Mooi kerstverhaal werd een mooi nieuwjaarsverhaal! Mijn zoon was een één eiige tweeling.....! Op de laatste mogelijke dag om te delen werden het er 2... En toch werd hij alleen geboren!

Door Echteverhalen gepubliceerd op Friday 27 September 23:54

Ik ben een tweeling! Kan hij zeggen...

Les 1... Altijd precies ongesteld... Precies aan het menstrueren... Precies een aantal dagen elke keer weer voor je bloed.... Altijd een precieze cyclus... = Ben je dan één dag overtijd... en ben je na deze ervaring erna weer altijd precies op tijd met je rode dagen... dan was je zwanger al die dagen overtijd... aldus mijn gyneacologe uit 2004...

In principe is testen overbodig... Waarom je dagen te laat bent is veel interessanter...

Ik had een precieze baarmoeder en eierstokken... een aantal mensen werden erbij gehaald om me te bestuderen... het komt niet veel voor dat een academisch ziekenhuis klasieke onderdelen ziet... Ze zien ziekten, dus misvormingen en ellendige situaties... En daarbij zijn de meeste vrouwen niet keurig zoals het plaatje uit de boeken... Ik dus wel en dat was wel erg leuk... Een verademing tussen m'n miskramen door... Eindelijk eens iets goeds om over te kletsen... Hoe mooi ik van binnen ben!

Weetjes om de context van het zwanger worden te begrijpen...

  • Ongeveer 20% van de kinderen gaat dood voor de 4 weken... Dus voor de test... na zoveel miskramen is voor mij ieder kind een kind vanaf de eerste dag van de conceptie... een kind in wording... Kinderen kunnen ook huilen, horen en voelen in de buik vanaf een aantal weken... Dat werd vroeger ook ontkent... Daar begin ik nooit weer aan! Aan ontkenning... een kind is een kind... altijd... Zo ontstaat er eerder een diepe band... die noodzakelijk is voor een diepere en betere hechting met je kind... Voor de rest van hun leven.... De eerlijkheid van de dood verzacht de pijn... zovelen sterven bij ons nog voor de 4 weken zwangerschap... Zoals in afrika 1 op de 4 babies overleeft... in hongerige en misserabele gebieden... Dan valt het bij ons wel mee én er is dus verandering mogelijk... Laten we eerlijk zijn techniek wordt beter en beter... We kunnen de aantallen verlagen... Van sterfte... Dus ook van miskramen... We hebben nog een boel te leren voor we daar zijn... Een miskraam loos leven... Daarbij velen va onze ouders wisten niets van het buikleven tot de bevalling... Hoogstens een echo met nood... en dan zag je een zwarte foto met een zwarte vlek... en dat moest je dan herkennen als je baby en hoeveel nood het dan daadwerkelijk had... Een wonder dat we leven allemaal... Mensen hadden geen idee... dus ook niet van de werkelijke vele meer miskramen... dus zo ver konden we vandaag ook niet zijn... Natuurlijk! We zien nu pas met de vroege testen... Hoe vaak we daadwerkelijk zwanger waren vanaf 3-4 weken...  Zwangerschap is 1-2 weken zwanger... Velen zien zelfs pas wat na 5-8 weken... Nog steeds laat... Wat er dus echt gebeurd in het prille begin weten we dus nog niet precies...
  • Je cyclus is je meting, je houvast... Net als je temperatuur tijdens de cyclus om eisprongen te verwachten... en de dikte van het slijm aan je baarmoeder wand... Voor overlevingskansen... Hoe dikker het slijm en plakkeriger... des te beter kan je kind nestelen... en vergoten z'n/ haar levenskansen...

Testen is dus een extraatje... als je altijd precies bent... en een noodzaak als je altijd onregelmatig bent...

Mijn zoon werd gemaakt met de kerst...  Dachten we... Onze kerstbaby... Een reuze droom... Super romantisch...

