Vandalisme nabij de begraafplaats

Door Berna gepubliceerd op Monday 11 November 18:54

Leuke opdracht van Doortje, maar wel een hele moeilijke. Ik heb al een verhaal geschreven, maar is niet goedgekeurd door mijzelf, dus hier een nieuwe poging.

Het verhaal speelt zich af en in het enge donkere bos, nabij de begraafplaats waar iedere avond rond 12 uur de doden tot leven komen.

Eén dode is wel heel erg opmerkelijk. Zij draagt altijd haar bruidsluier en sinds kort een panty zonder naad, die zij op haar zwerftochten gevonden heeft bij een levenloos meisje, dat onder de grote eikenboom ligt, bedolven met bladeren in alle kleuren.

Terwijl zij dicht bij het meisje zweefde zag zij een stukje van een boterham met hagelslag uit haar mond hangen. Een heerlijke witte boterham met pure hagelslag. Bij dit aanzicht voelt zij zich terugglijden in het verleden.

c0f4b345d7f39ec0090e907f4a9dfda2.jpg

 

Zij dacht aan haar heerlijke jeugd en was de middelste van dertien kinderen geweest. Haar toegewijde moeder was een lieverd en zij had een speciale band met haar gehad.

Tot die dag dat zij haar vriend voor kwam stellen. Dolverliefd waren ze geweest, maar moeder was als een blad aan een boom omgedraaid en het vervolg van de relatie met haar werd stug en bozig.

Zij begreep er helemaal niets van en ze voelde haar tranen stromen, neerkomend op het sjaaltje dat zij gevonden had.

Een diepe melancholie doorboorde haar ziel en ze dacht aan het lied dat zij iedere avond luidkeels gezongen had met haar broertjes en zusjes. Het was een regelrechte hit geweest en had hun gezin identiek gemaakt.

Zij ging bij het dode meisje zitten en voelde dat de energie in elkaar overging.

Ze voelde de bewondering van het meisje toen zij het lied luidkeels zong en gelukkig kon zij haar lied nog net afmaken voordat zij in de grote koplampen keek die haar oogkassen deed opensperren en haar ziel stokte, maar ze besloot te blijven en neuriede zachtjes het lied van verbondenheid.

 

 

Kindertjes, kindertjes

zing uit volle borst

wij zijn hier op aarde

en laten elkaar niet los

 

moeder, moeder

o wat houden we van u

geef mij de gewilde knuffel

en laat ons daarna los

 

vader, vader

de allerliefste

bescherm ons dagelijks

o, wat houden we van u

 

broertjes en zusjes

wij samen één

vouwen we samen

onze handen inéén

 

75a838932cc9b8117a59063b2b07e7d3.jpg

 

Toch bleef het maar aan haar knagen.

Wat had haar moeder willen zeggen op haar sterfbed?

Het meisje opende langzaam haar ogen. Ze was niet dood! Wel verkracht en half doodgeslagen.

Zij deed de sjaal (panty) van haar nek af en hing het in een boom, zodat de politie deze zou vinden.

Het meisje werd afgevoerd en terwijl zij naar de zangplek vloog, kwam zij haar moeder tegen. Moeder lag bovenop haar wijlen man en toen begreep zij wat moeder had willen vertellen.

Ze besloot de andere doden bij elkaar te roepen en er volgde een gevecht en de botten en soms het bijna bijna vergaande vlees vlogen door de lucht.

De politie kwam de volgende dag terug voor een sporenonderzoek en ontdekte de chaos op de begraafplaats.

Vandalisme, alweer!

Niet wetend dat er een afrekening plaats had gevonden.

bf47f098f1d0e0f9ea71964064e91cc3.jpg

De wraak was zoet

Moeder heeft voor haar zonden geboet

haar grote liefde

ontspoorde in geniep en in stijl

 

tijdens deze nacht

is eindelijk de afrekening

 

botten bij elkaar geveegd

de begraafplaats compleet geleegd

 

terug naar haar kist

lijkend op een grabbelton

meegesmokkeld testament

dwarrelend tussen bladeren gekleurd

in stukjes zilver en goud

 

eindelijk de gemoederen gesust

eindelijk de eeuwige rust!

 

Berna 11 november 2013

Reacties (26) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Creepy, de woorden mooi weggemoffeld. Had er bijna overgelezen. Knap weggeschreven.
Creepy, de woorden mooi weggemoffeld. Had er bijna overgelezen. Knap weggeschreven.
Even dacht ik, zou ik dit wel lezen, horror en ik zijn niet de beste maatjes. Uiteindelijk toch mijn stoute schoenen aangetrokken,... Amai Berna, deze kant van jou ken ik nog niet.
Goed gedaan.
Even dacht ik, zou ik dit wel lezen, horror en ik zijn niet de beste maatjes. Uiteindelijk toch mijn stoute schoenen aangetrokken,... Amai Berna, deze kant van jou ken ik nog niet.
Goed gedaan.
Werkelijk heel bijzonder.
Werkelijk heel bijzonder.
Aparte en originele invalshoek.
Prima!