Bedankt plazilianen voor...

Door Smosmojef gepubliceerd op Monday 06 January 00:46

Wie de laatste artikels van mijn hand gelezen heeft,zal begrijpen het niet zogoed met mij gaat,dat ik door deze omstandiheden dan ook nog moeilijk toekom om eens een mooi artikel te schrijven op plazilla.

Het meg ook te begrijpen zijn dat men schrijft over iets wat op het ogenblik het meest invloed heeft op een leven en mijn leven,ondanks dat ik niet had verwacht gelezen te worden zie men artikel over euthanasie...werdt dit artikel toch wel vrij goed gelezen.Dat reageren op zo een artikel als dat van euthanasie niet voor iedereen is weggelegt kan ik best begrijpen, voor de reacties welke ik wel kreeg kan ik elkel maar bedanken en weet dat het contakt via plazilla de eenige vorm van contakt is welke ik heb met de buiten wereld en welke ik wil?..WELKE IK WIL? wel ja ...het kan soms zover in een mensenleven komen dat men totaal het vertrouwen verliest in iedereen en dat ik bang wordt van de mensen en hun meeningen zonder dat deze weten waarover het juist gaat.

Ik wil hier eerst en vooral eens onderstrepen,dat ik zeker geen watje bent,maar dat ik mezelf wel kan voorstellen sommige mensen dat van mij gaan denken.Wie men artikels gelezen heeft zal begrijpen ik zeer verbittert ben=zeer teleurgestelt in de gang van het Belgische recht...dat ik door deze in een neerwaartse spiraal ben terecht gekomen IK MEZELF HAAST ZELF NIET MEER HERKEN?

Er is niemand die beter weet dan ikzelf hoe ik er voorsta...en enkel ik weet dat ik nooit meer zal komen waar ik ooit was...alles wat ik bereikt had en met eigen handen had verdient werdt mij afgenomen...het was alsof men gelaat van men schedel werd gerukt en dat ik nu rondloop met een FASE als dat van een grote boef,de stempel welke men dan gedrukt krijgt is nooit meer weg te wissen,en men wordt overal herken als iemand die slecht is en gefaalt heeft in het leven.   Dit gegeven aanvaarden is een proces van lange duur waar eerst een lange strijd aan vooraf is gegaan,een strijd die ik niet kon winnen...maar toch het gevecht aanging,het gevecht tegen windmolens met de vraag om gerechtigheid welke er nooit zou komen...nu ben ik zover gekomen dat er zelf geen plaats meer voor mij is op deze wereld? en dit omdat ik door alle narigheid ziek ben geworden en niet meer mag werken....Het is niet verantwoord om te werken met een hartziekte,om dan nog maar te zwijgen over de pijn in men voeten welk mede een deel van de hart problemen veroorzaakt word.

In het leven moet men vechten ...en voor mezelf was dit niet anders,maar nu heb ik het gevoel van leegte alsof het bloed uit men lijf is gevloeid...en mede dat ik goed van geest ben en besef dat er voor mezelf geen toekomst is,heb ik dus euthanasie aangevraagt...dit enkel om waardig uit dit leven te kunnen verdwijnen,al weet ik ook wel dat de kans ze mijn verzoek inwillig klein is...welk dan maar een oplossing meer laat overblijven...dit zal wel de hartste noot zijn die ik in men leven zal moeten kraken en waar ik alleen zal voor staan.   Maar ik kan het...zie men moeder het ook kon...zij is ook moe getergt uit dit leven gestapt en dit met veel onbegrip?toch als ik het later gaan analizeren...was haar uitkomst een rekensom van 0+0=dus nul...Zij was dus ook iemand als ik welek met men vader het verkeerde lotje trok,en welke van toen af heen en weer werdt gesleurt met in haar val der kinderen meenemende...als een locomotief ontspoort...volgen meestal de wagens die er aan hangen.

Ikzelf heb me al verzoent met de zaak...en voel me sedert dien veel rustiger...ergens hoef ik geen raad meer ? ik ben in dit leven zo gehard en voorbereid op wat nu komt,dat ik deze hindernis zonder al teveel moeite moet kunnen nemen...maar wil de mensen welke me steunen bedanken voor de woorden van begrip...want eenmaal is het echt OP...en dan rest nog enkel te gaan.

