En hier kan ik dus boos om worden

Door Daantjeschrijft gepubliceerd op Wednesday 12 February 17:24

Labiel, een wereldverbeteraar, een dromer..... Allerlei benamingen die mij in mijn jeugd zijn toegewezen door mijn familie, dorpsgenoten en kennissen. 

Of ik labiel ben? Nee, ik ben emotioneel en gevoelig, maar labiel is niet van toepassing. Ik ken mezelf, weet wat ik wil, maar ik kan emotioneel en over de top reageren als een ander mijn keuzes niet lijkt of wil accepteren. Mij probeert te duwen in de richting waar hun mij willen zien.

Een wereldverbeteraar? Nee, als ik dat was geweest dan had ik een beroep gekozen wat daar daadwerkelijk aan had bijgedragen. Maar ben ik het niet eens met je mening, ja dan zal ik dat zeker zeggen.

Een dromer? Ja, dat is wel op mij van toepassing. Ik hoop altijd op een wereld van acceptatie en begrip. Ik hoop dat er op een dag een wereld mag bestaan waarin we samen kunnen leven zonder elkaar te moeten veroordelen. 

Het begon allemaal al in mijn vroege jeugd. Ik ben nooit echt het kind geweest wat mijn vader gehoopt had. Onze meningen lagen nogal uiteen en hij hoopte dat ik wel zou bijdraaien. Bijdraaien in de betekenis van, ik zou het pad gaan bewandelen wat hij zou willen dat ik ging bewandelen. Na een dwarse periode heb ik de keuze gemaakt me vader gelukkig te maken. Een keuze die mij als persoon zelf totaal niet gelukkig maakte, en waardoor ik iedere dag streed met de persoon die ik zelf ben en die ik zou moeten zijn. 

De keuzes die ik in die periode heb gemaakt, achtervolgen me nu nog. Ook al heb ik me er los van gemaakt. Er zijn bepaalde mensen die zich afvragen of ik nog wel omga met mensen uit 'onze kringen'. Ik ben nooit iemand geweest die mensen zag als 'onze kringen' of van 'buiten onze kringen'. 

Waarom willen mensen anderen mensen toch altijd hun zin opleggen. 

 

Het is niet alleen in dat opzicht, maar ook als het een levenpartner betreft. Ook daarin denken mensen dat ze een ander iemand hun wil mogen opleggen, maar daar vertel ik nog wel meer over in een volgende post.

 

Ik heb niets tegen mensen, echt niet, maar wel als ze me gaan betuttelen. Ik ben een volwassen jonge vrouw die zeer goed in staat is om haar eigen beslissingen te maken. Er hoeft mij niet te worden verteld door buitenstaanders dat het verstandiger is om terug te keren onder ouderlijk toezicht, terwijl de dertig harder in zicht is als de twintig. 

Jammer is dat!! Maar gelukkig heb ik een netwerk achter me die in dat opzicht achter me staat. 

 

Het maakt me alleen zo boos. Vooral omdat je al enige jaren aan het ouderlijk toezicht ontvlogen bent. Een ieder staat vrij om zijn mening te geven, maar het moet wel reël blijven en in dit geval is de realistische kijk op dingen de deur uitgevlogen en is het slechts een kwestie van een ander jou manier van leven opleggen!

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een volwassen mens, een individu op zich, iemand die weet wat ze wil, kortom, je bent een prachtmens. Niemand mag jou een wil opleggen, je kunt zelf heel goed beslissen wat goed voor je is! Je hebt karakter!
Dank je wel Merel, zo zou het inderdaad moeten werken. Helaas zijn er altijd mensen die er anders over denken.
Als jij maar blijft denken zoals je denkt! Ik heb hetzelfde gehad, dacht altijd mezelf te moeten bewijzen, deed in de ogen van anderen nooit iets goed. Nu heb ik daar een streep onder gezet, wie me niet kan waarderen zoals ik ben en wie ik ben, die moet maar lekker wegblijven uit mijn leven!