Trauma kan meer stuk maken dan je lief is...

Door Echteverhalen gepubliceerd op Sunday 19 January 09:10

Iemand met trauma vanuit het punt "zorg"... Kun je veel voor doen...

Maar om er vrienden mee te zijn, is heel wat anders... Zeker als zorg en vriendschap 2 wegen gaan krijgen...

 

Ik kwam nieuw in deze stad, en studeer nog... iemand had hulp nodig tegen uithuisplaatsing... ze was wat bevriend als moeder van vrienden van mijn kinderen met mij...

Nu ben ik al tegen school, zodat ik dat soort typen allemaal niet tegen kom... Veel kunnen klant zijn geraakt bij jeugdzorg, of een andere agenda hebben dan ik... kinderen naar school brengen...

Toch ben ik al jaren therapeut en hielp altijd veel mensen ook gratis... Zeker in crisis tijden, en financieel en in zo'n situatie kan ik me voorstellen dat mensen hulp vragen en ik dat bied...

 

Ik kon zo extra bijleren... Ik moet toch ook weten tot welke grenzen mijn vak krijgt... Nou zeer begrenst weet ik nu dus...

Ik ben geen DSM type... zo tegen... Gedrag komt vanuit de social context en anders is het een dokters klantje met mentale problemen, die al vroeg uiten... Die zitten toch al veel bij de huisarts, omdat het kind zo super anders is... de rest is meestal van wat ik zie mishandelt, of verwaarloost, of met een trauma van iets, of dat soort zaken... druk door teveel onnatuurlijk moeten... een kind is een kind...

 

Op de pabo leerde ik al dat veel kinderen goed mee te krijgen zijn als je ze op hun niveau aanleert... 

De onrustige, of lastige kan het of niet aan, te hoog niveau, of zit ergens niet lekker... iets is mis... nou dat iets, met wat echt onderzoek, zit hem niet in DSM... zo'n kind heeft nog een laag iq, vergeleken met wat het uiteindelijk wordt... IQ van onder 80 is normaler in de klas dan boven 100... 100 zijn ze met 16 gemiddeld... zie eens een een groep van iq van 80 voor je... nou wat doen deze kinderen het dan top! 

Deze zijn nog in een meestal goede (en soms minder goede of niet goede sociale context...) en die kun je trachten allemaal op goed te krijgen... op hoog niveau brengen, met extra educatie, zonder dwang, maar een aanreiken van voorbeelden en argumenten waarom opvoeden en het omgaan met elkaar op een bepaalde manier moet...

 

Nu kwamen wij op een zeer slechte school terecht, waar men meer hulp nodig had dan normaal... De school nu is vrijwel zorgeloos... 

Daar was het de gemiddelde gescheiden vrouw, die door de ex zorg opgelegd kreeg, want die scheidingen waren extreem fel en slecht, gewoon ronduit slechte mannen en op hun vrouw zo uit zijn, dat ze vast zit... aan hen... Echt alleen al slecht voor alle kinderen die daar rondliepen, zo'n sfeer... Met daarbij juffen die trapten en dat in de kiem wilde smoren...Niets mocht naar buiten... Een heibel... We waren zo weg... Veel gesprekken met ouders waren altijd over hun "zorgen" ex-en... hoe die mishandelen, verkrachten, bruut zijn, of eisen via recht, terwijl ze eerder nooit vader waren... Ik ben als therapeut dan heel druk... Terwijl ik mens ben, daarbij werd ik leeggezogen... Ik ben pabo's, therapeutisch... studeer psychologie, en extra vakken in de psychologie ernaast,  maar als mens ben ik creatief en vrij, reizend, onderzoekend... Dus een dubbele bron voor gesprekken, maar het eindigde altijd in de zorg voor hen... en soms over mij, terwijl ik ook een pakket aan zorgen had gekregen van mijn ex, waar ik net van af was... 

Deze nieuwe school voor mijn kinderen gaat over leren, ontwikkelen, de pabo dingen, echt leuk en super goed... Zoals een school moet en bedoelt is... Zelf kan het beter, omdat je dan ook natuur meegeeft, maar dit is zeer hoog van kwaliteit, ik vind het nergens verder zo goed denk ik!  Kinderen leven zorgeloos... De enige zorg is eigenlijk geen echte zorg, maar erg... voor hen... een moeder die overleed... meer is er niet... en die arme man heeft zoveel blikken op hem... van goh red hij zich wel... anderen gaan er heel rustig mee om, volgens mij, alsof ze hem willen sparen van die blikken... Ja wat doe je daarmee, niets er is geen "zorg" zoals op die andere school, het is wel triest voor hen... 

