De verlossing richting Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch ( hiernamaals )

Door Berna gepubliceerd op Sunday 03 November 12:54

De tweede schrijfopdracht alweer van Doortje. Ook al heb ik geen tijd, de drang om te schrijven blijft toch sterker. Dan dat andere maar morgen of zo.

In 1943 had men nog geen internet. Hoe opa het voor elkaar had gekregen om de mysterieuze Braziliaanse schone tegen het lijf te lopen, terwijl de oorlog hevig woedde om hem heen, is en blijft nog steeds een raadsel, maar anderzijds ook weer een wonder voor hem.

In het dorpje Hasta la Vista waar hij haar zag en hoorde, vanwege het pianospel van Tsjaikovski dat zij speelde, voelde hij het placebo effect tegen de diepe pijn die hij voelde, betreffende de doden die om hem heen neergevallen waren.

Hij kneep zijn zakhorloge bijna fijn op dat moment en deed hem langzaam open. Zijn vrouw staarde hem aan en hij voelde helemaal niets. En zo gebeurde het, dat hij terwijl hij de piano langzaam genaderd was, een foto van de vrouw kreeg. Achterop stond een code. Hij besloot het fotootje achter die van zijn vrouw te stoppen en keek de schone nog één keer recht in de ogen. Hij moest nu terug naar het front en vergat zijn zakhorloge, de schone vrouw en de code helemaal. Na de oorlog had hij geen behoefte om achter de code aan te gaan en nu, op deze ochtend, na zijn gruwelijke ontdekking zijn zakhorloge kwijt te zijn dacht hij weer aan de vrouw en de code. En terwijl hij neerviel begreep hij de boodschap, die hij niet eerder onder ogen had willen zien. Hij had wel altijd het gevoel gehad dat het daarom ging, maar wilde er niet aan. Maar alles gaat, zoals het gaan moest bedacht hij en hij was dankbaar om de vrouw die hem staande had gehouden in de oorlog, maar ook daarna.

0d24b730a336eade5d21a67b60148bcb.jpg

De code blijft voortleven

Te laat

de tijd vervlogen

oud geworden

in dwaling en angst

zijn kleinood verdwenen

nam zijn vrouwen mee

een steek in de borst

laat hem het oneindige voelen

in het loslaten van de code

de sleutel wijst hem de weg

en plotseling begrijpt hij….

de boodschap:

liefde

geluk

voorspoed

dat is wat zijn kleinzoon

nu bij zich dragen zal

die dekselse jongen

hij zal het nodig hebben

was het laatste wat opa dacht

    en sloot met een glimlach zijn ogen

    de code zal voort blijven bestaan!

 

                                                              Berna 3 november 2013

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Origineel. Leuke invulling! Graag gelezen!
Origineel. Leuke invulling! Graag gelezen!
Mooie ontknoping. Knap gedaan Berna!
Mooie ontknoping. Knap gedaan Berna!
Heel mooi geschreven en wat een prachtige gedicht petje af
een dikke 10 ga zo door
Heel mooi geschreven en wat een prachtige gedicht petje af
een dikke 10 ga zo door
Knap Berna.
Vierde alinea zou ik opsplitsten en wat verder uitbouwen.
Afsluiten met een gedicht is leuke wending.
Groetjes