Ik & mijn dramatisch leventje

Door Xead&read gepubliceerd op Wednesday 26 December 19:43

 

Beste lezers,

De reden waarom u deze titel heeft aangeklikt, is waarschijnlijk dat de titel v/h artikel uw nieuwsgierigheid heeft gewekt, nieuwsgierigheid in de vorm van de volgende mogelijke vragen:

''Wat heeft deze persoon dan meegemaakt?''
'''Is het daadwerkelijk wel dramatisch, of overdrijft de schrijver?''
''Kan ik diegene advies geven?''

Of uiteraard nog andere vragen!

Ik zal jullie niet langer ophouden en een begin maken aan mijn persoonlijke situatie in het leven op het gebied van onderwijs.

Ik ben een allochtone jongen van momenteel 21 jaar, studeer Accountancy op het hoger beroepsonderwijs.

Voorafgaand aan deze studie heb ik veel verkeerde keuzes gemaakt, waarschijnlijk ook het gebrek aan doorzettingsvermogen en samenloop van omstandigheden. Ik was 12 jaar toen ik begon op het VWO en 19 jaar toen ik het had afgerond, 7 jaar erover gedaan dus. In het laatste jaar van VWO (N&T) verliep het niet zo geweldig, wat resulteerde in het niet behalen van het VWO-diploma. Dit was te wijten aan mijzelf, het had wel ook zijn oorzaken, namelijk dat ik in de laatste jaren verkeerde contacten had opgebouwd. Mijn mentaliteit veranderde en kreeg interesse voor andere zaken in plaats van presteren op school, ik kreeg interesse voor materialistische zaken. Dure merkkleding dragen, genoeg geld op zak hebben en het goed doen bij de dames. Deze ''lifestyle'' werd uiteindelijk afgestraft met het niet behalen van het VWO-diploma, althans zo zag ik het.

Een groot keerpunt in mijn leven, of misschien wel de dalende spiraal waarin ik nog verkeer...
Mijn ouders accepteerden dit niet, vonden dit nogal een schande. Het meest vervelende was ook nog eens dat wij in de zomer naar India gingen. Ik vond namelijk dat ik het helemaal niet had verdiend! 

Voorafgaand aan de vakantie maar geregeld dat ik een aantal vakken op de VAVO opnieuw kon doen, de VAVO ging mij goed af. Ik had niet veel uren doordeweeks, dus een ideale combinatie van school/vrije tijd.
De VAVO heb ik succesvol doorlopen en kreeg dus uiteindelijk toch nog mijn VWO-diploma! Alles was weer koek en ei.

Ouders blij, ik blij. De volgende stap bestond uit het kiezen van de vervolgopleiding, de keuze van de vervolgopleiding was al redelijkerwijs rond het 4e jaar op het VWO gepland.
Bouwkunde op de Technische Universiteit van Eindhoven, deze keuze is grotendeels, u raad het al, gekozen door mijn ouders. Mijn vader is zelf een bouwkundig tekenaar en zag zijn zoonlief uiteraard ook in zijn voetsporen treden. Ikzelf had had rond die tijd er eerlijk gezegd niet zelf erover nagedacht wat ik heel graag zou willen doen/worden, alles nam ik maar aan als zoete koek.

De eerste dag op de Tu/e, wat een verschrikkelijke dag! Geeneens sprake van een daadwerkelijke kennismaking, meteen beginnen met colleges! Ik begon al snel nieuwe vrienden te maken en raakte gewend aan het leven op een technische universiteit. Het leven op een technische universiteit bestond vanuit mijn perspectief uit alleen maar bezig zijn met de studie en weinig tijd voor jezelf. We draaiden dagen van 08.30 - 17.30, waarbij je om de week op de vrijdag vrij had, de uren gingen gepaard met veel bikkelen en nog meer uren draaien buiten de universiteit. Weinig vrije tijd dus, althans in mijn geval. 
Naderhand begon ik mij toch langzaam te ergeren aan het leven op de Tu/e, had weinig tijd voor mijzelf en stresste teveel. Begon met studiegenoten erover te praten, uiteindelijk toch maar de knoop doorgehakt om de studie te beëindigen, dit gebeurde in december. Mijn ouders hadden op dat moment geen besef ervan. Om te laten lijken dat ik nog met de studie bezig was, vertrok ik vaak in de ochtend en ging ik bij vrienden langs die in een soortgelijke situatie als mij verkeerde en terugkeren naar huis rond 17.30. Uiteindelijk werd ik overgehaald om het toch maar bij mijn ouders te melden, want het kon op deze manier niet langer doorgaan. Ik zette mijzelf voor de gek en mijn ouders ook, waar ik veel waarde aan hecht.
Mijn ouders reageerden uiterst negatief hierover, het leek wel alsof ik een misdaad was begaan, een moord misschien? Eigenlijk nog erger in hun ogen, namelijk een moord met voorbedachte rade.
We zijn een goed gesprek aangegaan en mijn ouders gaven mij de vrije keuze om zelf een vervolgopleiding uit te kiezen. Dit was een hele opgave voor mij, waar lagen mijn interesses nou eigenlijk? Ik kwam niet verder dan auto's...
Uiteindelijk de keuze gemaakt om rechtsgeleerdheid te gaan studeren. Ik vond het een geweldige studie, studenten waren socialer t.o.v. studenten op de Tu/e, aagenamere sfeer en minder uren. (PGO-systeem)
De studie zelf was niet moeilijk, alleen teveel stof en langdradige stof. Bij het praktijkgedeelte slaagde ik en bij het theoriegedeelte bakte ik er niks van, letterlijk leren was EN is zowieso niets voor mij! Geef mij maar getallen, daar weet ik wel raad mee! U voelt de bui nu al hangen waarschijnlijk...
Heb dus uiteindelijk geen enkel tentamen behaald op de universiteit en besloot om te stoppen, dit was wel de meest voor de hand liggende keuze. In deze periode is mijn zelfvertrouwen ook flink gedaald, ik voelde en voel mij nog steeds een mislukkeling, mede door de laatste moeizame jaren in mijn leven.
Ik kon dit hoe dan ook niet verzwijgen bij mijn ouders. Ze waren diep teleurgesteld. ''Eerst op het VWO, Tu/e en nu alweer een studie stopzetten?!''

