Valentijnsdag ( een Wasberus verhaal)

Door Wasbeer gepubliceerd op Wednesday 12 February 14:49

Het is nog vroeg in het dorp, de zon ligt nog lekker knus te soezen onder haar dekens, zij hoeft nog niet aan het werk. Het is vredig stil, maar het dorp slaapt nooit echt...

 

'Wasberus , wordt eens wakker, ik hoorde een raar geluid bij de voordeur' . Wasberus die een diepe slaper was, reageerde met een korte brom, maar maakte geen aanstalten om wakker te worden. Dus porde Fate hem maar eens flink in zijn ribben, dat hielp meestal, wist ze inmiddels uit ervaring. “Er is iets bij de voordeur, ga eens even kijken als je wil' herhaalde Fate. Wasberus was best een heer, maar het was nog wel erg vroeg om daar nu al weer mee te gaan beginnen. 'Dan ga je toch zelf even kijken, schattebout' en hij wou zich weer  omdraaien. Hij had net zo'n prettige droom gehad waarin hij schatrijk was en er niet eens als een Ork uitzag. 'Maar ik draag toch nooit een pyjama liefje, dat kan ik toch niet gaan doen.' Dat herinnerde Wasberus er weer aan hoeveel al die dure nachtkleding had gekost. Ze moest en zou ook die dure wasbeer pyjama. hebben, maar die lag nu al tijden ongebruikt in de kast, net als de rest van dat spul. Omdat hij inmiddels beide ogen had opengedaan, zag Wasberus dat Fate hem aankeek met die smeltende blik in haar mooie blauwe ogen en met haar hand sensueel door haar gouden haar streek. Zo te zien was zij de voordeur al weer vergeten. Wasberus had dus geen enkele andere keuze dan om meteen in actie te komen, Hij sprong  dus maar snel uit bed ( dit is tenslotte een nette vertelling, mocht u iets anders hebben verwacht). Nee, in de vroege ochtend was hij toch niet op zijn best, in welk opzicht dan ook.

 

Onnodig te zeggen dat Wasberus nog een paar keer zijn tenen stootte op weg naar de voordeur, maar ik doe het toch maar. Voor de zekerheid had hij de deegroller maar als wapen meegenomen, dat was best effectief had hij ergens gelezen. Voorzichtig opende hij de voordeur en daar lag alleen maar een dik pak perkament met een groot rood hart op de voorzijde met daaronder in schreeuwende letters: Piets Exclusieve Valentijns Geschenken Gids. 'O, ik wist wel dat je die zou bestellen om mij te verrassen met een romantisch cadeau, wat ben je toch een lieverd' Fate stond inmiddels achter hem, geheel gehuld in een laken. Dat zal de lezer misschien een beetje teleurstellen, laat het dan een troost zijn, dat ze het beddengoed best op een sexy manier vasthield. 'Ik wil niet zien wat er in staat, Wasberus, ik hou toch zo verrassingen'. Terwijl ze wegliep, viel het Wasberus op dat ze wat plechtstatig liep en neuriede ze nu echt 'Daar komt de bruid...?'

Uiteraard had Wasberus de gids niet zelf aangevraagd. Eerlijk gezegd had hij de vorige avond Fate even voorzichtig gepolst in hoeverre een enkele rode roos niet heel romantisch zou zijn op Valentijnsdag. Die had een beetje gepruild, omdat hij toch maar weinig van  echte romantiek wist. Best dom natuurlijk om het te vragen, maar het zou zo'n prettige (en goedkope) oplossing zijn geweest. Inmiddels had Wasberus al een korte blik geworpen in de gids en toen hij de prijzen zag bij de 'éénmalige koopjes, trouwringen' ,was hij behoorlijk bleek geworden. Tijd voor een goede bak koffie en daar moest je rond deze tijd voor bij de Zwarte Schaduw zijn.