Reacties (24) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ja ja alles aantoonbaar,maar toen ik dan wat later en dit nadat ik de stafhouder had geinformeert...kreeg ik zelfs bedreigingen als dat hij die advocaat me voor mij voor de rechtbank zou dagen,welk ik dan weer overmaakte aan de stafhouder...ze zouden het eens onderzoeken...ik wacht nog op een uitslag en dit na 4 jaar.
Het is trouwens niet de eenige zaak...zie de zaak verlies van men woning.tegen de staad...mede het verlies van werk en het levenslange geschonden imago zie kranten-artikels welke me mijn zelfstandigheid onmogelijk maakten. Ik spreek hier over veel geld maar niet voor hen,zij ,het gerechtelijk aparaat die het niet zomaar kunnen toegeven ze fout waren,
Men laatste ontvangen post op vraag van mezelf hoe het met de zaak was gesteld...was een antwoord hoe het kon ik een zaak die zo oud is nog durf boven water te halen?
Zij weten gewoon ik niet de mogelijkheden heb en daar wordt misbruik van gemaakt...het is dan ook daardoor dat ik meerdermaal mezelf hier op Plazilla heb geuit,begrip te kunnen hebben bij zaken welke uit de hand gelopen zijn en waar er eerst een drama moet gebeuren voor het de media bereikt.Men spreekt hier dan over moe getergde mensen welke ondanks hun recht in een zaak,die toch verliezen en dan soms door het lint gaan.
Ja ja alles aantoonbaar,maar toen ik dan wat later en dit nadat ik de stafhouder had geinformeert...kreeg ik zelfs bedreigingen als dat hij die advocaat me voor mij voor de rechtbank zou dagen,welk ik dan weer overmaakte aan de stafhouder...ze zouden het eens onderzoeken...ik wacht nog op een uitslag en dit na 4 jaar.
Het is trouwens niet de eenige zaak...zie de zaak verlies van men woning.tegen de staad...mede het verlies van werk en het levenslange geschonden imago zie kranten-artikels welke me mijn zelfstandigheid onmogelijk maakten. Ik spreek hier over veel geld maar niet voor hen,zij ,het gerechtelijk aparaat die het niet zomaar kunnen toegeven ze fout waren,
Men laatste ontvangen post op vraag van mezelf hoe het met de zaak was gesteld...was een antwoord hoe het kon ik een zaak die zo oud is nog durf boven water te halen?
Zij weten gewoon ik niet de mogelijkheden heb en daar wordt misbruik van gemaakt...het is dan ook daardoor dat ik meerdermaal mezelf hier op Plazilla heb geuit,begrip te kunnen hebben bij zaken welke uit de hand gelopen zijn en waar er eerst een drama moet gebeuren voor het de media bereikt.Men spreekt hier dan over moe getergde mensen welke ondanks hun recht in een zaak,die toch verliezen en dan soms door het lint gaan.
Ja toendertijd had ik inderdaat beroep kunnen doen op een prodeo advocaat,maar sedert begin dit jaar is een prodeo niet meer mogelijk en moet daar nu voor betaalt worden.
Het is trouwens zo dat ik vrees een prodeo advocaat zulke zaken tegen de Belgische staad niet zal aandurven,en trouwens zulke mannetjes weten en durven niet met de ellebogen te werken en dit dan als het er op aan komt om de juiste weg en personen aan te spreken die mee in zo een bootje willen stappen.
In 1996 had ik een prodeo advocaat meester Bogaert van Sint Niklaas aangesproken,voor een zaak die al in men voordeel was uitgesproken en waarvoor ik 750.000bf diende te ontvangen...ik heb dat geld nooit gezien en heb al naar de stafhouder van de rechtbank en orde der advocaten geschreven,maar tot hiertoe heb ik nog steeds geen posetief nieuws Mogen ontvangen...en dit terwijl ik 100% zeker ben dat die bedoelde advocaat het geld in Eigen zak heb gestoken...EEN ZWAARE UITSPRAAK ALS JE HET ME VRAAGT? toch ben ik heel erg overtuigt van men gelijk.
Ja toendertijd had ik inderdaat beroep kunnen doen op een prodeo advocaat,maar sedert begin dit jaar is een prodeo niet meer mogelijk en moet daar nu voor betaalt worden.
