Werkelijk ongelovelijk... een heel leven aan mensen die maar wat duwen en mishandelen...

Door Echteverhalen gepubliceerd op Tuesday 21 January 04:21

De cultuur om mij pijn te doen...

Ik ben geboren als mens... een meisje... daar begon het mee..

Ik ben opgevoed door een jaloerse moeder... anderen vonden me lief en mooi en zij vond dat van haar zelf niet, en anderen vonden dat van haar niet... daar ging het verder mee...

Ik kreeg broers, die me pijn deden... fysiek zwaar mishandelde door die moeder die hen opstook en net zo was...

Ik kreeg een familie die deed alsof hun neus bloed, want ze wisten als we niets doen kunnen we op sociaal vlak meer betekenen voor anderen, dan lijken we een goede familie... de andere familie werd weg gehouden... door mn moeder... M'n engelse, amerikaanse, indiaase, friese roots (mogelijk ook duitse en andere Europese invloeden) kreeg ik niet te kennen... ik wist niet dat ik zwart was... ik was getint, maar mocht geen gouden oorbellen, dan leek ik een gipsy... ik heb sinti bloed... waarschijnlijk... en zeker die andere roots... alsof een zwarte niet mee telt... mn moeder was gewoon gek en rascistisch de hele wereld mixt behalve Hollanders... 

Ik kreeg alleen de belgische kant wat mee, mn moeder hield me van haar kant van de lijn ook weg... ze kwamen naar ons, om ons erbij te houden, maar deden niets... Wat konden ze? Dan waren ze sociaal toch een klap verder... zonder ons... Ze hielden het zo, ik had het goed met hen, maar als ze weg gingen ging de hel verder...

Ik had top scholen... zeker hoe ouder ik werd... ik kreeg er hobbies bij met leuke en goede mensen... Gezond, sociaal, gezellig en het zat goed in elkaar... op niveau, op talent, op inzicht... een bron aan inspiraties en gezonde invloeden... 

 

Contrast met thuis...

Sommige in de families klommen op... daar had je wel eens wat aan... anderen werden niets of niet veel... Het was overal geen slechte invloed... maar wel een tijdje drukkend... Wie niets deed, moeten die mij nu ook nog hebben dan? Die teveel deed, mn broers dan... echt God waarom? Zo drukkend... ik kon even nergens heen... iedereen kent hen...

De rest van de families met geluk... van onze kant gelukkig... dat was een extra buffer om op te kunnen staan... zo kan ik zo zijn... mezelf en verdienend...

 

Met veelal veel goeie roots geeindigd... Alleen een gek gezin ertussen, dat was mn moeder... 

Zelf hebben we het heel fijn... Samen, mn kinderen en ik... In die drukkende tijd, van wie zijn wij? Van mn moeders roots... haar ouderlijk huis en zijzelf en mn broers... duwde zij mn ex in mn schoot... ik leerde hem kennen via zn zus, via het werk... maar die context die mn moeder koos wasnt me.. ik kon er niets.. ik zakte niet eens af... maar hij wel... en hij bleek al jaren ziek... van de ene leugen naar de andere moest ik overleven... en kreeg door hem 2 kinderen...

Ze duwde verder, alsof ik hun plaatje in moest... welk plaatje dan, die losse flodders... ik had gelukkig mn andere roots nog om te kunnen overzien... oma was super goed trouwens aan die kant met opa... maar de rest... nou het hing er om... zeker mn moeder ertussen, maakte het lastig... Zij waren wel maatschappelijk wel ok... maar naar mij... ik hing er tussen door dat of men niets deed voor me, of de dood hing om mn hoofd doordat ma vond dat ik wel dood mocht... het was een marteling... elke dag weer... om mezelf te blijven, helemaal... maar daar had ik geluk mee... die uitgebreide wereld aan roots... en die goede scholen...

 

Dan ben je jezelf, en gelukkig daarmee en heb je die ellendige ma... met haar problemen op mn schoot...