 

Zwarte schaduw was het meest actief op tijden dat de zon niet scheen. Best vreemd als je er over nadacht, want je zou toch verwachten dat de zon en schaduwen iets met elkaar te maken hebben, maar dit is nu eenmaal een rare wereld. Zijn deur stond altijd open voor goede vrienden en hij wist hoe je een goede bak koffie moest zetten, dus Wasberus liep zonder te kloppen binnen. Hij zag meteen dat Zwarte Schaduw daar dit keer daar toch behoorlijk van schrok ( dan werd hij wat minder zwart). Die was namelijk net aan het prutsen met een rood lint rond een groot pakket helemaal versierd met hartjes (zwarte, dat dan wel). 'Wat krijgen we nou, Schaduw' En die begon omstandig uit te leggen dat er onlangs een wit schaduwtje ( vraag maar niets) in het dorp was komen wonen. Ze was toch zo mooi en sierlijk en hij aanbad de grond waarop zij had gezweefd. Het ging hem niet om haar uiterlijk (logisch, schaduwen hebben tenslotte geen vaste vorm) maar om haar stralende innerlijk. Wasberus had Zwarte Schaduw altijd benijd, omdat hij dacht dat die nooit echt problemen met de liefde zou krijgen. Dat hij dan af en toe zijn lusten ook moest bevredigen, moest je gewoon niet al te lang bij stilstaan. Maar hij besloot om er maar niet verder op door te gaan, want het was maar al te duidelijk dat Schaduw de hele dag wel zou willen praten over zijn aanbedene. Met een goede bak koffie besloot onze held dan maar even over zijn probleem te beginnen. 'Volgens mij verwacht Fate vandaag een huwelijks aanzoek van me, maar misschien kan ik dat ontlopen met een duur geschenk bij Piet. Maar ik heb geen rooie cent, kun jij me weer wat lenen misschien ?' Zwarte schaduw wees alleen op de grote doos om duidelijk te maken dat hij zijn laatste duit daar aan had besteed. De doos leek trouwens een beetje te bewegen alsof er iets levends zich daarin bevond, of misschien was dat maar verbeelding? Wasberus keek even peinzend naar zijn vriend, want er deden toch bepaalde geruchten de ronde en besloot toen maar niet te vragen wat er in de doos zat. 'Misschien moet je maar even langs bij de draak Beer, die heeft meestal wel goede tips'. Omdat het wel duidelijk was dat Schaduw weer aan de slag wou met het pakket, besloot Wasberus maar op te stappen.

 

Een bezoekje aan de draak was misschien toch niet eens zo gek idee, dus besloot Wasberus zijn fiets maar te gaan pakken. Terwijl hij naar de schuur liep zag hij iets bewegen voor het slaapkamerraam op de tweede verdieping, dus besloot hij zijn ladder er maar bij te pakken, je kon immers nooit weten. De aanblik die hem geboden werd, was ronduit schokkend. Fate stond voor de spiegel met een plumeau vastgeklemd in haar handjes, een theedoek fungeerde als tijdelijke opgeslagen sluier en het was duidelijk te zien dat zij zedig prevelde: 'Ja, ik wil' Wasberus liet een diepe zucht en die was niet romantisch bedoeld. Fate dacht dat altijd wel, dus hij had haar maar in die waan gelaten. Juist op dat moment kwam de mooie dochter van de burgemeester ook toevallig langslopen en die die begreep de situatie duidelijk verkeerd. 'Sta je nu al weer te gluren, viespeuk? Ik snap echt niet dat jouw kop nog op de romp staat. Vanavond zal ik het er wel met mijn vader over hebben'. Wasberus viel niet van de ladder, dat geluk had hij nog. En hij besloot maar om niets te gaan uitleggen, na het bekende ongelukkige incident in het verleden, was hij niet echt gezien bij de jongedames in het dorp. Er werd zelfs gefluisterd dat een aantal van hen tegenwoordig in zwemkleding een bad nam. Een aantal anderen gingen juist veel vaker in bad, maar ook die raakten daardoor een beetje teleurgesteld in onze held. Het valt immers niet mee om vrouwen te begrijpen. Daarover peinzend fietste Wasberus richting de Paarse Bergen.