Reuze verschil in 1 stad... Met nog een paar andere typen scholen... iedere school is totaal anders... 

 

Voor een kind ook erg als je fout terecht komt... je krijgt of de zorg druk en wordt bijna leeg geperst als een sinaasappel, van kan u ook nog iets voor mij... aan de zorg kant, van kunnen we u leeg persen voor ons geld, maar ook bent u een zorg punt... voor de hulpbehoevende... óf op die andere school waar we nu zijn.. ben je vrij... 

Dit is typerend voor de sociale context, waar gelooft de school in? Een vreedzame school, waar juist wordt getrapt door juffen en juffen en meesters wel eens terecht staan wegens ontucht... Of een school waar nooit eens iets is...Juist de een trekt DSM aan, de ander heeft niets mis.

Ik leefde eerlijk gezegd altijd in die andere vrije wereld... Terwijl mijn moeder zo'n DSM type was... Of zelf ziek, of anderen aan het vertellen dat ze ziek waren... Terwijl dat of niet eens echt zo was, of totaal niet zo was... Ze misbruikte haar "functie" die ze meestal zelf bedacht, naast haar echte werk... wat ze deed zonder diploma;s of iets wat eigenlijk bij haar echte diploma;s paste... gewoon een baantje via een zorginstelling die niet aan diploma;s deed... Dan staat ze zelf ziek, denkend dat ze schedels moet openhakken voor het kristal dat de wereld gaat redden... In Italië, in een sekte... Tussen de mensen die Hollandse echte zorg nodig hebben, de Iq van 60-90 zoiets... Als psychosociale hulp... Nou zo'n iemand moet stiekem mee geloven in die sekte... Waar kan zo'n arme ziel heen... Het is al laag van IQ en hulpbehoevend... Het had zijn eigen ouders nodig, maar die zijn vast of ook laag van IQ of dood... Echt een prooi voor mijn moeder... Ondertussen schrijft ze rapporten voor jeugdzorg tegen anderen alsof ze kindercoach is... Je ziet hier het verleden van Nederland waar niemand echt studeerde en haar zo er tussen liet staan... Alsof ze niet opvalt...

Ik moet een na het andere certificaat en diploma's overleggen, steeds meer en meer ook nog, en zij kan zo ertussen piepen omdat ze oud is... maar ouderen sloegen ook nog eens... Ze zou haar handen ook niet thuis laten als het "moest" in haar beleving, dus en leeg van studie en mentaal gestoord en mentaal zwak...

 

Je leeft dan in Nederland met verschillende werelden, maar met maar 1 wet... Hoe piept ze er dan toch door?

Omdat die DSM wereld druk is met wat anders... Of omdat ouderen nog best teveel worden geaccepteerd ondanks hun verleden van slaan naar kinderen... Of omdat de wereld gewoon verschillende werelden kent en ze niets is en ertussen wacht tot haar kans... in 1 van de groepen... Of alle drie... Maar er zijn dus meerdere maten... waar ze gebruik van maakt... en de jonge ouders die nu niets mogen... terwijl zij ons doodsloeg en voor geweld was, "het hoorde erbij... " En ondertussen vol DSM klanten misleid omdat ze laag IQ hebben of met iets anders bezig zijn, dan bij studeren... 

 

In zo'n wereld help ik mensen voor niets...

En voel me best gebruikt aan de ene kant door een gratis cliënt met trauma... ze is echt traumatisch behandelt door haar ex en jeugdzorg... is DSM vrij... maar handelt vanuit trauma stress... plots verstard ze tijdens dit jeugdzorg proces... meer is er niet... Als cliënt heel makkelijk, ze is alleen soms boos, of verdrietig, omdat dit om haar kinderen gaat... Maar als vriend niet te harden... Ze heeft hulp nodig, die er niet is... want men is "DSM minded" bezig en zij beleeft nu een onterechte hel, alsof je een verkrachting bekijkt... Ze scoort hoog in IQ, In handelen, in pedagogisch bezig zijn, zeker vergelijking met die slechte school... en die omgeving waar zij vandaan kwam... Haar ouders mishandelde en daar kwam ze mee vast te lopen, via die ex, alsof zij dat dan ook doet... Terwijl ze bij hem vandaan met mishandelde verschijnselen thuis kwamen... 