Ik werkte op fijne plaatsen, leuke dingen, echt tof... en deed ook wel eens wat minder, maar meestal echt top... tussen slechte bedrijven pas ik niet... waar men slaven wil... dus leuke banen zijn meestal in mn leven... het is een geluk geweest... lange weg aan geluk... het voelde alsof God wat rechtzette..., maar ondertussen ging mn moeder door met slecht zijn voor mij...

 

Dan tref je zo'n vriendin.... eens in de zoveel tijd zo'n slechte... die de baas wil zijn...

met haar broer op de proppen komt alsof hij is zoals zij, reizend leuk en gezellig, maar gewoon een plaatsje moest... gebruikt voor haar doel...ziek mens was het... ik was gewoon ik... en hij scheurde de condooms en bleef... als twintiger met een dertiger een marteling aan gedachten van wat zij vinden dat moet... ook nog erbij... 

Dan had ik ervoor zoveel vrienden... en maar eentje zo naar, dat ze overheerste... die verliet ik al eerder voor zoiets maar we waren klein en het kwam niet verder dan dat... Nu was ik de pineut met mn ex... en die vriendin... 

Weer later ... na alles achter me te laten... help ik op de zeer slechte nieuwe school van mn kinderen, inmiddels alweer een oude school... veel mensen omdat de context daar slecht was, was er teveel werk te doen... 

 

Zo'n vriendin wordt dan ook echt lastig gevallen en ik help haar... eindeloos...

maar ze is zelf zo getraumatiseerd dat ze mij begint aan te vallen.. niets meer van over... van dat mens... werkelijk waar... wat is dit... altijd een oor, altijd een deur, maar uiteindelijk alleen voor haarzelf... ik weet hoe het komt... maar het is triest... egoistisch ziek... door anderen... zo'n context stapte ik niet eens in... ik hielp alleen haar en zag dat mn hulp hielp, maar nu toch alles fout gaat wordt ze monsterlijk... vervelend... Ik heb er weer niets aan... 

 

alsof mensen zelf steeds of fout bezig zijn of fout zitten en mijn goede ik erbij willen hebben... Ik blijf eruit en er vandaan...

ik heb het te fijn... maar ik voel me er wel alleen bij... Ik ben meeste nog bang voor gezeur... dat ik meer mee moet doen... waar aan? Aan weer die gekken die zelf niets kunnen en mij moeten hebben... nee hoor... zo los je niets op, maar verdoezel je de maatschappij... echte oplossingen daar en ik vrij... zodat mn kinderen en ik het fijn hebben... ik heb er wel eens recht op... onderhand... om ook in de sociale context het goed te hebben... duw hen maar weg die slecht zijn, die anderen steeds banen geven... aan hen? denk ik dan... omdat ze muisstil anderen in hun context sleuren... nee ... gewoon de goeie zodat ik ertussen kan werken... En mn kinderen veilig zullen zijn... later... 

 

Ik ben geboren, werkte hard, deed goed mee... en had uitgebreide goede roots... zo zal ik ooit ten onder gaan...

De rest werd niet glad gestreken, maar weg gegeven... wat niet bij me hoorde bleef buiten de deur... Ik hoop wel dat ik ooit sterf in het land waar ik echt vandaan kwam... mn hart en ziel... Ik ben gewoon niet hollands, al duwen mensen ons daar graag in, in dat idee.. maar zelfs een Hollander is zo gemixt... wat is het nog? Het zijn landen bij elkaar, onder de noemer Holland... Mijn roots vielen er net iets buiten... maar het was wel mooi om zo'n goede uitgebreide pedigree te hebben... Dan heb je wegen om naartoe te gaan als mens... om je te bewegen over de aarde als een natuurlijk mens... zoals alle mensen waren... dat blijft langer in stand... ik zit nooit vast... Zo was een mens van nature ook nooit vast... en ik ook niet... Ik dank God daarvoor ... zo overleef je meer... En beter... je hebt meer... al ben je arm, je bent rijk... rijker van cultuur, inzicht en met familie.... Zolang het goed is wel...anders overwelmen ze je... maar nu laten ze je... ze kennen de goede wegen... en vertrouwen erop dat jij die ook vind... Daarmee is het goed geweest...  

