De opening van het nieuwe café

Door Ruud-de-Vries gepubliceerd op Friday 07 February 21:16

In de oude volkswijk houden de mensen van gezelligheid. Thuis zitten achter de geraniums is niets voor de bewoners. Ze gaan liever naar buiten. Beter gezegd ze gaan liever naar het café. Op bijna iedere straathoek is er wel een café  te vinden, dus ver hoeven de buurtbewoners niet te lopen  om hun biertje te halen.

Op een goede dag werd er halverwege de straat een nieuw café geopend. Een grote zaak die eigenlijk niet in de buurt past. Alle café s in de buurt waren bruine kroegen, het nieuwe café is een grote ruime zaak met een zaaltje waar artiesten kunnen optreden. De eigenaar van deze zaak had er zin in.

Hij had zich alleen vergist in de buurt. Hij kwam niet uit de buurt en begreep daarom niet hoe de buurt in elkaar zit. Op zich geen probleem, de buurtbewoners zijn zeer tolerant, maar de liefde moet wel van twee kanten komen. De eigenaar deed geen enkele moeite om met de buurt in contact te komen. Een grote vergissing, waar hij later achter zal komen.

De opening van het café werd groots aangepakt. Een podium op straat waar artiesten optreden en een buitenbar stonden op het programma. Overal vanuit de stad werden er gasten verwacht voor de grote opening. De buurtbewoners werden vergeten door de eigenaar van het café. De zoveelste verkeerde inschating.

De wijkagent had de signalen uit de buurt heel goed begrepen. De opening kon wel eens tot problemen gaan leiden, zo had hij zijn superieuren verteld. De politie bobo`s kennen de buurt ook niet zo goed en nemen precies de maatregelen die ze niet moeten nemen.  De politie autoriteiten van het hoofdbureau, ver van de buurt vandaan, besluiten in hun dwaasheid tot het sturen van twee pelotons van de mobiele eenheid. Gewoon uit voorzorg werd er gezegd. De wijkagent had nog zo gewaarschuwd. Hij kende de buurt wel heel goed. Maar naar hem werd er niet geluisterd. Een grote fout zo zal later blijken.

Op de dag van de opening staan er dus twee blauwe politiebusjes om de hoek van de straat geparkeerd. De agenten zitten rustig van het zonnetje te genieten en maken af en toe een praatje met de nieuwsgierige buurtbewoners.

Mientje is een van de buurtbewoners. Mientje is al 85 jaar, maar nog steeds dol op een geintje. Zo ook op deze gedenkwaardige dag.

Mientje belde naar het hoofdbureau van politie en melde met een van angst bevende stem dat ze verderop in de straat een groep mannen heeft gezien. Mannen met helmen en stokken. “Volgens mij zijn ze op rottigheid uit” voegde Mientje er subtiel aan toe.  Op het hoofdbureau reageerde men zeer alert. Twee pelotons van de mobiele eenheid werden met spoed naar de volksbuurt gestuurd.

Ondertussen was Mientje naar de agenten van de mobiele eenheid die lekker in het zonnetje zitten gegaan.  “Ik heb mannen gezien met helmen en stokken” vertelde Mientje hen. De agenten wisten niet hoe snel ze hun uitrusting moesten aantrekken. Mannen met helmen en stokken klonk heel gevaarlijk in hun oren. Dat wordt vechten.

De mobiele eenheid van het hoofdbureau komt behoedzaam naar de hoek van de straat gelopen. De helmen stevig op het hoofd, de wapenstok in de aanslag. De agenten die net nog in het zonnetje lagen zijn nu ook op het ergste voorbereid. Met geheven wapenstok naderen ze de hoek van de straat.

Als de eerste agenten van de mobiele eenheid de hoek om lopen staan ze plotseling oog in oog met hun collega`s. Mobiele eenheid tegenover mobiele eenheid. De stokken klaar om te slaan. De helmen stevig op het hoofd.

Plotseling klinkt er gelach vanuit de open ramen van de huizen in de straat. De buurtbewoners hangen uit het raam en lachen dat het een lust is. Mientje had iedereen gewaarschuwd. Haar geintje is meer dan geslaagd.

De leden van de mobiele eenheid begrijpen dat ze voor de gek zijn gehouden en druipen af.  De verwachte problemen bij het nieuwe café zijn de agenten zelf.

Met het nieuwe café is het ook nooit goed gekomen. Het paste niet in de buurt. Klanten bleven weg. Van aanpassen aan de gewoonten van de buurt had de eigenaar nog nooit gehoord. Na en half jaar sloot het café de deuren voorgoed.

 

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zie het helemaal voor me, wat een doerak die Mientje, wel humor, het zou zo maar zo kunnen zijn..., of is het een waar gebeurd verhaal ?
Het verhaal komt uit mijn dikke duim....maar het zou inderdaad zo maar echt gebeurt kunnen zijn.
Mooi geschreven heel beeldend
Geweldige humor -)
Ja..soms moeten we even lachen;-)
Mijn laatste Mokumse kroeg bezoek was aan Cafe Ruk en Pluk. Was in ehh 1992 of zo. Weet adres niet meer precies
Dat is lang geleden....je moet er weer eens uit hoor. Lekekr naar een jordanese kroeg. Daar ligt de humor nog voor het oprapen.
Weet ik, zal wel een keer een hotelletje boeken in Mokum.
Mooi verhaal Ruud. En ik zag toevallig dat jouw teller op 98 staat,
allemaal niet zo belangrijk, maar die 100 is toch best weer een feestelijk moment.
Oja? eigenlijk let ik daar niet zo op. Nog twee te gaan dus. Bedankt voor je tip.
Mooi gedaan! Is wel iets voor de column wedstrijd denk ik.
Dankje....voor de column wedstrijd heb ik al een bijdrage geleverd. Twee inzendingen mag waarchijnlijk niet.
Nee, dat is waar. Zend je hem toch in maart in?
Goed idee...mischien doe ik dat wel;-)
Dankje Fate
Goed geschreven Ruud