Miskraam 5 had ik achter de rug... Een ellende... Het zakje was 8 weken bijna 9 weken... ik was al dik, alle zwangerschappen leek ik met 8 weken 6 maanden... zwakke buikspieren en slap bindweefsel is de rede... Toen na de gezonde geboorte van mn zoon en m'n dochter leek te leven zei de gyneacoloog... heb ik me nu vergist bent u echt 6 maanden? Nee toch u bent toch 6 weken... hahahah ik lachte... nee echt 6 weken...bijna 7... De volgende zwangerschap zag je het nog eerder dan de test zelf.... Dat was altijd al, maar nu ook buitenstaanders... Ook had ik altijd al vroeg melk in m'n borsten.... kwam maten extra aan in mn BH maat en kledingmaat... vanwege die bolle buik...

Het was prachtig het leken wel 4- lingen...

11 december was ik voor het laatst ongesteld... 25 december, zeker bij jongens... die hebben maar kort de tijd na de eisprong om zich te maken... meisjes hebben nog wat zwemdagen voor het moet... dus zeker met de kerst was er een baby...

 

Ik teste positief de week erna...

Maar door alle ellende dacht ik ach een lichte streep... nou het hoeft toch nog niet laat maar even... met week 4-5 knal positief...

 

Rond oud en nieuw...

Zo'n felle streep het leken er inderdaad wel 2 in te zitten... zoveel extra hormonen... ik dacht het nog toen moeders voor moeders kwam.. De host zij goh je hebt wel een heel felle streep voor week 5... De meeste hebben dat nog niet...

Door alle onzekerheid voor deze zwangerschap ging ik uit van eentje...

Ach eentje vind ik al leuk hoor zei ik... Met knikkende knieën hopend dat hij zou overleven...

 

Week 8-9 Afspraak bij de verloskundige...

Voor een echo... dat had zij nu ook, dus ik mocht bij haar, m'n dna testen waren goed, geen afwijkingen... de rede van afdrijven elke keer was onduidelijk, leek vooral vermoeidheid en daardoor niet fit genoeg om te voldragen... Ik sliep ervoor door de Fibromyalgie 18 uur per dag... Ik was 6 uur op elke dag en sliep dan weer....

Inmiddels was ik in balans en hersteld genoeg, dus de verloskundige was een goed idee...

 

Dood? Geen hartje?

Ik zou een bewegende baby gaan zien... Maar er was er geen? Geen een... nergens in het zakje... Geen hartactie... Ik was al weken zwanger en nu mogelijk al weken een dode baby in m'n buik alweer...

De verloskundige wilde me curreteren ik huilde zo erg, dat kon gewoon niet... en liet me 5 dagen uit stellen, ik mocht kiezen om na het weekend dan pas naar de gyneacoloog te gaan... om een tweede echo te maken en te curreteren... M'n bijna 9 weken zakje...

 

Ik kreeg geen jezus maar z'n engel... echt!

Hartactie op maandag... van ee 5,5 week oude baby geen enkele groeiachterstand... z'n hartje bewijst het die begon pas net... omdat het nu pas kon... Maar ik had al geen sex meer gehad... ????

Mm misschien zijn wij de dagen kwijt ofzo???

We lieten het op een dag zou ik de puzzel snappen... De gyneacoloog zei, dit is zo'n wonder neem een champagne glas en drink erop... deze gaat het redden echt... zo'n felle hartslag... Echt!

Hij was ook heel blij net als wij... Baby 6 zou gaan leven... Voor altijd in m'n leven...

 

Maar hoe kan het?

Een ei-ige baby's kunnen nog heel veel dagen later gaan splitsen... Op de laatst mogelijke dag... Splitsten mijn engel, met een wonder en leefde.... Mijn zoon is dat... Rond oud en nieuw maakte hij zichzelf vanuit die cellen met kerst... Op 4 januari.. Oke net na oma's 80e verjaardag en ik zag oma... En ik wist dat ik zwanger was...  Ik dacht al heel wat weken... en wilde het niet geheim houden maar het moest... Nog even...

