Een dagje op het snowboard

Door Ruud-de-Vries gepubliceerd op Tuesday 11 February 22:31

Op een gure zondagmiddag ben ik met een groepje 14 jarige jongens gaan snowboarden. Ze konden het niet geloven dat een, in hun ogen oude man, op een snowboard kon staan, en helemaal niet dat de oude man een besneeuwde helling kan afglijden.

Mijn sterke verhalen werden uiteraard niet geloofd door de groep pubers waardoor er maar een ding opzit. Daadwerkelijk met de heren de piste af. Dus gisteren hebben we de stoute schoenen, of beter gezegd de ski schoenen, aangetrokken en naar Den Haag vertrokken. Daar is een indoor ski helling met echte sneeuw.

Nu kan ik jullie als lezer wel een geheimpje verklappen. Ik kan net zo goed skiën als dat ik loop en met het snowboard kan ik ook goed overweg. Menig Franse alp heb ik in het verleden bedwongen met de ski en snowboard.  Maar dat heb ik de jongens uiteraard niet van te voren verteld.

Na binnenkomst snel omkleden en met de snowboard onder de arm naar de piste. Daar aangekomen werden de stoere jongens toch wel wat stiller. De piste die vanachter glas nog niets bijzonders leek was van dichtbij en met een snowboard opeens erg stijl en hoog.

Een voor een nam ik ze mee naar boven. Daar kregen ze een korte uitleg en hand in hand gleden ze daarna met mij naar beneden. Jawel u leest het goed. De stoere knapen gleden bij mij aan het handje. Dat was voor hun de enige manier om op het board te blijven staan.

De jongens leerden snel. Na korte tijd gleden ze zelfstandig de naar beneden. Tijd dus om ze te leren hoe je een bocht maakt zodat je niet te hard naar beneden gaat. Beheersing is belangrijk en voorkomt ongelukken.

Tijd dus voor mij om ook het snowboard aan te doen om de bochten voor te doen. Grappig om mee te maken hoe snel de jongens de basis onder de knie kregen. Ze kregen zowaar weer wat praatjes.

Het werd dus de hoogste tijd om van de beginners piste naar een hogere piste te gaan. En ja, hoger is ook steiler. De grote monden waren weer even verdwenen.

De eerste dappere van het stel slikte even en daar ging hij. Langzaam glijden zoals ik hem had geleerd begon hij aan de afdaling. Maar geen bochten. Alleen met zijn snowboard dwars op de piste langzaam naar beneden. Tja zo kom je er ook.

De tweede startte net zoals de eerste. Bochten maken had ik hem gezegd voordat hij vertrok. En dat probeerde hij uiteindelijk. Dapper zette hij de bocht in. Maar toen het snowboard met de punt recht naar het dal stond kon hij de bocht niet verder doorzetten. Het gevolg was dat hij steeds sneller naar beneden ging, om uiteindelijk met en gigantische sneeuwwolk onderuit ging.  Een bocht moet je wel afmaken vertelde ik nummer drie. Zo niet, dan zie je wat er van komt.

En daar ging nummer drie. De dappere held probeerde ook een bocht met het zelfde resultaat als nummer twee.

Ik legde de jongens uit dat een steilere piste ook betekend dat je sneller gaat als je niet oppast. De bochten die ze op de beginners piste hadden gemaakt werden dus opeens een stuk moeilijker. Maar uiteindelijk is het de jongens toch nog gelukt om er aan het einde van de dag een paar bochten te maken. Wat waren ze trots. En ik ook mag ik u wel bekennen. Het valt niet mee om een stel eigenwijze pubers iets te leren.

Voor we naar huis gingen had ik nog een mooie stunt in gedachten. Ik had gezien dat er een smal stukje piste was afgezet. Wie daaroverheen kwam moest wel recht naar beneden gaan. In volle vaart moet er dan op het bredere stuk van de piste een bocht gemaakt worden om te remmen. Durven jullie dat vroeg ik aan de groep. Natuurlijk durfden ze het. En daar gingen ze. Een voor een over het smalle stuk om vervolgens op de piste in volle vaart onderuit te gaan.  Ik had het wel vermoed dat het zo zou aflopen. Mijn dag kon niet meer stuk. De sneeuw zat tot in hun onderbroek.

Maar toen moest ik van de jongens het zelfde doen. En daar ging ik. Met volle vaart over het smalle deel om vervolgens een bocht te draaien voor de jongens. Een luid gejuich was mijn beloning.

Toen ging ik in de fout. Ik stak mijn beide handen omhoog en riep “yes het is gelukt! “  Dat had ik beter niet kunnen doen. Door de handen in de lucht te steken lette ik even niet goed op hoe ik stond. En dat is fataal als je op een besneeuwde helling op een snowboard staat. Met een flinke klap ging ik onderuit. Achter over op mijn kont. En dat deed zeer.

De jongens vonden het prachtig, ik wat minder.

De dag kon niet meer stuk. Vermoeid maar voldaan zijn we naar huis terug gegaan.

Als ik ga zitten word ik nog pijnlijk herinnerd aan een prachtige dag. Dat zal nog wel een paar dagen duren vrees ik.

 

 

 

 

 

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een heerlijk verhaal. Voor die knulletjes toch nog wel leuk dat jij ook onderuit ging.
Ja, dat vonden ze prachtig;-)
Hahaha, ja dat zul je altijd zien! Ach, je kunt altijd nog zeggen dat je dat expres deed, want het is voor zo'n stelletje pubers natuurlijk zwaar om op zo'n manier ingemaakt te worden! ;)
Mooie tip...zal ik onthouden;-
Ach ja.....kan niet andere zeggen erg knap! sterkte met je achterwerk. ;-)
Gaaf dit!
Zeker weten...ik heb er ook van genoten;-
Leuk geschreven. Knap van je.
Dankje;-)
Geweldig genoten, maar mij krijg je de piste ook niet op.
Klinkt lekker stoer, Ruud. ik kan me de gezichten van die jochies voorstellen
Rooie koppies na afloop....doodop waren ze;-)