Zij werd door die jeugdzorg werker, met ODD dat nergens te melden viel, behalve in haar rapporten... lastig gevallen meet leugens... Zoals verzonnen situaties, en proces verbalen die niet kloppen mee nemen, terwijl zelfs agenten het niet aannamen... haar ex wilde niets afgeven, was psychotisch en mishandelde haar... om haar paspoort dat ze zoals afgesproken kwam halen... dat soort zaken.. ze moest eigenlijk zelf mishandeling melden... nou zo wordt ze uit gereten... En haar kinderen zijn weg, nu, alleen wegens die 2... Echt zo veel meer dingen... Zo opzichtig ziek was die werker... en dan die molen niemand die die mensen controleert... ze dwingen, liegen en duwen... en de kinderen zijn nu weg... Allemaal wegens echtscheiding en jeugdzorg die zij hulp vroeg voor hem die ex die dacht dat hij Mozes was, ze zei zo kan ik de kinderen niet meegeven... Kunt u helpen... toen bleek deze man van jeugdzorg ook ziek en viel alles tegen haar uit...

Alsof ze nog kan denken... Nee, maar toch doet ze dat... Behalve als er weer nieuws is van jeugdzorg... Haar leven straalt... Maar dan wie moet ze aanvallen? Alles valt nu verkeerd... Dit is verbogen DSM ze had namelijk niets, reguleerde alles goed, zit nu echt in gevaar... "en we gaan plakken...?" Nee, iemand met een gebroken been noem je ook niet gek... Dus ik liet het eerlijk doorschemeren van sterkte... een hel voor jou, maar die context... ik kan er niet meer mee omgaan... Ik zei niet u bent ziek, want dat is ze niet... Ze is zelf hier in gesleurd, nu in een traumatische situatie, waar ik alles aan gedaan heb voor haar... en klaar... Want ze sleuren verder... en mij anders ook... ik wil niet meer op zo'n manier gratis behandelen,.. Ik wil verder met mijn eigen leven... zeker als ze nu om zich heen gaat slaan, en niet ziet dat die context dit haar aan doet.,.. Ze heeft een hoog IQ maar iemand met angst... maakt rare sprongen... Ik ben zelf ook mens... en als mens ben je bevriend, en dat zijn we nu niet meer... ze laat niets meer horen... zelf heb ik er niets aan... steeds therapeut zijn is ook niet goed in zo'n situatie... er zouden gewoon keer goede therapeuten moeten zijn, dan ging ze daarheen en konden we elkaar eens spreken en viel ze in een ideale wereld alleen tegen haar ex uit... in de manier van winnen met heel veel hulp tegen hen... in plaats van mij opzuigen en gebruiken omdat ik haar enige vriend ben die dit kan en doet... Het is gewoon teveel voor mij en de jeugdzorg weer op mn pad nu tegen haar... en overal om haar heen die jeugdzorg in gekke bochten tegen de mensen die zij als context heeft... Ik heb dat niet, en had dat nooit... Tot hoe ver moet een ander mens inleveren...? Dat blijft een vraag... De meeste krijgen betaald voor slechter werk dat zij leveren... Dat bleek... Dus melde ik alles aan de kinderombudsman... Ik denk dat ze zichzelf even in haar eentje moet vinden... Dat is naar ze is hulpbehoevend... maar ik kan niet meer en ze mist inzichten, die je alleen met rust kan vinden... Ik neem haar niet terug, maar ik zie ook niets in die stress... Daar reageerd ze dus zo mee... Steeds onverwachts zo'n pets op je bord en dan weet je weer ja hoor jeugdzorg... Zelf deed ik dat niet, in tijden van jeugdzorg... Dat speelt ook wel mee... maar het is begrijpelijk... iedereen liep bij mij sowieso weg toen die woorden vielen, alsof ik er iets aan kon doen... mijn moeder was ziek... Ik liep echt de twistenwereld uit... Mijn kinderen gaan zo goed... ik wil daar geen zorg bovenop van een ander... Daar is school niet voor... en daar kende ik haar van... En die school verliet ik er ook om... Dus haar uiteindelijk ook... 

 

Hier kom je uit bij... Sociale context spoort niet...

Ik heb hen allemaal aangegeven tot aan de ombudsman... kinderombudsman... Die zit vol overigens... 