Maar eigenlijk van 2 ... een stervende ... een nieuwe... Mijn levende zoon...  

Op de kerstbaby zat een engel op de schouder... en besloot voor de kerstbaby verder te leven....  Een jaar later precies spatte de eerste kerstbal van mn geboren zoon... ik wist hier nog niets van... Ik huilde ik eindelijk een zoon... na zoveel ellende... Waarom zijn bal zomaar uit het niets... Een teken van god of wat dan ook... een herinnering nu aan mn tweede zoon uit die zwangerschap... een eiigen zijn hetzelfde geslacht...

 

Dankzij die spat kan ik aan hem denken elke kerst weer... en met het grootste geluk leven... m'n kerstengel...

Zo toevallig heet hij kleine rode... z'n haar wordt rood... licht blond met licht rode gloed... zo toevallig...

Toevallig heeft hij 2 verdere engelen namen van leven en dood en gezondheid... en hij was de kerstengel van 2004...

Mijn kerstengel ik dacht het kerstkind... maar het kerstkind stierf voor hem... Heel verdrietig en zielig, maar we wisten het niet... Dat voelt rot... omdat velen dus curreteren terwijl je kind nog kan leven... Mijn zoon leeft omdat ik het niet kon curreteren een hel leek me dat... en voila... z'n hart klopte later omdat hij wel klein was... z'n grote broer zou 8-9 weken zijn... hij niet, hij bijna 6...

We noemden hem toevallig sinds zijn geboorte kleine rode engel... ongelovelijk nu je kan nalezen hoeveel dagen na een bevruchting baby's nog splitsen en er normaal 2 van zijn...

Ik was altijd precies... had een positieve test er was een baby die echt bijna 9 weken had moeten zijn.. z'n jongere broer haalde het leven...

Ik heb nog nooit zoiets bijzonders mee gemaakt en we leven er diep mee in ons hart...

M'n dochter werd meteen erna geboren... binnen een half jaar was ik al zwanger en zij bleef ook... zij werd hee stil en rustig geboren... en heeft de letters van mijn naam en een engelse naam voor fee... een kleine toverfee...

 

Ach mooier kan het niet! Mijn wonder... na zoveel ellende...

(1e 2 zwangerschappen was ik verkracht... express op de ovulatie dagen scheurde mn ex de condooms... en werd ik zwanger... ik werd altijd makkelijk zwanger... ik verloor ze met veel pijn.. lichamelijk het waren mn eerste en ik was pas 20 en ik had er echt veel last van... zomaar..  ik was niet toe aan baby's... mn ex wilde zich zo aan me binden, hij was 10 jaar ouder.. daarna... raakte ik zo verdrietig dit was wel met mij gebeurd... mijn kinderen had hij naar het leven willen halen... zonder mijn toestemming... hij loog van voor naar achter over alles... was zwaar alcoholist en verkrachtte later mijn 2 kinderen...toen ze eenmaal geboren waren, een paar jaar oud... 2 en 3... op een dag toen ik er niet was... Waarom kwamen zwangerschapen 3t/m 5 en 6,7...? Omdat ik uit een hele zware jeugd kwam... met veel mooie toppen, mijn eigen leven... en veel diepe dalen... mn moeder , en broers...mishandelden mij dagelijks en extreem... mn ex was er in gerold in mn leven door mn vriendin van het werk... het was haar broer... zoveel leugens kreeg ik te verwerken.. plus mn fibromyalgie en slaaptekort daarvan... ik was ook amper wakker... Wat kon ik doen? Daarbij sleurde mn familie me in van alles... ze gaven me geen rust en niet mn eigen leven... ze bleven zeggen hoe fout ik was... tegen alles wat goed was ... en hoe ik bij mn ex moest blijven... ik werd uitgescholden... uitgekaffert... uitgejoeld door ze.. de hele dag als ik wakker was... mn ex zijn familie bleek bevriend met mn zieke kleinere broertje... ik werd meegezogen in een hel van hen... terwijl ik verder extreem veel sliep... als zo'n man je dan zo voorliegt en terwijl hij ze heeft gescheurd je de schuld geeft... wat onmogelijke twisten gaf... dan zit je klem... ik snapte hen niet... veel verstopte ze allemaal voor me.. en hun context bleek allemaal bevriend... mn broertje en mn ex en zijn familie hadden vele banden van gokken drugs en alcohol en uitgaan etc... heel ellendig... mijn geld ging de automaat in via mn ex... bij mn broertje in het cafe waar hij werkte en mee deed zelfs de kas stal van zn werk ervoor...

