken nieuwbouw toegevoegd.

Steeds meer mensen kwamen er wonen en vonden hier hun nieuwe thuis. Op dit moment werken er geen Broeders meer op de Gaarshof. Er is ook geen boerderij meer. De begeleiding en verzorging van de bewoners ligt nu geheel in handen van leken. De bewoners zelf zijn ook actief in: De Werkplaats, de houtbewerking, de tuin, en de sport onderdelen zoals "beweeg je fit". Ook de nieuwste activiteit "kleigieten" oogst veel bewonderaars.

95a222cb88e8603f48f894fd2ce76239_1393709

                                   uithangbord "De Werkplaats"

18cf655283295d304f7b3bf4e23dc47c_1393710

                                    de oudjes doen het nog best

                Jaarlijkse Open dag Gaarshof

   Ieder jaar staan de deuren van de Gaarshof open voor alle belangstellenden. De opzet van deze dag is dat omwonenden, partners en collega's en natuurlijk ook familie en vrienden, kennis kunnen maken met het huis "de Gaarshof en zijn bewoners".

9da352fc181167fddf07967dad2cf076.jpg      e30e59b6e91c5317abc1830f77c5ea82_medium.

        broer en zus op bezoek                -                     ons gezellig terras

 

6fa715939c96878446b80995f808812e.jpg

rené van de anker

een van onze markante bewoners

   Mensenlief. Voor een paar mensen, die me lief zijn geworden in heel persoonlijke ontmoetingen of doordat ze zichzelf lieten zien, in wat ze op schrift stelden bijvoorbeeld, zoek ik op deze bladzijde naar een goed woord. Het kernwoord heb ik al. 

Mensenhuis

0ca4724057baa10aa25dc875adda05cb_medium.

   Met dit  woord loop ik al een tijdje rond. Ik heb geprobeerd het tot zwijgen te brengen. Nu ik er toch iets over wil vertellen, voel ik opnieuw een grote aarzeling.

   Het woord, de gedachte mensenhuis, is me vanaf het begin wonderlijk dierbaar geweest. Ik voel me erg kwetsbaar met dit woord in mijn mond. Het staat voor een idee dat niet eens origineel lijkt. In elk geval niet opzienbarend. Het woord is erg subtiel. Toch verwachten velen er wonderen van. Met deze tegenstelling weet ik geen raad. Daarom ben ik als de dood dat je me uitlacht. 

   Ik aarzel ook, omdat ik je er alleen over kan vertellen tegen de achtergrond van mijn eigen ervaringen. Maar het lukt me niet om er afstandelijk over te praten. Ook na al die jaren niet.

   In de afgelopen jaren heb ik vaak gespeeld met de gedachte "mensenhuis". Vormen bedacht waar door het misschien werkelijk zou kunnen worden. Maar nu heb ik besloten om me daar op dit moment niet druk over te maken.

eetzaal

cea511b1791cde1517f1de4ecca1c587_medium.

   MENSENHUIS,  een huis voor mensen. Een huis waar "mensen-verhalen"  verteld worden. Een plek waar mensen die op zoek zijn naar de werkelijkheid achter de werkelijkheid, elkaar niet lastig vallen met de waarheid, maar elkaar wèl vertellen (en van elkaar willen horen) wat ze onderweg vonden aan brokstukken van hun waarheid.

   Een plaats om te huilen en te lachen, zonder dat je bang hoeft te zijn om uitgelachen te worden. Want alle zoekers zijn kwetsbare mensen. Een huis om te praten en te luisteren. Geen woning, dat niet. Geen plek om op veilige afstand naar mensen te kijken. Ook geen tweede keus om aan de werkelijkheid van door-de-week te ontkomen. Misschien een verzamelplaats, niet om van daaruit verder te trekken, maar om je verbonden te voelen met anderen en te ervaren....

recreatiezaal

cb411796c36aabac5ca7c4d98d3f47f3_medium.

   De gedachte "MENSENHUIS" heeft te maken met alle zoekers, en is voortgekomen uit een merkwaardig gevoel van verbondenheid met een groep....