Maar hoe ver stap je de Ghetto in... nou is dit aan de buitenkant dat zeker niet... maar van binnen... met zo'n school, zulke ex-en, in zo'n contrast met de andere wereld... De gewone wereld... Ik moest veiligheid kiezen van het AMK... Zelf doen ze allemaal niets... Een kleintje van 8 moest de juf maar aangeven... De leiding doet niets wat de overheid vraagt, ik was er niet bij dus... nou nee zeg ik als psycholoog, ik bel u, het is uw werk... Hij moet later een crimineel kunnen aangeven, op een schone lei.. als dat moet... niet al met een tegenpartij die toch gaat winnen en hij dan onderaan staat door zijn eerlijkheid en opkomen voor zijn medeleerlingen... 

 

Het is daar een nest aan hel... Los die maar op, de regering betaalt u...

  1. Wij hebben nu genoeg gehad, aan die slechte voorgaande generaties... die ons zo terecht lieten komen... Wij redden ons net nu zo... samen wel... ik behoudt graag het goede... Anderen moeten hun werk eens gaan doen... Zodat wij mens kunnen zijn.... Zoals dat moest... Ik kan niet en de AMKer, en de ombudsman, en de hele regering zijn... Of via de rug van een 8-jarige, omdat wij wel hen begrepen en de wetten en de studies... De rest moet ook leren, omscholen, bijscholen, aangepakt, er tussen gaan staan... Dit aan gaan pakken... Zonder stok, zonder slaan, gewoon er zijn en dit vanuit de bron zoals een ouder dit meemaken... op zulke slechte scholen... misschien een kantoortje erbij de ombudsman... elke school zo'n man... voor al uw problemen met school... dus een mannetje in de school... niet bij de nieuwe school, maar bij zulke slechte scholen... de nieuwe wordt juist weer opengereten, als er een crimineel is die zegt o daar moet het ook... Het zijn onderzoekers die nodig zijn vooraf, om in te leren schatten waar hulp zo diep in de bron echt nodig is... Maar het is op sommige plaatsen wel nodig... Zodat kinderen veilig zijn, en gewoon school krijgen... gek eigenlijk zo gedwongen en de scholen kunnen toch slecht of goed zijn... er is geen 1 lijn, maar men moet ook vrij... geef dan of iedereen vrij af... of verplicht... of zorg dat wat je wel en niet afspreekt goed gaat... dus zoals het nu is, laat iedere verplichte school goed zijn, en iedere thuis school vrij... Ik ben voor geef meer vrijheid aan thuis school, zodat ouders kunnen tonen wat ze in huis hebben... daar zit meer tussen dan die slechte scholen.... pas als je geen slechte school meer hebt, kun je een kind verplichten omdat het beter is om te gaan... Al blijft altijd de natuur de baas, zoals het weer de baas is... De mensen zijn mensen met eigen grenzen...Die heb ik liever thuis... Daar weet ik wat ik moet doen... leren en leren en leren en kinderen bijdragen... ben ik geen juf in mijn hart, dan geef ik het uit handen... maar ik had dat wel in mijn hart naast ouderschap, zoals zo velen dat hebben... Soms lijkt school wel er alleen vanwege die uitkomst voor velen om zo een ander gezin als steun te krijgen of te kunnen nemen... Daar vind ik school niet voor... Dat gaat als een bibliotheek om puur wat anderen bijdragen aan de maatschappij, niet de koppjes jacht welke man mag ik nu n**ken, omdat ie ook op zijn kinderen wacht etc... En heel gemakkelijk single te krijgen is... Die sfeer is er ook, net als wie bescherm mij nu een beetje extra... etc.... wie kan ik meelokken, meenemen, omtoveren, zo ver krijgen... en de kinderen moeten toch vriendjes anders ogen ze "ziek" dus neem mijjjj... nou nee dus... ik neem ik, zoals ik hier kwam met de mensen zoals het kwam... en alleen die goed waren voor ons...
