Denkende aan

Door Leny gepubliceerd op Tuesday 11 February 16:54

DENKENDE AAN

                    

 

                                     

En zo had ik nog meer foto's, maar die pakten niet, dus in gedachten zijn jullie toch wel bij mij hoor!!

Ik kreeg een uitnodiging om mee te schrijven in het kader van mensen hier op Plazilla. Ik had hier en daar al heel veel gelezen over de mensen die elkaar virtueel zowat doodknuffelen, maar ik zal proberen ook een scheidingslijn te trekken over de wat negatieve dingen die ik ook weleens tegenkom. Gelukkig niet zoveel, dat scheelt dan weer tikwerk.

Ik denk aan Theun die ik regelmatig op bezoek kreeg, ook retour natuurlijk. Hij is ziek en dan mis ik hem. Juist omdat ik hem niet veel meer lees maak ik me zorgen om hem. Terwijl ik hem dus alleen maar ken via Plazilla.

Ik denk aan Doortje, die haar nek uitstak om een website op te starten voor diverse schrijvers en dit ideaal niet kon halen doordat het een duur kostenplaatje was. Doortje gaf iedereen de kans om de schrijfsels neer te zetten die je kwijt wilde, was continue bezig met de fouten te herstellen van ons schrijvers, want wij maakten er vaak een rommeltje van. Ik helemaal omdat ik een echte anti-nerd ben. Zij weet nu in ieder geval wie haar vrienden zijn toch?

Ik denk aan Jack-Hage, de voortrekker van Plazilla, zo noem ik hem altijd in gedachten. De man die alles kan, de man die doordenkt, die ik graag lees en die de humor gelukkig behouden heeft na veel tegenslagen in zijn leven.

Nou hebben we allemaal wel een rugzak met ellende op de rug mee te sjouwen, maar soms schieten er bij diverse mensen nog wel eens jaloerse fratsen door. Die ik dan weer niet snap, want hoe kun je nou jaloers zijn op iemand die ziek is?

Ik denk aan Merel, die dagelijks haar variabele artikelen schrijft, of het nou van zichzelf is of van Wikipedia, maakt niets uit, ik lees ze. En ben gelijk iets wijzer.

Ik denk aan Vinnie, die al zoveel voor haar kiezen heeft gehad en het leven begint net voor haar. Ga gewoon door met jezelf te blijven, dan is die rugzak snel vol en ben je niet meer te raken voor sommige mensen.

Ik kan wel zoveel namen noemen, Taco bijvoorbeeld, die mij trouw opzoekt bij alles wat ik schrijf. Ik heb zelfs een fanclub van vijf mensen die altijd trouw een reactie achterlaten. Lief vind ik dat, nog steeds.

Ik denk vooral eigenlijk aan iedereen hier op Plazilla die in mijn vriendenlijst staan, ik pik er elke week tien uit en ga op mijn gemak lezen wat ze mij kunnen bijleren. Want ik leer elke dag van jullie, ik lees veel van jullie en geniet nog met volle teugen. Ik heb helaas maar een hand ter beschikking, dus mijn tikwerk gaat wel snellere tegenwoordig, nog even en ik zit met een potlood in de mond mee te tikken, wedden dat het nog sneller gaat?

 

Ik denk vooral aan al die lieve reacties van iedereen die ik kreeg toen ik net in de behandeling zat van mijn borstkanker, door jullie reacties elke dag weer leefde ik op. Ik had vrienden die mij begrepen, ik had geen familie meer waar ik mee kon praten, die waren helaas al kort na elkaar overleden. Anders had ik die zeker elke dag gebeld. Ik denk vooral aan Surfing Ann die mij al jaren volgt op de blogs, dat is trouwens wederzijds. Deze duizendpoot, daar heb ik in het begin ontzettend veel van geleerd, ik bleef haar van alles vragen over een weblog, hoe en wat er ging gebeuren enzovoort. Maar geduldig als zij was, zij hielp mij altijd.

Ik ben jullie allen dankbaar dat ik mijn hart hier kan uiten, dat ik opbouwende kritiek krijg waar ik iets mee kan, geen afzeikgedoe dat ik nog wel eens tegenkom op andere sites. Maar dat heeft met jaloezie te maken. Maar dat gebeurt hier ook wel hoor, alleen ik fiets daar aan voorbij. Ik denk aan onze Sylvia Wijnveld, een wereldvrouw met zo een kluit aan bagage met prachtige verhalen die ik graag in een boek zou zien. Ik geniet altijd van haar humor en avonturen. Al reageer ik weinig, als ik reageer is het altijd lekker langdradig. Nou, dan ben ik in ieder geval langs geweest.

Ik denk dat Plazilla een ontzettend goede plaats voor ons allen is om bij elkaar het beste uit elkaar naar boven te halen. Ik ben heel blij met veel mensen die ik hier virtueel heb leren kennen, ik ben ontzettend gesteund door jullie, in vreselijke tijden voor mijn vrouw en mij. Maar wat ik vooral bedenk is dat wij ons Plazillianen noemen. Dus dat houd al in, dat wij een gemeenschap creëren dat onze eigen Utopia aan het worden is. Of al is, vul zelf maar in. Ik ga geen slijmelarij neerzetten. Ik denk over de een wat minder dan over de ander, maar over het algemeen is voor mij elke foto een vriendje of dinnetje van mij geworden in die paar jaar dat ik hier schrijf. De rugzakken van velen kunnen hier op deze site goed geleegd worden, wij krijgen steun van elkaar, wij zijn er voor elkaar.

Hoewel ik niemand in het echt ken, ken ik jullie toch. Ik lees door de regels heen, ik voel mensen aan met hun woorden. Ik zal niet snel zeggen dat ik van iemand hou, maar ik zal hier wel schrijven:

JULLIE ZIJN MIJN BESTE MAATJES.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leny, dankjewel...dat gevoel is geheel wederzijds. Plazilla is voor mij een virtuele familie- en vluchtoord. Dankzij alle bewoners hier voel ik me ergens thuis, me gehoord, proef waardering en ook goedbedoelde opbouwende kritiek. Wij, met ieder onze pesoonlijke eigenaardigheden en omstandigheden... U allen luister goed...ik toeter heel eventjes bij wijze van groet!
Doortje2, het is gewoon de waarheid toch? xxx
Jack-Hage, mag de waarheid dan niet geschreven worden? Je bent voor mij nog steeds de voortrekker van de Plazillakar hoor, wat een ander denkt, daar kan ik niet voor instaan...toch?xxx
E-E ik schrijf gewoon wat mijn hart mij ingeeft hoor, eerlijker dan dit kan ik niet zijn....dank voor je reactie, groet van lena
Tjee.. wat heb je dat mooi geschreven!
Ben er helemaal ontroerd door!
Dikke knuffel voor jou XXX
Lekkere Zilla dit............zucht ...........al die aan & meedenkers hier.................;) xx
Hug to you too Leny.Je bent een topper!