Het is trouwens zo dat ik vrees een prodeo advocaat zulke zaken tegen de Belgische staad niet zal aandurven,en trouwens zulke mannetjes weten en durven niet met de ellebogen te werken en dit dan als het er op aan komt om de juiste weg en personen aan te spreken die mee in zo een bootje willen stappen.
In 1996 had ik een prodeo advocaat meester Bogaert van Sint Niklaas aangesproken,voor een zaak die al in men voordeel was uitgesproken en waarvoor ik 750.000bf diende te ontvangen...ik heb dat geld nooit gezien en heb al naar de stafhouder van de rechtbank en orde der advocaten geschreven,maar tot hiertoe heb ik nog steeds geen posetief nieuws Mogen ontvangen...en dit terwijl ik 100% zeker ben dat die bedoelde advocaat het geld in Eigen zak heb gestoken...EEN ZWAARE UITSPRAAK ALS JE HET ME VRAAGT? toch ben ik heel erg overtuigt van men gelijk.
Het zijn stuk voor stuk allemaal mooie reacties welke ik gekregen heb en waarvoor ik Julie allemaal dankbaar ben,ondanks dit ben ik iemand die bang is geworden van hoop mte koesteren,omdat hoop meermaals is uitgedraait in een teleurstelling.
Voor sommige ingewikkelde zaken bestaat er een eenvoudige uitkomst? bij mezelf is deze uitkomst,dat ik nooit meer zal kunnen aantonen,ik niet schuldig ben aan bepaalde feiten...welke me dan weer zoveel van dit leven hebben afgenomen...dit leven niet meer leefbaar is.
De mogelijkheid welke ik cia plazilla met Julie heb om te comeniseren is het eenige wat overblijft van sosiaal contact ik nog heb met andere mensen.Ik weet dat ik door dit alles vervreemd ben van de maatschappy en alles wat daar zich in afspeel.
Eens richte ik een schrijven naar de rechtbank met de vraag hoe het nu verder moest met men zaak welke me zoveel leed had bezorgt en waardoor ik nu aan de grond zit...te weten ze op de rechtbank hebben ingezien ik niet schuldig was...tocdh was hun andtwoord IK GENADE VOOR DIE FEITEN KON AANVRAGEN?waarbij ik mezelf dan de vraag stel? waarom ik genade moet aanvragen voor iets wat ik niet began heb...en dat dit dat weer bij mezelf overkomt als toegeven aan de feiten indien ik een genade verzoek zou doen.
Dit en nog veele andere vraagstukken zijn gegevens welke ik moeilijk begrijp...temeer omdat deze altijd gepaard gaan met geld''''geld om je Eigen onschuld te bewijzen,en als deze bewezen is nog eens geld om het van je strafblad te krijgen.
IK WORDT DAAR ZO MOE VAN...en moet tot men speit vaststellen dat recht enkel verkrijgbaar is met geld...geld welk ik niet meer heb en welk ik iook niet meer zou willen uitgeven aan wat zich noemd een advocaat of gerecht...ik heb zaken meegemaakt welke ik ondanks ze zelf te hebben meegemaakt zelf NIET KON GELOVEN..
Ik was zo sterk en dacht nooit dat ze me zouden kunnen zover brengen,maar nu heb ik ingezien dat deze wereld niets meer voor mij is en zeker niet wanneer deze wereld alleen maar blijkt te draaien om geld....ik heb verloren maar kan me daar niet bij neerleggen,en laat het nu net dit gegeven zijn wat me zo zwaar val...ik dan maar men Eigen besluit heb getrokken en dit omdat ik met mijn aangezicht niet meer kan rondlopen.
Het zijn stuk voor stuk allemaal mooie reacties welke ik gekregen heb en waarvoor ik Julie allemaal dankbaar ben,ondanks dit ben ik iemand die bang is geworden van hoop mte koesteren,omdat hoop meermaals is uitgedraait in een teleurstelling.
Voor sommige ingewikkelde zaken bestaat er een eenvoudige uitkomst? bij mezelf is deze uitkomst,dat ik nooit meer zal kunnen aantonen,ik niet schuldig ben aan bepaalde feiten...welke me dan weer zoveel van dit leven hebben afgenomen...dit leven niet meer leefbaar is.