  2. Ik studeer, ik hoor niet aangeroepen... zo slecht gaat het dus in sommige scholen... Dat ze mij vragen... En men wordt arm... dus vragen ze om zich heen... en er is geen werk dus je neemt aan, maar kan minder ik heb geen macht... zeker omdat jeugdzorg zich baas voelt... terwijl het minder zeer veel minder inzicht heeft... Maar ik wil eigenlijk verder met mijn kinderen en mijn school, ik vond het te belastend deze omgeving... waar iedereen het eigenlijk normaal vond dat ik hielp omdat ze allemaal arm werden en lastig gevallen door anderen... hun ex-en... en jeugdzorg... recht was toch voor echtscheiding? Waarom mogen zij bellen, of zo twisten in gesprekken, ze waren meestal nooit thuis de vader... ik ben voor goede vaders, en zag er meer en meer, maar mijn ex ook die mocht niet eens geroepen en werd geroepen om te oordelen, hij had geen juridisch recht... ik deed gewoon de wet... en toch stonden we daar, omdat mijn moeder ziek was en zo ver kon schoppen dat dit zo ver kwam, via de politie een belletje alsof ik geen huis had, ik stond op emigreren... had mijn spullen volgens plan ingeboxt en een huis geregeld in een ander land... voor een periode overeengekomen met mijn ex, om daar te studeren... maar dit gedoe opende de deur voor hem om nog zieker te worden... hij had al dwang neurose, gokverslaving, alcohol verslaving etc... een hele lijst en verkrachte mijn kinderen bleek achteraf... zo werd het dus in de hand gespeeld... slechte sociale contexten met jeugdzorg... Geen jeugdzorg, en m'n ex was niet in beeld en m'n kinderen veilig, mijn moeder ook... die zat eindelijk eens opgesloten voor haar misdaden... m'n "vriendin" eerder een kennis uit die situatie, want wat voor mens/ vriendin kan ze nog zijn dan met zo'n pad dat op haar leven drukt... zij had dan haar kinderen nog en die ex zat gedwongen of zo voor hulp vast of in ieder geval zonder kinderen .... Recht kon geschieden... maar nu zit er steeds een leeghoofd naast die maar wat zegt... uit geen enkele studie of bron, gewoon een mening "een stapeltje" ook nog... Het is nu gewoon een rommel... Waar de kinderen die rustig moeten leven zomaar invallen door de overheid... die bepaalt dit soort zaken als school, wel of niet verplicht etc... Waar je al die mensen en situaties bij meekrijgt... sommige leken echt te wachten op die tijd, om vrienden te vergaren en zo weer anderen terug te pakken... zeer ouderwets,... want mijn generatie waren meestal gewoon vrienden.. hoi doei, en weten wat we met kinderen moeten... mijn ex was 10 jaar ouder... en deze ouders zijn meestal ook ouder... vast in ouderwetse erge zaken... zoals mishandeling... Dat is wel ook een toon, in deze chaos... waar wij heen moesten... Verschillende werelden ze zijn fijn om jezelf te zijn, maar wetten blijven wetten... deden ouderen daar maar aan... Dan had ik nu al nog meer studies af... Ik sta stil door hen... ik studeer en etc... mezelf doe ik wel, maar wat een wereld om ons heen... Op die school dan... het is een heel gedoe om van ze af te komen, zo hulp behoevend zijn ze gemaakt, omdat het daar slecht gaat...  Met henzelf en die groep... 

