Ik stuur een brief aan de zeven Pleiaden.. (gedicht)

Door Lucifall gepubliceerd op Saturday 14 December 14:32

Zie hier deel 1 

6 december 2006

De dominee spreekt: 'Heel Hardenberg zag jou als je thuiskwam voor een familiebezoek. Velen waren zelfs nieuwsgierig in welke kleur je dit keer thuis zou komen. Jouw kleurrijke verschijning deed menigeen aan het hoofd krabben. Ook je ouders zullen wel eens gedacht hebben...'

Na een inleiding over 'het Hiddenbergse begrip' Luna komt de emotie..

'Vier hele dagen lag jij daar. Vier hele dagen was jij daar helemaal alleen en nu zijn wij allen hier bijeen om afscheid te nemen..'
Een gebroken stem klinkt door de kerk van Hardenberg. Adem stokt. Hij veegt een traan van zijn gezicht. Ook deze man was overduidelijk gezwicht voor de charme van deze prachtige vrouw.

Beautiful girl van INXS wordt gedraaid.. Mensen huilen. Hoe onwerkelijk is het een kind, een zus, een vriendin te verliezen terwijl een suikerklontje haar had kunnen redden. De kist wordt de kerk uitgedragen en we brengen Luna naar haar laatste rustplaats.

8b43c7cc4f72fac7fd50238babbe2d6d.jpg

9 december 2006. Het eten is nog goed
Twaalf dagen na haar overgang naar de andere kant van het gordijn gaat een vriendenclub naar het huis van Luna. Alles staat al klaar in verhuisdozen, want ze zou immers verhuizen naar het hofje. Ik doe haar laatste afwasje onderwijl we haar woning aan het leegruimen zijn. Haar neefjes, met handschoenen aan, dragen de door lijkvocht bevlekte bank waar ze op gestorven is naar beneden. Ik open de koelkast om deze leeg te ruimen en haal er een pan uit. Het eten is nog goed... Hoe shocking kan dat zijn. Het eten nog goed en jij was niet meer...

Kapot
Schuldgevoel, zo intens.
De weg was ik kwijt. Het dagelijkse telefoontje tijdens het koken. Het delen; kon niet meer. Geen afscheid. We hadden zelfs woorden.

1 april 2007. Een wijntje drinken met Luna.
Fools-day; de dag van de Dwaas, een dag die mij ligt.., Ik heb mijn besluit genomen. Met een fles rosé van het favoriete huismerk ben ik naar haar laatste rustplaats gegaan. Samen drinken we de fles karsenthee leeg. Ik een glas en zij ook één. Op hoofdhoogte giet ik dat glas leeg over de aarde aldaar.
We maken een afspraak: 'morgen zet ik die stap. Morgen doe ik de DRIFT! en volg mijn hart.' 
De volgende dag vertrek ik met mijn tentje naar Ruigoord. Een huis van vier verdiepingen achterlatend om een half jaar als stadsnomade te leven. Op een eiland..... een eiland van de Watergeuzen waar we zoveel feesten hebben gevierd...



 

Op 28/05/07 schrijf ik een brief vanuit mijn tentje..:

Ik stuur een brief naar de zeven Pleiaden
Om Luna op de hoogte te brengen van mijn daden
Een half jaar precies
Ben je nu aan de andere kant
Ik nu hier op Vurige Tongen
Poëtisch genot, vaak samen bedwongen
Weet je nog bij me
Lachend kijk je op me neer
Vanuit de Pleiaden
Naar de reden hoef ik niet te raden
Je ziet me nu als de regenboog
vrij en ongekooid
Het gaat mij voor de wind
Ik zoek niet meer ik vind

28 mei 2007 Ruigoord



 

Ruim zeven jaar ben je er niet meer. Iedere dag zijn onze gedachten nog even bij elkaar.
Iedere keer als ik naar de maan kijk,ben je weer even bij me, naast me en in me en weet dan zeker dat ooit er weer een dag zal komen, dat onze paden weer zullen kruisen. Want ook nu verschaf je mij nog steeds raad als ik het even niet meer weet.

Soms beamen we even... Misschien dat een afscheid daarom nooit voor ons was weggelegd...

4db319756041a62a3c5a514d2507d589.jpg

afb. Eigen glasschildering: "eeuwige verstrengeling"



 

Voor Luna: more than words



 

Symbolische expressie
weg naar creatieve vrijheid
dichtgetimmerde munthokjes
een gleuf wisselt brief in munt
als een vredige concessie

Als een versleten trouwring
Door de scheiding diep bekrast
‘ik hou van jou’ nog gezegd?
of verloren die woorden betekenis
op de weg naar vereenzaming

Samen alleen tot kunst verheven
Je zei toch steeds ik hou zo van jou
Dacht je daar nu al mee te fiksen
Er is toch ook een andere manier
Om de liefde te overleven

Niet woorden tonen wat je voelt
als een hart zo diep is geraakt
dingen worden niet nieuw gemaakt
doordat je zegt ik hou van jou
en 't hart slechts tot ijs afkoelt

Sluit je afwachtende ogen
reik me je hand en raak me aan
hou me vast en ga nooit meer weg
samen waren we daar ik mis je
door de tand des tijds bedrogen

618bf66ec90da6c8f42fde0ad95af025.jpg

Flower power rockt niet meer
de één dansend in het licht
en d’ander in het donker
toch raken we elkaar nog steeds
vinden we elkaar keer op keer

Slechts dat gordijn scheidt ons nog
steeds dunner zal dees worden
leven of dood t’is gespleten
eigenlijk een groot gezichtsbedrog
dat hebben we immer geweten

Ik hou van jou
meer dan woorden kunnen zeggen
de streling die’k nog voel
in het diepste van mijn hart
daarmee kunnen wij grenzen
van tijd en ruimte verleggen



 

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen en beoordeeld!
Gelezen.
Gelezen.
Heb je verhaal en gedichten gelezen
Veel! in de zin van emotie.
De zin die de lading dekt:
'Flower power rockt niet meer'
respect!
Heb je verhaal en gedichten gelezen
Veel! in de zin van emotie.
De zin die de lading dekt:
'Flower power rockt niet meer'
respect!
Gelezen.