Dan wordt ze niet boos op mij

Door IngeM gepubliceerd op Thursday 23 January 19:06

Ik kwam de kamer binnen van het jongetje. Het stonk er zuur, ik wist meteen hoe laat het was. De andere kinderen maakten zich klaar en vertrokken geleidelijk naar beneden. Ik keek hem aan 'Wacht je nog even hier als je klaar bent?'. Hij keek verbaasd op 'Waarom?'. 'Wacht nu maar gewoon even.' antwoordde ik hem. Ik zag dat hij deed of zijn neus bloedde.

Eindelijk had iedereen de kamer verlaten. Enkel hij en ik stonden nog in de stinkende kamer. Ik ging op zijn hoogte zitten. 'Moet jij me nog iets vertellen?' Hij schudde zijn hoofd maar ik zag dat hij vanuit zijn ooghoeken naar het bed keek. 'De eerste dag had ik toch al verteld dat als je 's nachts een ongelukje hebt dat je dat altijd mag komen zeggen? Je mag ons daarvoor 's nachts komen wakker maken en anders vertel je het in de ochtend. Dan kunnen we de lakens wassen zodat je 's avonds weer in een probeer bed kan slapen.' Hij keek verdrietig en zei heel stil 'Het was per ongeluk..'. Ik keek hem meelevend aan 'Natuurlijk, dat is ook helemaal niet erg. Waar heb je je kleren verstopt?'. Hij wees naar zijn zak die onder zijn bed lag. 'Wil jij dat nemen? Dan haal ik ondertussen alles van je bed.' zei ik hem rustig.

Nadat alles van de bedden was en hij zijn vuile kleren aan me had gegeven vroeg ik of hij even mee wilde komen naar de waszaal. Ik nam ondertussen zijn zeep, zijn handdoek en zijn washandje. 'Ga je het zelf doen?' vroeg ik hem. Hij knikte en nam het washandje aan. Hij gaf mijn zijn kleren aan en ging de douche in. 'Goed wrijven tussen de benen, onderaan aan je rug en buik, aan je poep en vooraan.' zei ik terwijl hij bezig was. Daarna kwam hij uit de douche en ik gaf hem de handdoek aan. Ik droogde hem goed af 'Het is belangrijk dat je het altijd zegt want anders stinkt de kamer en ga je overal jeuk krijgen.' Hij knikte. 'Zou je graag hebben dat we je 's nachts komen wakker maken zodat je naar het toilet kan gaan?' vroeg ik. Hij knikte weer.

Toen we terug in de kamer waren zette ik het raam open en glimlachte naar hem. Hij glimlachte terug en keek me toen weer iets serieuzer aan 'Ga je het vertellen aan mijn mama?'. 'Zou je liever hebben van niet?' vroeg ik, verrast door zijn vraag. Hij schudde zijn hoofd 'Ik zeg het haar niet meer.' 'Waarom niet?' vroeg ik verbaasd. 'Ze wordt altijd boos en als ik niets zeg dan wordt ze niet meer boos.' Mijn hart verscheurde 'Hier worden we niet boos dus beloof je het ons wel te zeggen?' Hij knikte weer blij. 'Kom dan gaan we naar beneden', ik nam zijn hand en we gingen naar beneden. De was zou ik meteen komen halen.

 

 

 

Afbeelding: http://www.wezooz.be/gallery/stills/zindelijk-leeftijd-kind-bedplassen-uroloog-urologie.jpg

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.