Eerlijk zoals ik de enige was in de speeltuin met mn babies, en kleuters ben ik nu de enige in Monkey Town...

Door Echteverhalen gepubliceerd op Sunday 19 January 10:09

 

Zo gaat dat bij mij...

Jaren thuis wegens Fibromyalgie, waar ik zelfs van "herstelde" maar beter gezegd de oorzaak van ken en in balans kreeg... ik slaap 4 uur meer per dag en kan van alles basic... Ik heb gewoon minder kracht... 

  • M'n lichaam kreeg een klap door te snelle groei, vanaf baby af aan... waardoor alles extra moest werken op jonge leeftijd, terwijl ik anders een gewoon mens was... sommige therapeuten denken daar ook nog aan, teveel voor mn lichaam geweest... ik groeide wel sneller dan een 6 cm per jaar... 12 zoiets... wegens een hormoonstoornis... te snel in de pubertijd... vanaf 3... Zou kunnen... eerder denk ik... of meer opvallend en zeker... 
  • Dat ik omdat ik hypermobiel ben... dus alles te los zit en je sneller overbelast, ik ook nog eens een gezin had waar ik uit kwam waar ik te veel moest... en de dagelijkse zaken te zwaar waren... voor mij... dus ik raakte mn hele leven overbelast... na een tijdje heb je fibromyalgie... Dat zeker... De rest erbij kan me voorstellen, dat alleen al kan een reden zijn... 
  • Men denkt ook wel aan trauma en stress, ja zeker op een lijf zoals ik heb... mijn jeugd was te zwaar zeker... maar de boventoon is zoals in het midden hierboven... de hypermobiliteit... ik heb er ook ernstige bekkenklachten van... mn heup kan niet meer terug in de kom... dus ik ben 40% afgekeurd... aan de lage kant, wegens mn droom om te werken vanuit huis... Eigenlijk vond de arts me meer afgekeurd... maar ik kan denken dus dan thuis werken, met een eigen plan vond ik... en ze zag dat wel zitten... de coaches van toen waren een tijdje heel goed... nu niet meer en daarvoor ook niet... maar die werden ingehuurd door uwv en zaten daar voor werkbedrijf kwam... super... hen ging het om inzet niet om moeten... dus als ik met een plan kwam ging je natuurlijk hoger in het vaandel dan als ik met niets kwam maar er was respect, ik hoefde immers niets... ik was ziek thuis... met redenen... ervoor werd iedereen beter gemeld, ook al waren ze ziek... artsen werden niet eens gelooft... wat die mensen mee maakten een hel... uwv was slecht... en nu weer... nu is het losse flodder werk... dus dat gouden werkende plan gaat aan flarden als je niet ad rem bent als zieke... nu geloven ze liever niet veel behalve zichzelf...en alsof je bij CWI zit... maar daar ben je niet... Oenen stuk voor stuk... Werk je zo hard aan echt werken, dat is aangepast, zodat jij mee kan doen... willen ze je gewone banen opdringen... zodat ze zelf meer kunnen betalen... gekke wereld... regeltjes als als jij 400 euro weer werkt krijg je 1100... alsof het aan mentaliteit lag... geldwolven ideeen nee het lag aan echte zieken, op zoek naar passend werk... maar dat bestaat bijna niet als je men niet leert over zichzelf wie dat is... dus niet jij liegt, of jij wil vast niet... ontkennend... nee stimulerend niet met snoep en geld... al mag dat wel voor die enkeling, maar de nadruk moet op meer leren, studeren en passend thuis eventueel werk naar iq en lichaam... min mentale klachten... lichaam geest ziel is 1... Echte mensen kennis...mensen hebben plannen anders zijn ze depressief... of ze kunnen niet... lichamelijk, mentaal, of emotioneel... een handicap kan teveel tijd kosten... maar ook mentale situaties zoals ziekten... maar ook emotionele pijn nog te verwerken... etc... Daar tussen is ieders balans en eerlijke weg... Beetje geld is dan verwarrend zij zijn bezig met herstel en uwv met geldwolven vangen... maar die zijn er niet... Het is wel een goude eerlijke regel voor een gehandicapte die niets kan toch werk vind wonder boven wonder en dan extra wordt beloont, zn hele loon terug krijgt van toen hij ziek werd... dat is een eerlijkheid... nu nog inzicht in zieken... die hebben dat ook wel weer nodig als ze kunnen werken... dat kunnen is investeren... of niet meer investeren en eerlijk zeggen sorry kijk thuis zelf maar wat je doet, maar je krijgt van ons je maandsalaris... omdat jij eigenlijk niet meer kan... die ene die toch wat vind gaat zelf uit uwv... want als je verdient geef je dat op... Het ligt aan de toon, de nadruk waar moet die... is het okè of okë, of oké... Een klemtoon verkeerd, een fout of goed ingeschat.... 

Maar ondanks dit en mn helse ma en familie... en lasten van mn ex, die ook hels bleek met zijn familie... achteraf was die hele context ziek... 