 

De draak was best in een goede stemming want ze had zojuist via de pakketbezorgdienst een schemerlamp aangeleverd gekregen. Eerlijk gezegd nogal een opzichtig prul, maar volgens haar paste het perfect in het interieur en daar ging het om natuurlijk. Na hun eerste ontmoeting die bijna slecht was afgelopen, had de draak maar besloten geen poging meer te doen om Wasberus op te eten. Dan begon hij  toch weer met die hocus pocus en eerlijk gezegd kon ze zich ook wel smakelijker hapjes voorstellen. Hij kwam wel vaker op bezoek, zodra hij thuis weer problemen had, omdat Fate hem niet begreep, of was het meestal andersom? 'Tja' merkte de draak op, nadat Wasberus het verhaal omstandig uit de doeken had gedaan. 'Het lijkt er toch echt op dat je deze keer geen enkele andere keuze lijkt te hebben dan haar te geven wat ze echt wil, Beer'. Het is wel de vraag in hoeverre zij dan echt blij moet zijn met dat 'geschenk'. Volgens mij kan ze een stuk beter krijgen' De draak giechelde even en dat is geen prettig geluid, kan ik u verzekeren. Toen zag ze dat Wasberus er als een hoopje ellende bijzat, geen groot verschil met anders, maar toch kreeg ze even medelijden met hem. 'Misschien kun je haar nog een tijdje afleiden met een schitterend cadeau, zodat ze even niet meer aan trouwen denkt. Kostbare juwelen bijvoorbeeld, geen ring maar een halsketting of een diadeem of zo. Natuurlijk heb je weer geen cent om te besteden, dat lijkt me wel duidelijk. Maar ze zeggen dat het kasteel van Jan de Menseneter vol ligt met dergelijke zaken en een machtige tovenaar als jij moet toch wel een middel vinden om....?' Wasberus, die even weer hoop had geput, kreeg al weer een sombere blik in zijn ogen. Heel veel tovenaars hadden wel eens een poging gedaan om Jan van zijn kostbaarheden te ontdoen, ze dronken nog wel eens een drankje op hun nagedachtenis tijdens een gezellig avondje in het clubhuis van het tovenaarsgilde. “Heb je misschien nog tips hoe ik Jan moet aanpakken? Misschien heb je wel tijd om me een handje te helpen zelfs?'

Maar de draak hoorde hem al niet meer, ze had een dromerige blik in haar grote rode ogen en zuchtte diep. Wasberus kon maar amper de steekvlam ontlopen, die dat opleverde. Blijkbaar doen draken ook aan Valentijnsdag. Wasberus liep diep in gedachten verzonken het hol uit.

En wat nu?

 

Zal Fate het aanzoek krijgen, waar ze zo heftig naar verlangt? Wordt ze afgescheept met een tweedehandsje uit het kasteel van Jan? Of is Jan geen kieskeurige eten en wordt Wasberus zijn volgende maal.? En nog belangrijker: weet de schrijver van dit verhaal er nog een fatsoenlijk eind aan te breien voordat het Valentijnsdag is?

 

Reacties (30) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Vind het wel een origineel verhaal. -)
Ach weet je Candice, het is biina Valentijnsdag en dan mag het weer een tandje minder net de romantiek. Wist jij wel dat mannen ook een cadeau moeten krijgen met die dag?
Ohhh dat is ... vrijdag. Geef mannen altijd een cadeau .... eentje van 1.73 en 62 kg -))
Nu ben ik weer even echt stil :)
Zo snel al? Bedoelde misschien wel een kast -)
Wat een prachtig verhaal...en waar haal je het vandaan. Ik ben wel heel benieuwd hoe het gaat aflopen;-)
Ik ook :-)
Hahaha...jij speelt de hoofdrol;-)
Huh... ik denk Wasberus ;-)
Oke....bijrol dan;-)
Wow... heel mooi geschreven weer. En heel graag gelezen ;-)) xxx
Weet echt nog niet hoe het vervolg moet gaan worden, maar eens een nachtje over slapen het is nog niet de 14e
xxx
Ben wel benieuwd.. ;-) xxx
Het staat echt zwart op wit, Wasberus! En dan doel ik niet op die schaduwen. ;)
Ben je er toch goed vanaf gekomen dat er ook één muizenpyjamaatje bij zat. Dus de Wasbeer is 's ochtends niet echt aanspreekbaar? Goed dat ik het weet... Even moed verzamelen om je zo meteen een pb te sturen, want ik moet je nog iets vertellen...
Weer een tik op de neus zeker, nou vooruit dan maar ;)
Leuk vervolg en hoe loopt het af?
Weet ik veel? Dat hoeft pas morgen;)