 

Die andere vriendinnen... Hun roots, lijken alleen maar te willen mixen voor hun goed... niet voor anderen... 

Ze willen iets van jou... omdat jij het goed hebt... willen je hun zusje maken... ook nog de baas zijn over je inhoudt... nou alsof ik dat kan geven mezelf op zo'n manier... doe jezelf zeg ik dan.., en doe dat goed... maar dat hebben ze niet... ze zijn zorgwekkend dat soort families... Ik houd niet van roof... hoe slecht of saai je eigen roots ook zijn... Soort wilde katten, of rovers, of doders van mn ziel... bah...  Zij hebben niet dezelfde rechten... denken ze dan... zo'n strijd... nou ja zeg bespaar me... zeg ik dan... al dat gelieg en geziek... verlaat uw familie zeg ik dan... en zie de rest van je leven met die andere mensen... als je het slecht hebt ga je weg.. nee ze kiezen steeds weer mishandelingen... en trekken mij graag mee... nee hoor zeg ik dan... nee... 

note. zo'n slechte vriendin ik zie ze zelden... zo 1 op de paar duizend... verstopt tussen de goede die mee doen... daar zie je ze eerder... Werk je met een paar honderd, dan zie je ze wel... anders niet... Dus het is wel op de paar duizend... Op straat zie je ze minder... ze zijn bezig met ergens binnen komen... 

ze hadden een pootje binnen... ik laat ze vanaf nu staan... ze beginnen met opstoken, druk op je leggen en dan je leven in beslag nemen... niet omdat ze slecht zijn, maar een slechte context hebben die hen zo maakte... dus het is triest... pootjes thuis denk je dan achteraf of zelfs al aan den beginne... maar ze gaan door tot de pootjes binnen zijn... Het is hun lust die hen dreef... Heel zielig over mijn rug...  ze zoeken paardjes... gedwongen vriendschappen, basisscholen, gewone scholen, groepen met mensen... Want daar vallken ze minder op, en kunnen ze luizen en vlooien en lastig zijn.. iemand onopvallend dwingen om voor hen iets te doen... iedereen moet daar namelijk "vrienden" zijn het is geen narcist... het is een tijdje  zwijger en dan of meteen een vervelende lange last... in een idee "men moet elkaar helpen..."Hun dus wegens hun gebreken... ze doen eerst van alles voor jou, maar hun doel was henzelf... ze kunnen ook niet veel... het is laag iq, of een gebrek aan goede context... dat eerder dan antisociaal... ook geen schizoide... met een verkeerd beeld van de wereld... maar functioneren, en dan verbuigen naar eigen macht... en dat is handig voor hen... ze helpen je eerst wel en later als je klem zit... dan help jij alleen nog hen... "lastige mensen" wegens hun lasten... ze hebben meestal een naar verleden... of vinden hun leven niet goed genoeg... dus hebben ze jou... zeker ik omdat ik het naar had.. dat lijkt gelijk...of zielig om voor hen mij te helpen.... dus de binnekomer is of "gelijkheid" terwijl ik er anders mee om ga... en niet prooien zoek uit onmacht... of 'ik help jou zielige ziel"... en hun verhaal is veel zieliger, ik zeg dan steeds nee ik heb geen hulp nodig... maar als je die wel vroeg zit je echt klem voor je leven... (Al hoe meer je naar talent zit des te minder zie je ze weer... omdat ze dat zelf ergens niet hebben... dan ben je alleen met gelijken... Het is een ondermaatje, dat jou nodig heeft) Ik zoek hen dus niet... Zeker hun latere twist niet...

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ben het met de vorige stelling eens ga voor je zelf
Een levensverhaal in een notendop. Wat ben je sterk ! Hopelijk heb je nog een heel stuk leven voor je om gelukkiger te zijn dan in het vorige gedeelte. Vertrouw op jezelf. En hou van jezelf.
Een levensverhaal in een notendop. Wat ben je sterk ! Hopelijk heb je nog een heel stuk leven voor je om gelukkiger te zijn dan in het vorige gedeelte. Vertrouw op jezelf. En hou van jezelf.