Een ellende... een web eigenlijk.. allemaal gekken die me uitscholden en altijd ruzien en ik zat erbij van huh? waarom... ik was pas 20 en dan ineens zoveel ellende... na een prachtig leven buiten mn ouderlijk huis.... zomaar dit erbij? Het koste me 6 jaar dit te verwerken.. na 5 jaar hoorde ik hoe mn ex zwaar ziek was... dwang neurose had en uithuis was geplaats op zn 13e op de lom had gezeten en echt hels was en zwaar ziek... met een geest van een 16jarige rond liep de rest van zn leven...

Ze hadden dus gelogen voor hem... dat hij hbo zou gaan studeren etc... hij had lts... Het werd steeds erger... en erger... terwijl ik al zwanger was gemaakt door hem niet eens 1 keer... ik had zo'n immens verdriet... mijn kinderen zijn mn alles en hij sleurde ze er zo bij in... zomaar...

Ik droomde altijd van mn kinderen, en daar had mn ex me klem... mijn moederhart mijn geheime dromen gebruikte hij... hij kletste mee met een vrouw die net haar kinderen door hem had gekregen en verloren... waar ze totaal niet mee bezig was...

ineens wilde ik mn kinderen... het verdriet was zo extreem... mijn moederhart was geboren door zo'n verraad, op dat moment wist ik nog niets... hij leek uiteindelijk wel te tammen... zo'n onschuldige domme twintigers gedachten.. normaal heb je daar ouders die je meenemen uit zo'n wereld... nu propte ze me er juist in en de wereld leek alleen nog maar hen..  ik moest voor van alles voor ze betalen, mn geld werd gestolen en ik moest maar vergeven etc... de meest gekke momenten en gedachten door hen...die me werden opgedrongen.. niet zomaar een clubje 30 man zeker wel... van aanhang en vriendin en vriend van die en die allemaal bellen en me van alles uit mn hoofd praten.. zoals school en verre reizen die ik nog wilde maken en nog een tijdje zonder kinderen leven...

Ineens zij z'n moeder toen mn kinderen er waren ach zo moet je maar bij hem blijven... Zo is het nu eenmaal op je pad gekomen en dat door al die 30 mensen de hele dag...

Na 5 jaar zag ik er geen een meer, behalve mijn moeder en broers... De ene ellende was weg... M'n kinderen groeiden met mij gelukkig op, mn ex was er zelden.. behalve een half jaar toen ik studeerde...  Hij widle thuisvader zijn.. en ik kon studeren... Hij luilakte en zoop... En ging er dus uit... Daarna stuurde mn moeder het amk op me af, alsof ik dakloos zou zijn... ???? ik ging eindelijk inderdaad 1 jaar emigreren voor mn studie zodat we allemaal vakantie hadden en ik kon studeren... mn ex kon herstellen van zn verslavingen... en ik mezelf kon zijn met de kinderen zonder hen... alles geregeld verzint ze dat ik ziek ben...

Dat koste zoveel tijd.. ik kwam er een jaar later pas vanaf... met hulp tegen hun allemaal... "de gebruikers" "misbruikers" en "ziekelijke" echt zware tijd wat dat betreft...