De mogelijkheid welke ik cia plazilla met Julie heb om te comeniseren is het eenige wat overblijft van sosiaal contact ik nog heb met andere mensen.Ik weet dat ik door dit alles vervreemd ben van de maatschappy en alles wat daar zich in afspeel.
Eens richte ik een schrijven naar de rechtbank met de vraag hoe het nu verder moest met men zaak welke me zoveel leed had bezorgt en waardoor ik nu aan de grond zit...te weten ze op de rechtbank hebben ingezien ik niet schuldig was...tocdh was hun andtwoord IK GENADE VOOR DIE FEITEN KON AANVRAGEN?waarbij ik mezelf dan de vraag stel? waarom ik genade moet aanvragen voor iets wat ik niet began heb...en dat dit dat weer bij mezelf overkomt als toegeven aan de feiten indien ik een genade verzoek zou doen.
Dit en nog veele andere vraagstukken zijn gegevens welke ik moeilijk begrijp...temeer omdat deze altijd gepaard gaan met geld''''geld om je Eigen onschuld te bewijzen,en als deze bewezen is nog eens geld om het van je strafblad te krijgen.
IK WORDT DAAR ZO MOE VAN...en moet tot men speit vaststellen dat recht enkel verkrijgbaar is met geld...geld welk ik niet meer heb en welk ik iook niet meer zou willen uitgeven aan wat zich noemd een advocaat of gerecht...ik heb zaken meegemaakt welke ik ondanks ze zelf te hebben meegemaakt zelf NIET KON GELOVEN..
Ik was zo sterk en dacht nooit dat ze me zouden kunnen zover brengen,maar nu heb ik ingezien dat deze wereld niets meer voor mij is en zeker niet wanneer deze wereld alleen maar blijkt te draaien om geld....ik heb verloren maar kan me daar niet bij neerleggen,en laat het nu net dit gegeven zijn wat me zo zwaar val...ik dan maar men Eigen besluit heb getrokken en dit omdat ik met mijn aangezicht niet meer kan rondlopen.
Ik schrik hiervan en ben er echt even helemaal stil van. Ik ken jouw situatie verder niet, maar heb zelf wel in een soortgelijke situatie gezeten en elke dag was een keiharde strijd. Ik dacht dat er nooit meer een eind aan kwam en zag het leven niet meer zitten, ik was er zelfs bang van. Alles was zwart om me heen, er was geen kleur meer in mijn leven. Ik liep bij een psycholoog en een psychiater voor meer dan een jaar. In het voorjaar stond alles in bloei en ik zag het niet eens door de zwarte waas van ellende waar ik me in bevond.
Het gevoel hebben dat je afgestompt ben en geen toekomst meer voor jezelf ziet is verschrikkelijk. Je kunt zo ontiegelijk eenzaam zijn en het denken dat je nergens heen gaat met je leven omdat alles om je heen tot stilstand is gekomen of er niet meer is voor jou gevoel. Je ziet het nut nergens meer van in, je grootste vriend is je eigen ellende geworden.
Mijn depressie ligt bijna 25 jaar achter. Ik heb lang nodig gehad om eruit te komen, vechtend en doodmoe van het strijden, maar het ligt wél achter me!
Als ik nu naar mijn leven kijk ben ik er zoveel wijzer en emotioneel rijker door geworden. Ik heb poelen en diepe valleien van ellende doorlopen en ik ben er niet zonder kleerscheuren vanaf gekomen, maar alles bij elkaar heeft het me wel gevormd en me gemaakt tot de persoon die ik ben vandaag.
Wat ik hiermee zeggen wil? Er is altijd hoop! ALTIJD! Misschien zie je dat nu niet, maar het is er wel! Ik kan dit niet genoeg benadrukken! Ik kan heel eerlijk zeggen dat ik ondanks alles, dankbaar ben met wat ik ervan geleerd heb. Ik ben niet meer dezelfde persoon die ik voor mijn depressie was, ik ben erdoor veranderd. Het is net alsof er een extra dimensie aan mijn persoonlijkheid is toegevoegd en nogmaals, het heeft me emotioneel intens rijk gemaakt.
Daarom wil ik me graag aansluiten bij de anderen hierboven. Het leven is kostbaar, en de lessen die we meekrijgen zijn niet altijd leuk of makkelijk, maar ze voegen uiteindelijk wel iets toe aan je leven, alleen zie je dat pas achteraf.
Heel veel sterkte!