Gelukkig zag mijn vader dat ik het zelf ook niet meer zag zitten, hij ging een gesprek met mij aan en gaf zelfs de mogelijkheid om met het middelbaar beroepsonderwijs te beginnen om alles rustig op te bouwen.
Ik stemde hiermee in, alleen koos voor een HBO-opleiding.

Voorafgaand aan deze HBO-opleiding, Accountancy verkort traject, moest ik een intake gesprek + toets maken, aangezien ik een VWO-diploma heb behaald met het profiel Natuur&Techniek.
Het intake gesprek liep vlot en de toets had ik ook behaald, gaf mij allemaal weer zelfvertrouwen en zat dus weer goed in mijn vel.
Alles verliep vlekkeloos, ik heb mijn tentamens behaald, één enkele heb ik niet behaald. Voelde mij weer goed, ik presteerde beter dan anderen uit mijn klas, terwijl hun wel een economische achtergrond hadden en geen enkel tentamen hadden gehaald.

Kort voor deze vakantie keerde het tij...

De leraar voor het vak bedrijfsadministratie moest mij telkens hebben. Dit is te wijten aan mijn achterstand op economisch gebied. Ik kende bepaalde termen niet en dacht langer na over bepaalde vraagstukken. Hij maakte hierover grapjes in de klas en moest mij telkens hebben. Ik heb hier altijd zogenaamd om meegelachen, om de leraar meer zijn zin te geven. Ik was er vrijwel zeker van als ik een tegenreactie zou geven, dat ik dan voor de rest van mijn leven getekend zou zijn en zijn haat op mij enkel vergroot zou worden.
Na een aantal lessen van deze leraar, werd het onverdraagelijk en ben ik gedurende de les weggegaan. De leraar riep mij enkele keren na, maar ik ben stug doorgelopen. Ik ben van mijzelf namelijk beetje agressief en wou een onnodige woordenwisseling/conflict voorkomen. Eerst afkoelen om weer redelijkerwijs te kunnen handelen.

Na de les belde een medestudent mij op en vertelde dat de leraar een misselijkmakende opmerking na mijn vertrek had gemaakt, deze luidt als volgt:
''Waarschijnlijk gaat hij een klacht indienen en wordt ik op het matje geroepen, heb helemaal geen zin om met dat jong een gesprek aan te gaan, kost mij alleen maar  meer tijd. Ik hoop wel dat hij zijn klachtenbrief eerst adresseert aan mij zodat ik de Nederlandse spelfouten kan corrigeren, voordat hij het adresseert aan de klachtencommissie''
Ik werd woedend van deze opmerking en wou de betreffende leraar op het moment afmaken. Ben vervolgens niet meer naar zijn lessen geweest en heb het gemeld bij mijn mentor. Mijn mentor is een gesprek met hem aangegaan en zou nog een gesprek tussen mij en de betreffende leraar regelen. Dit zal hoogstwaarschijnlijk na de vakantie plaatsvinden.

Ondertussen ben ik door het missen van een aantal lessen een hoopvol kostbare informatie ontlopen, welke van belang is voor het maken van het tentamen bedrijfsadministratie. Je zou wel gerust kunnen zeggen dat ik mijzelf een oor heb aangenaaid...
Door dit voorval dreig ik nu zelfs mijn studie niet te kunnen halen, omdat dit vak gehaald moet worden voor het behalen van de propedeuse. Je ziet de bui al hangen...

Dit voorval heeft mij gigantisch veel laten denken over mijn toekomst, alles lijkt maar in het water te vallen. Zelfvertrouwen is weer weg en ben nog steeds de mislukkeling van toen.

Om het zekere voor het onzekere te nemen, alvast contact opgenomen met het Leeuwenborgh voor een Accountancy opleiding, waarbij ik een hoger jaar kan instromen. Ouders weten hier niks van en ook niet van het voorval met de leraar voor bedrijfsadministratie. Wil ze geen pijn meer doen, ik heb hun namelijk al genoeg laten denken in de afgelopen jaren.

Ik voel de tijd dringen, ben 21 jaar en hang nog in het 1e jaar! Van wetenschappelijk onderwijs, naar hoger beroepsonderwijs en binnenkort misschien zelfs middelbaar beroepsonderwijs. Nog niets bereikt, elke dag stress en de tijd die dringt...

U zult zich waarschijnlijk afvragen, waarom ik dit verhaal schrijf. Ik heb dit verhaal geschreven om mijzelf te kunnen uiten door het te delen met lezers.

Met vriendelijke groet,

xead&read

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank u wel!
Goed gedaan en suc6 met je toekomst verwachtingen.
Hartstikke bedankt! Fijn dat u dit deelt met mij en mooi hoor, 45 jaar getrouwd! Ik zal u op de hoogte houden en perfect dat jullie elkaar ondersteunen.
Dank u voor uw reactie! :)
Daar doe je heel goed aan, jezelf uiten doormiddel van schrijven.
Ik zal je volgen.
Goed en oprecht artikel!