 

Holland wordt er arm van

Veel geld naar niets... Ik stond er gratis hield de kinderen zo lang bij haar, dit dreigde al heel lang... maar die mensen waren gewoon slecht... ik moest breken... als vriend... maar uiteindelijk alles omdat ze nu gewoon in haar trauma zit... het is traumatiserend en zij vind, terwijl ze me niet eens op de hoogte meer hield dat ik nu dan maar fout was, of ongepast ik zou niet weten wat er speelde... ik sprak haar een aantal maanden niet... ik wel naar haar hoe is het, zij niets terug... ze verwerkt ze beleeft dat allemaal... en vind geen mogelijkheid tot reageren meer... omdat ze ook niet weet wat ze moet zeggen... maar dan uit ze zich ongepast door de situatie naar iemand die haar en gratis hielp, met risico voor eigen kinderen en leven... dus dat stopt dan al sneller... En ze bedankt niet eens meer... of ze vraagt mij nog iets als vriendin... wat ze zei dat ze was... het eindigt door haar situatie als alleen nog maar de gratis hulp die zij inschakelt wanneer ze wil... ja dat kan niet... maar zo was ze niet en eindigt ze... ik ken haar te diep en ze doet het alleen in trauma... wanneer er bericht is zo slecht als dit... dan is ze gewoon even "gekkig" begrijpt je dat jeugdzorg alleen dat zag... alle andere dagen staat ze met bezem door het huis, ramen open, kinderen buiten in de tuin op de trampoline etc... en had ze veel vrienden... was ze op die slechte school bezig, maar als hulp ouder... ze voelde zich veel gebruikt maar ze stond er... Zij deed dat wel allemaal... oké ik stel wel grenzen... ik heb een leven... mijn kinderen wil ik veilig en ik ga verder... zij ziet dat niet als vriend kon ik niet meer... maar ze is wel zo gevormd... als je haar zelf hoort, hoor je een vrouw die gewoon moeder wil zijn, geen andere wens dan hulp moeder op school, in het zwembad en thuis zorgen... alleen die man werd ziek... En zij zit zonder kinderen... wordt je dan gek? We zijn aangeleerd ja te zeggen... dus is er zorg... maar eigenlijk is het eventjes wordt ze bot meer is het niet eens... eventjes niet meer in kunnen schatten dat ik zoveel deed voor haar... waar het niet hoefde... zelfs niet eens kon, want ik moet ook mn kinderen doen en leren... en verder... ik groei ook en ontwikkel als mens ik ga dan ook verder... Voor mn kinderen is het anders ook teveel... Of voor mij... ik lever anders mn eigen leven in voor hen... zo werkt dat niet... Maar ze ziet ook alleen maar slechte voorbeelden om haar hen... zelf wilde ze wel weg bij die school... maar haar ex als een blok aan haar been... eerlijk nu is het een medium als stiefmoeder, en een psychotische vader , waar ze niet heen wilde of wilde zijn... ze zijn er bang van... en moeten daar een leven opbouwen... ik kon dat verscheurde niet meer aan... en velen met mij... velen verlieten hen... nu kwam ik aanlopen, hielp en gaf een grens, en gaf allen eromheen die hen lastig viel aan aan de overheid... al doet die niets... Maar anderen kenden hen al jaren gingen er aan onder door... aan die man die zo trok aan dat gezin... toen kwam die slechte werker van jeugdzorg en die had maar 1 plan geld ... en was super ziek als je hem terug hoort... op tape, ze mocht alles opnemen...niets gezond aan... Mij wilde hij niet accepteren, ik was voor haar en door de rechter aangewezen als psycholoog etc... Alsof hij de "evil dad" was, terwijl hij een andere taak had... Hen beschermen van die ex... Het was eng, slecht, maar ik ga niet down door deze situatie die anderen hebben gecreëerd... ik ben ik... ik ga goed, heb me al gered uit zo'n hel... niets voor mij... ik ben onderzoekend van type... en lever alles aan, maar als anderen er niets aan doen, terwijl het hun baan is... Zo slecht is Holland dus... 

Ik ging verder omdat ze aanvallend werd, ja wat moet je als je kinderen weg zijn... Ze is angstig, maar ik kan niet meer... haar context zuigt me leeg... terwijl ik voor mn kinderen koos en mn leven dat nog komen gaat... Ik weet dat dit een ouderwets model is van Nederland ,dat oplaaide toen de oude moeder in beeld kwam en dat de trend werd... Wij hadden het echt anders... Een ex ging gewoon weg, of was gewoon die zorg vader... Wij zijn nog te jong voor zoiets... zij torsen meer verleden mee en ellende... een jongeling als ik, laat me studeren... en mn eigen leven goed doen... zij plukken meer, omdat ze moeten... had ze maar meer studie gegeven.... de wereld die er nu aankomt is gratis online studeren... deden ze maar mee... maar meestal vertikken ze het... omdat ze niet is aangeleerd zelf iemand te zijn... Ik kan gewoon gewoon niet down gaan nu door een ander, die ik amper ken... zo lang kende ik haar niet en meteen sleurden zij iedereen mee... Ze moest dat zie ik, maar ik moest niet... Trieste dag... Voor hen het meeste ik ga wel verder... maar zo bleek het te moeten gaan... je kunt met 2 kinderen als alleenstaande moeder, of als gewoon mens zonder kind daar niet naast gaan zitten en zeggen eet me maar op samen met haar... 

 

Studie is alles wat mensen hier nodig hebben... Dan was jeugdzorg anders, zij anders en kon ik verder leren zoals dat normaal is... En kwamen we met betere gedachten er weer uit... Was ze hem nooit getrouwd... en waren wij in rust... 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.