 

Was ik als enige in de speeltuin...

jaren studeerde ik naast de kinderen en probeerde ik te werken... maar bovenal zoals dat als moeder hoort was ik moeder... ik deed al mn dingen die moesten en nam de kleine mee naar de speeltuin, en raad eens leg alle dagen leeg... een tijdje wilde de buurtgroep weer opleven... maar wij waren er altijd... Ik ging naar de kinderboerderij, naar het zwembad, babyzwemmen en zomaar, naar parken, en samen fietsen... altijd bezig met combinatie herstel van mn lijf, is toch buiten zijn en oefenen en de kinderen mee... of gewoon weg... Dus ik herstelde langzaam aan steeds meer... Ook omdat ik wilde herstellen, ik heb er alles uitgehaald... meer nog nam ik de kans, en deed alles wat werd gezegd en meer... ik zocht nog een paadje om te wandelen... en dan deed ik weer eens teveel en dan zei een nieuwe fisiotherapeut ho stop nee dit mag dan niet meer, hardlopen... de rest wel... goed van je hoor... maar je hebt grenzen... . Zo was de wereld... En de kinderen zagen van alles... Allerlei dieren, de supermarkt, de kinderboerderij, de camping, het buitenland, overal beestjes, wat speelgoed, zand, spelen en ontdekken... Ik deed ook mn best in verschillende soorten omgevingen... De kerktuin, de andere landen in Europa,  en gewoon de achtertuin... Allerlei soorten en maten... Met hetzelfde idee... Kindertjes buiten... laarsjes aan liedjes zingen en plezier... Eens de trein, die kon steeds vaker, naar mate ik iets kon doen... In het begin zagen we alleen de eendjes... in het park... en al snel wat fietsen naar de speeltuinen in een ander dorpje... of een andere kinderboerderij... en al gauw de bus overal naartoe, steeds verder weg... echt herstel was er niet ik eindigde met 40% maar het is heel wat... ik zou in de rolstoel blijven... of iets kunnen lopen, we wisten het niet... 

 

Plotse zaken en toch naarbuiten... Hoe hielden we het vol? We hadden het leuk! Samen... En nog... Wij hebben elkaar...

Ik kreeg een kanker uitslag, na ernstige angst werd dat herzien... plotse zaken.... dan de een ziek dan de ander... maar we gingen door met ons ... ons 3... zelfs mn ex viel weg en bleek een ernstige **kel... Gewoon eng waartussen een twintiger leeft... "anderen"... de een kan super crimineel zijn en de ander gewoon een leugenaar om mee te mogen blijven doen... Allemaal om ons heen... Goede mensen die zagen we ook, zomaar even stoppen en zeggen och wat heb jij mooie ogen tegen mn kleintjes... OF he die hond past bij jou, net zo mooi... toen we die nog hadden... wild vreemden waren hartstikke aardig... een tijdje... nu blaffen ze sneller, Holland word echt oud... Een bejaardenhuis in de trein... Jammer dat wel, omdat ze denken te mogen klagen... wij klagen tegen de nationale bonden enzovoort of de trein zelf...niet tegen de mensen... Sommige van hen verzieken echt je reis... Je ziet Nederland achteruit gaan... en zo beland ik alleen in Moneky Town... vergeleken met wat zou kunnen zitten in Monkey Town.. De enge AMK tune propoganda is weg... was ook echt niet de leeftijdscategorie geweld... alsof een kind dat mag horen...! Je zou het ook niet op de dvd van onder de 9 zetten... Was er geweld bracht je hem zo juist in problemen... eerlijk hoeveel geld hebben die mensen? Bijna  niets... 10% is arm... er kwam ook geen ziel... ja gropen het lijkt veel in de weide omtrek... maar meestal zijn het feestjes van kinderen... Je ziet niet gratis bussen met kinderen erheen gaan die arm zijn... hoeft ook niet... misschien... omdat die de vlooien meenemen, zoals amk enzo... om even bruut te zijn... Maar dat kan wel eerder met zo'n idee... ik weet het niet... wij betalen ook weer dat is ook weer waar en we moeten super netjes zijn... waar moeten die mensen heen die 10%? Maar ook waar is de rest? Vergrijst? Toch niet alleen dat? Bij de andere ouder omdat we gescheiden zijn? Het is al een tijdje leeg in kinderland... In ieder geval niet zoals ik had verwacht lekker vrij naar buiten, opgroeiende kinderen met ouders...

 

Zonde om die jonge ouders zo bezig te houden dat er bijna geen vrij is voor dat soort dingen... Ze moeten maar werken en werken... en hun kinderen? Of ze vinden geen werk meer en zijn arm... OF ze mogen niets meer werken van mensen met oude gedachtengangen... vrouwen toch maar het aanrecht?? Dat is het ook weer niet...

Of het land is te gevaarlijk? Misschien wel iets voor de gewone speeltuin... Je moet er bij blijven en moet op "vreemden" letten... ik ga eerlijk gezegd naar het strand en naar monkey town, kinderboerderij en musea eerder dan naar de speeltuin, tenzij een grote daar fietsen we zelf heen... Ik fiets langs boerderijen voor de weg cafeetjes of restaurantjes met speeltuintje... en onderweg plukken we appels, of zien we dieren... Het is heel leuk... Fietsen we minder? Of zijn we druk met nieuwe schoonfamilies? Het blijft wat leeg... Terwijl we allemaal dieren zijn...mensendieren die wel eens er op uit willen... toch? Of is dit zo'n doe alleen maar hoog iq naar buiten... nee toch? die zijn "rare..." ook in ideeen... nee volgens mij deed ik als kind meer... waarom weet ik niet... Maar nu hoor ik veel mensen zeggen goh wat doe jij veel leuks met de kinderen... ja haaks op dat amk gebeuren... Daarom zeg ik ook schaf hen af wat weten zij nou... zij zagen me niet fietsen, herstellen, leuke dingen doen en me compleet inzetten voor die kleintjes... alle gevaren ontwijken en veilig terecht komen... Deden ze dat werk maar hen oppakken die echt fout waren... maar de clue is ze doen niet zo veel... behalve pakken wat alleen staat... en hun man het zegt... ex man nog wel... zo'n wereld is meerendeel daar en arm... 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.