Gewoon bang om verder te gaan... omdat ik de waarheid van mn moeder ken...

Door Echteverhalen gepubliceerd op Thursday 19 December 10:40

En dan zit ik erbij... Ik doe alles thuis... Maar dat stapje extra...

Te weinig sympathie voor wie ik ben... Te weinig mensen die het verhaal aandurven of iets ermee zullen doen.. Teveel die hun leven rustig willen houden, zodat ze geld blijven verdienen en niet hun hoofd uit willen steken, terwijl het hun functie is... 

Weer afschuiven op ons jonge ouders... Terwijl zij al jaren de banen hebben en het geweld ten eerste hebben veroorzaakt... en ten tweede toelieten... en ten derde niet meer konden stoppen... 

Dus dan moet ik het maar weer doen...

 

Kun je het voorstellen?? 

Zwaar mishandelt, geen adem en ik moet voor hen alles doen... Dwingend, zeurend, huilend, schreeuwend, ziekelijk... Ze doen er alles voor... 

Dat was geen ouderschap die generatie hiervoor.... Echt nergens te vinden... Ten alle tijden altijd die enkeling die het goed had en goed deed daar gelaten... Maar ze noemen zich allemaal die enkeling... Schuilend achter die ene goeie...

Zodat ze mee mogen doen en geld kunnen verdienen... Vanuit alle manieren aan mij... Van hoer, dat lijkt ze ook leuk, tot doen alsof ik een slechte ouder ben... ik sloeg nooit, ben gestudeerd en heb orde, rust, regelmaat en volop liefde en diepgang en bovenal succesvolle kinderen...  Tot dan maar meer werken voor hen... Ik moet dan maar boenen ofzo...ipv mijn huidige functiessss want ik kan een boel... och deze blijft werken, vind altijd wat...uhmmm hoe pakken we die... UWV, AMK, Belasting die die niet uitbetaald... belachelijke overheid... Allemaal ver onder de maat waar ik studeer. Tegen een psycholoog in opleiding of niet... doen ze allemaal laagdunkend... andere psychologen op een enkeling in een goeie stad na... maar ook andere zorgwerkers, die zich op willen werken... of mensen die je eruit willen hebben...

Belachelijke troep Holland... Ik mag niets, wel mishandelt worden, doorgaan, werken aan alles wat ik maar kan, en hen bedienen... Anders komen ze wel geld verzinnen dat ik moet betalen... Al maanden van die gekken die ik bijna moest aangeven... Menzis, VIP internet en nu weer Hema verzekeringen...omdat het wel heel kantje boord is... Zelf werk slecht doen en verzinnen dat ik moet betalen... Ik had niet eens een rekening daar... Opgezegd, of keurig wel een verhuizing doorgegeven... etc...

Dat soort slechte onzin... hoe dronken is ouder werkend nederland...die geen kinderen meer thuis heeft... het sijpelt door tijdens hun werk... het gaat heel slecht met hen waar we op moesten bouwen... 

 

En daar zit ik tussen... Ik ken haar.... Mijn moeder die net zo is en erger... 

Bang thuis, met extra politie toezicht voor als ze weer komt... Of weer dwingt... Het moet eens klaar zijn...maar als zo'n maatschappij zo blijft... blijft zij staan...

Een slachtoffer moet kunnen schuilen, zelf en weer op kunnen staan, wetende dat zij weg is... Dat monster, de kern van ellende... Wetende dat de rest beter is dan zij... Want zo was mijn jeugd wel, gelukkig en mn houvast... jaren aan een betere maatschappij... pas nu de laatste jaren sinds mn oma dood is... vlak na mn opa storte deze maatschappij in... En zie je dat ze het niet redde zonder haar goede inzichten... M'n moeder kon ze niet aan... maar mij redde ze wel... 

 

Wist ze maar dat ze mn moeder nog harder had mogen aanpakken... maar die schuilde bij vrienden van haar leeftijd...

Oma kende misschien wel het spel, van dan bel ik 112 als je beweerd dat ik slecht ben... dat is de 50 plus generatie.... Die willen zorg, bellen en aandacht... Terwijl ze zelf dat losbandige kind waren en zeker waar wij hun kinderen bij waren... Scheiden werd de trend bij hen... Wij kregen dat weer aangeleerd... En verzette ons tegen die extreme kanten van hen.... 

Dan stierf opa, verzon ze dat ze verkracht was, zoiets was net op TV... Zelfs haar jongere broertje en oudere zusje... Bijna even oud, sleurde ze mee dat dat misschien met hen drieeën gebeurd was...

Maar dan wisten ze dat toch zelf zij ik als enige... Nee dat hebben ze geblokt ik heb het gezien dat onze oudste broer dat deed...

 

Deze mensen waren 40 toen... Dat hadden ze zelf allemaal wel geweten...

Maar dat kon niet zij wist alles...Een gekte volgde... Opa goede man stierf... met dit... Niemand die ooit nog iets er aan deed... mn moeder kon zo chanteren tegen die inmiddels rijke broer...en vroeg steeds geld anders vertel ik iedereen wat jij hebt gedaan... En hij hield vol maar ik deed niets, en stuurde weer geld..

Zodat zij uit kon gaan... En zo was dat altijd... Elke dag... Ze verzon, sleurde mee en vroeg geld...

 

Met zo'n iemand werken al die mensen buiten mijn huis... en ze was niet de enige ze had dat ergens weer gezien...

Aan de ene kant ben ik blij dat ik het wel weet, en blijf ver weg van die ellende... Aan de andere kant denk ik jemig... Niemand doet wat ... ik vertel al jaren mn hele leven alles...

Maar dat willen ontdekken van wieze dan is, speelt ze vaak parten... Doen ze even met haar mee... En dan verlaten ze haar zonder haar op te laten pakken... Niet eens naar het gekkenhuis... 

 

Terwijl ze vrijwel allemaal leeg weg lopen...

Weinig geld, weinig eigenwaarde, weinig vrienden, weinig leven is er over na haar... 

Ik ga zelf wel verder... maar merk ook een blok... Telkens weer even zo'n dagje doorbijten om alles te blijven doen zoals ik ben... Zodat ik doorga met de goeie mensen...

Verschrikkelijk triest, maar ik weet gelukkig dat er goeie mensen zijn... Ze worden wel eens schaars... En dan wacht ik af... Ik probeer altijd de groep uit te breiden... zodat we allemaal gezond kunnen leven... Niemand zo'n leven als wat ik had! Echt! Maar zo'n iemand als mn moeder vertraagd ieders wereld...Je moet toch weer zo'n dagje doorbijten.. Toch weer verwerken van goh zonde...  En die andere goeie ook... Het is belastend... Tot iemand haar eruit vist... Ik kan dat niet... Ik ben het kind, zij gebruikt de macht...nog steeds al ben ik 31.... 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.