Het briefje van tweehonderd euro.

Door Ruud-de-Vries gepubliceerd op Tuesday 24 December 23:10

Marleen was trots dat ze eindelijk werk had gevonden is deze moeilijke tijd. Nadat ze haar diploma had behaald was ze nog een lange tijd werkeloos geweest voordat deze kans voorbij kwam. Haar vader was niet zo blij geweest toen ze het goede nieuws thuis had verteld. “ Mijn bloedeigen dochter gaat voor een bank werken” had hij woest geroepen. “ Heb je het al over je bonus gehad” voegde hij er smalend aan toe.

Marleen begreep haar vader wel. Door de crisis was hij zijn baan kwijtgeraakt. De banken waren in zijn ogen de schuld van alles. Bankrovers noemde hij de directeuren. Ze kon hem geen ongelijk geven, maar werk is werk was haar redenering.

Het werk bevalt Marleen uitstekend. Na verloop van tijd gaat ze zelfs de vaste klanten kennen. Met regelmaat verschijnen er bekende gezichten aan haar desk. Zo ook de wat oudere dame.

Iedere week komt ze op maandag ochtend langs bij de bank. In haar versleten lange jas staat ze geduldig in de rij op haar beurt te wachten, leunend op haar rollator waar haar boodschappen in het netje liggen. Als ze dan eindelijk bij Marleen voor de desk staat tovert ze uit haar lange jas een grote portemonnee tevoorschijn. Met een theatraal gebaar haalt ze uit deze portemonnee een briefje van tweehonderd euro te voorschijn. “ Kunt u dit biljet voor mijn wisselen” vraagt de dame met een krakende stem aan Marleen. “ Doe maar twee van vijftig en vijf van twintig” is haar standaard vervolg.

Maandenlang gaat dit zo door. Marleen vindt het eigenlijk wel vreemd dat deze vrouw in haar sjofele kleren over zoveel geld beschikt. Zo rijk ziet ze er niet uit. Marleen besluit om haar twijfel bij de chef te melden. Een goede zaak want ook hij vindt het een vreemde gang van zaken.

De eerstvolgende maandag staat de chef bij Marleen aan de desk als de wat oudere dame zich met haar tweehonderd euro weer meld. “ Ik wil u als vaste klant graag uitnodigen in mijn kantoor” zegt de chef met een vriendelijke glimlach tegen de dame. Vereerd door de uitnodiging loopt de dame mee naar het kantoor van de chef.

Als de chef koffie heeft ingeschonken vraagt hij aan de dame hoe het komt dat ze zoveel geld heeft. De oudere dame glimlacht en zegt dan “ Ik heb helemaal niet zoveel geld, die tweehonderd euro is alles wat ik bezit”. Verbijsterd kijkt de chef haar aan. “ Ik heb alleen maar een AOW uitkering, meer niet. En dat is geen vetpot hoor” gaat de vrouw verder. “ Daarom doe ik net alsof ik rijk ben, ik wissel mijn tweehonderd euro bij jullie bank voor twee van vijftig en vijf van twintig” zegt de dame. “ Daarna ga ik naar de bank aan de overkant van de straat en wissel de biljetten weer terug voor het briefje van tweehonderd euro.”  “Zo voel ik mij rijk, terwijl ik eigenlijk niet kan rondkomen” zegt de dame. En met een triomfantelijk gebaar drinkt ze haar restje koffie op.

Verbijsterd kijkt de chef haar aan. Dan barst hij in lachen uit. “ U hebt ons mooi te pakken mevrouw” roept hij uit.

Iedere maandag staat de oudere dame weer in de rij bij de desk van Marleen. Iedere mandag wisselt Marleen het briefje van tweehonderd euro voor twee van vijftig en vijf van twintig. Dag rijke dame zegt Marleen met een knipoog tegen de oudere dame.  Dag mevrouw van de bank is het antwoord.

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk verhaal !
Leuk verhaal !
Mooi 'broekzak-vestzak' verhaal. Leuk gebracht!
Mooi 'broekzak-vestzak' verhaal. Leuk gebracht!
Mooi verhaal.
Mooi verhaal.
Een verdrietige clou, maar wel een vlot en leuk verhaal!