Maar van ze af! Allemaal... zoiets kost ook tijd, zeker als zo'n ex je emotie leverd die je zelf niet aanging... zomaar moet je van alles... zoveel te verwerken dat je door de bomen het bos niet ziet... die ellende... brainwashte me ook zei de amk vrouw hier op bezoek.. en zag dat ik het goed deed en zo verder moest zonder hen... Iedereen was weg behalve ik en mn vriendenclub dus veilig en goed voor de kinderen...

Ze voegde toe als je dit niet zo had aangepakt had je hier moeten zitten met mij alsnog over hen... ze zijn gevaren voor de kinderen... ze was trots op me... ik dankte haar en alle betrokkenen zo goed voor mij.. want de oude stad waar al die ellendelingen wonen nog steeds.. ging aan hun kant staan.. de hel opende zich voor mij daar... en hier had ik pas complete hulp tegen hen... Top stad wat dat betreft... Zeer veilig (min die ene school waar geweld door juffen wordt toegepast op kinderen, dat is het enige kruisje... en echt een groep mensen die dit laat gebeuren.,.. laat zien dat overal groepen mensen verantwoordelijk zijn voor de maatschappij... het is geen eenmansdaad...)

Dus hoe kwamen ze er?  Ik was lief schattig 20... altijd een eigen leven gehad buiten huis dat zeer hoog waardig was... M'n moeder negerend.. en thuis vechten voor overleven... Wat lukte... Er vanuit gaan dat soort soort zoekt... is niet waar daders zoeken prooien... dat is reeëler... Maar zo kwam mn ex met een vriendin mee, die zelf net zo zwaar als hij alcoholistisch bleek... Zij zijn allemaal zo... En dan is er dwang om geld en zoeken naar nog meer verslavingen bij hen... en ik was alleen en zwak.. moe en slapend meestal... de uren dat ik er was was er geen mot tot de eerste miskraam.. dat was al verwarrend op zich.. plots deze strijd? En de gekte nam toe nooit af.,.. ik werd meegesleurd... en gescheurd... mn kinderen werden een droom ik dacht niet meer weg te kunnen... En kreeg nog 3 miskramen... en toen dit wonder... en nog een kind... M'n omgeving verzon dat wij stabiel waren... wij waren hun vaste inkomen, die ze wel wilde hebben... dus leken we stabiel... Dat vond ik niet, maar had nergens iemand om me te steunen...

En toen had ik er 2... Tijdens zwangerschap 2 was ik klaar met hem...mn ex... Hij ging een jaar later pas weg, toen ik met alle geluk een man vond waar ik van hield en het verschil zag... gewoon een creep die me zwanger maakte en zo bleef... of echte diepe romantische wederzijdse liefde... maar de hel was zo groot... die nasleep... dat het nog niet kon... en ik me moest redden alleen...

Ik ging met mn kinderen door europa... Het was prachtig... en we genoten... Daarna studeerde ik verder en wa af en verder allemaal extra studies ernaast... Om alles te volbrengen.. wie ik ben te zijn...

M'n ex vertrok uit mn leven... en eindelijk heb ik geen enkel telefoontje meer of kaartje van mn moeder en broers... eindelijk... minus een telefoontje twee weken terug , dan probeert mn broertje nog eens... maar zelden.. eindelijk.... en binnekort nog steeds minder de lijn neemt af...

 

Nu

en na jaren kan ik mezelf zijn...met bijna tieners... Top gelukkig... Dus die kinderen en ik waren het probleem niet.. dat was ook waarom ze er kwamen.. de rest was zo moeilijk in te schatten.. Al die gekken...

 

M'n toekomstige kinderen...

De volgende ooit wordt dat broertje op een dag... Dat bedoelde jezuskindje... gemaakt op kerst met de juiste man... Die verdiende ook dit leven... Gelukkig geloof ik wel in reincarnatie...En ben benieuwd wat de toekomst brengt...

 

 

 

 

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.