Alles over sentimenteel dagdromen...

Door Mr-van-der-Schaft-Raadsman- gepubliceerd op Wednesday 05 February 12:45

mijn beste lezers...

Alles over dagdromen...

Heeft u dat ook wel eens?...In combinatie met het liedje 'het Dorp' van Wim Sonneveld ...tranen over uw wangen? Denkende aan de lucht van een koffiepot bij mijn grootmoeder van der Schaft welke warm bleef op de kolenkachel. Of het opwarmen van het strijkijzer op de potkachel. Wat dacht u van de boerenkarren door de straat met daarbij het geluid der Zeeuwse Knol. Paardenvijgen in de straat waar de mens nu bestraft wordt voor een mogelijk hondendrol in het park.

Wat dacht u van de oude bakkerij, met de warme lucht van vers brood en sierlijk handgemaakte ouderwetse toonbanken. De rookwolken boven de bakkerij lieten een mens al watertandend weten dat er vers brood in de maak was.

En wat dacht u van de boerenkarren vol met graan, maïs, aardappelen vers van het land naar de groenteboer. Niks geen omwegen in de handel met bemoeizieke Europese regelgeving.

 

 

Kinderen mochten nog mee naar de kroeg, alwaar er een ingerichte speelgoedhoek met poppenhuis en houten puzzeltjes  Vaders, Opa's de mogelijkheden van een kaartspelletje gaf na een week hard werken. Nu schijnt dat werk op te raken...

Ik mis het...wat dacht u van de ouderwetse kruideniers winkel voorzien van die prachtige grote glimmende weegschalen.

De lucht van kruiden, specerijen en overig los te kopen handelswaar kan ik nu nog ruiken.

Snapt u wel?

Naast al die harmonische winkels van weleer kwamen zelfs de bakker, de groenteboer en de melkboer nog aan de deur.

Nu flikkert men uw aan te schaffen etenswaar in allerlei stellingen en mag u het zelf uitzoeken.

Daar loop ik dan met mijn lieve Isabel achter zo een rijdend karretje. En meestal wil er één wiel niet meewerken, herkent u het ook? Zo een akelig ding wil nooit goed rechtdoor.

Mijn grootmoeder kwam eigenlijk nooit in die winkels. Bijna nooit moet ik schrijven zowaar. Want altijd op de laatste zaterdag van de maand ging oma met haar geldknip bij die winkels afrekenen. Ik ging graag mee met grootmoeder. Op elke toonbank stond er een pot met snoepjes voor de kinderen. Dat mag nu niet meer. Want obesitas wordt volksvijand nummer 1!

Zo kon dat toen nog. Handgeschreven briefjes met prachtige krulletters werden uit de toonbanklade getoverd om vervolgens op goed vertrouwen te betalen wat men aan de deur had afgenomen.

Nu moet alles gecontroleerd middels een hijgende BKR instelling in uwer nek daarbij der mensheid privacy schendende via rare pasjes.

 

Bij sommige winkels moet u tegenwoordig al vooruit betalen om iets te mogen kopen...

Toen kwam de tijd dat de toeterende SRV wagen de straat in kwam. Weet u het nog? Het gebeurde in de jaren 70 der vorige eeuw. Mijn lieve Isabel stond altijd te lang in die rijdende blokhut. Kletsende buurvrouwen hielden elkaar immers op.  Toen sprak men de buren nog.

 

Hoe wonderlijk dat er op sommige plaatsen binnen onze maatschappij toch weer in bepaalde wijken de melkboer terugkomt... Daar kan ik enorm van genieten, snapt u wel?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

http://plazilla.com/profile/mrvanderschaftraadsman

 

 

 

 

 

 

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ach ja die "goede" oude tijd. De kinderen die misbruikt konden worden zonder dat meneer pastoor op zijn vingers werd getikt. Onze oude moeders die tot hun 50ste de luiers moesten wassen in een grote tobbe met sunlight zeep. De oude vaders die hun zonen mee namen in de kolenmijnen die weer in het strijkijzer moesten en in de kolenkachels. Laat dat "goede: maar van de oude tijd af. Niet meer 1 keer in de week de groente kunnen kopen bij de SRV man, maar gewoon lekker 's avonds na het werk nog ff de supermarkt in kruipen voor de verse groente voor die avond.
Daar noemt u ook wel wat op natuurlijk....
Ja, die heerlijke gezelligheid komt nooit meer terug, we zijn nu anonieme burgers die verveelt achter de winkelkarretjes lopen en in de gaten worden gehouden door de baas van de supermarkt bang dat mensen iets mee pikken.
Ja, die heerlijke gezelligheid komt nooit meer terug, we zijn nu anonieme burgers die verveelt achter de winkelkarretjes lopen en in de gaten worden gehouden door de baas van de supermarkt bang dat mensen iets mee pikken.
Wat een prachtig liedje ... ik heb het zo vaak gezongen ...
Er is ZOVEEL veranderd !
Ons bezoek aan het openluchtmuseum in Arnhem bracht ons terug naar vroeger .... heerlijks nostalgie!
Toen men hier in België - op het nieuws - hoorde dat er hoogstwaarschijnlijkGAS-boetes zouden gegeven worden als 'kinderen op straat spelen' !
Stel je voor ... is het misschien beter dat ze gans dag aan het scherm gekluisterd zitten?!
Ach ... ik wist niet beter, dan dat dit nooit voorbij zou gaan ....
Wat een prachtig liedje ... ik heb het zo vaak gezongen ...
Er is ZOVEEL veranderd !
Ons bezoek aan het openluchtmuseum in Arnhem bracht ons terug naar vroeger .... heerlijks nostalgie!
Toen men hier in België - op het nieuws - hoorde dat er hoogstwaarschijnlijkGAS-boetes zouden gegeven worden als 'kinderen op straat spelen' !
Stel je voor ... is het misschien beter dat ze gans dag aan het scherm gekluisterd zitten?!
Ach ... ik wist niet beter, dan dat dit nooit voorbij zou gaan ....
Ik krijg - na het lezen van uw artikel - zowaar ook enkele tranen in de ogen.
Waar blijft de tijd .... .?
Heimwee? Weemoed? Ik heb geen enkele notice maar wat ik wel weet is dat nabuurschap en gezelligheid in die tijd centraal stonden.
Daar, waar nu een vorm van bedorven hedonistische wegwerpcultuur tot hoogste neoliberale goed wordt verheven.
Ik weet dat het niet anders kan, maar het blijft allemaal zum kotzen ... :)
Ik krijg - na het lezen van uw artikel - zowaar ook enkele tranen in de ogen.
Waar blijft de tijd .... .?
Heimwee? Weemoed? Ik heb geen enkele notice maar wat ik wel weet is dat nabuurschap en gezelligheid in die tijd centraal stonden.
Daar, waar nu een vorm van bedorven hedonistische wegwerpcultuur tot hoogste neoliberale goed wordt verheven.
Ik weet dat het niet anders kan, maar het blijft allemaal zum kotzen ... :)