MENSENHUIS ...Dit is het woord dat zijn gang is gegaan. Ik heb het niet klein gekregen. Ik heb het tegen de wind in geroepen en het waaide weer terug in mijn mond. Op dit moment laat ik het naar jou toewaaien. Ik zal je zeggen welke smaak het voor mij heeft, maar doe eerst even je ogen dicht en proef het zelf. "MENSENHUIS".

   Wat ik proef is dit. Er zijn twee soorten zoekers op de achterkant van de werkelijkheid: mensen die het alleen doen én mensen die het nodig hebben om samen met anderren op te trekken. Ik weet niet hoeveel er echt alleen op pad zijn zijn, ik zie, dat velen zich bij anderen aansluiten.

   En dan zijn er natuurlijk ook velen, die van hot naar her lopen, om te kijken, bij wie ze zich het meest thuis voelen. Er zijn vele wegen en dus zijn er vele groepen, kleine en grote. Die hebben allemaal hun eigen trefpunten en hun eigen herkenningstekens. En dat is goed.

   Als je daar geen vrede mee hebt, verwerp je het bestaan van talrijke wegen of geloof je niet in de zin van het samen zoeken. Dat kan ook, maar waarom zou je anderen voor de voeten lopen?

   Op de acherkant van de werkelijkheid is maar één geldende gedragsregel: "Iedereen is vrij om te gaan en te staan waar hij wil".

   Ik geloof in het bestaan van vele wegen en in de zin van het samengaan, voor wie het niet alleen wil. Daarom ben ik blij met die veelvormigheid. Alleen ik zou er nog een woord aan toe willen voegen, een woord dat niets van wat al bestaat overbodig maakt. EEN OPEN PLEK in het bos van vele bomen.

bos achter de Gaarshof

c6d843a7a0e763f46af1ad8165520e7e_medium.

   EEN OPEN PLEK, waar iedereen zijn verhaal kwijt kan en zich niet hoeft te verdedigen tegen andere mensenverhalen.

   EEN OPEN PLEK waar je naar de verhalen van anderen kunt luisteren, hen kunt geloven zonder hun waarheid tot de jouwe te hoeven maken.

   EEN PLEK, waar mensen, die nog weifelen of ze van hun plaats zullen komen, geen kijkers zijn, maar mensen die ook gezien mogen worden.

   EEN PLEK, waar mensen die alleen gaan, op de momenten, dat ze toch even willen delen, kunnen aanschuiven.

   EEN PLEK, waar mensen die tot een groep behoren, zonder hun versierselen af te doen, kunnen genieten van wat anderen beleven op hun zwerftochten en dan anderen laten zien, wat zij zelf onderweg tegen kwamen zonder de drift te overreden.

   EEN PLEK, waar je vegetariër en vleeseter mag zijn, boeddhist en christen, belezen en ongeletterd, alternatief of gewoon anders, waar een vloer is om te zitten en kussens en stoelen.

   EEN OPEN PLEK, waar de vrede tussen de zoekers getekend wordt om geen energie verloren te laten gaan en iedereen vrij te stellen voor de strijd met zichzelf.

   Deze PLEK noem ik "Mensenhuis". Het is een woord, dat me aan kwam waaien. Een teken dus. Meer waarde mag ik er niet aan hechten....

   En wat nu? Nu ik dit opgeschreven heb, valt er niets meer te verdedigen, niets meer toe te lichten. Maar ik begrijp, dat ik niet kan doen, alsof ik niets gezegd heb. Ik zou van je willen horen, of dit woord "mensenhuis" je iets doet. En zo ja, wát het je doet. en ik zou met je willen praten over wie wat kan doen, als er iets te organiseren valt

b2afbbb1f10fbacfbb3fb99efbbb72df_medium.

met dank aan onze vrolijke begeleiders

Bedankt, dat je me uit hebt laten praten

een bewoner van het MENSENHUIS "De Gaarshof"

 

 

_______________________________________________________________________________________

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk verhaal ik heb er 3 jaar op Internaat de La Salle gezeten Ik vind Baarle Nassau echt een leuk dorp en mooie omgeving
Prima verhaal , goed geschreven