Een bloedstollende nacht

Door Natuursmurf gepubliceerd op Thursday 06 February 18:31

Ik heb moeite om wakker te blijven. Mijn oogleden voelen loodzwaar. Ik vecht zo hard ik kan, maar ik ben zo moe. Langzaam ontspannen mijn gebalde vuisten. Ik voel geen pijn, er is geen angst. Een vredige rust valt als een deken over me heen. Uiteindelijk geef ik me helemaal over en laat me zachtjes gaan…


12 uur eerder:


Omdat het me wel een goede afleiding lijkt, besluit ik om de uitnodiging van mijn vriend aan te nemen. In zijn plaats word ik verwacht op een themafeest. Ik schrik niet van het thema: horror.
De morbide fantasieën van mijn vriend kennende moest het wel zoiets zijn. Ook het meegebrachte kostuum laat niets te raden over. Ik zal me dus moeten gaan kleden als een vampier.

Met eindeloos geduld sta ik te prutsen voor de spiegel. Na een halve eeuwigheid bewonder ik het resultaat. Ik ben niet bepaald een kunstenaar, maar de make-up heeft goed gewerkt; ik lijk wel een geest (die zich ergens om doodgeschrokken is).
Ik stop het valse gebit in mijn mond, hul mij in een zwarte mantel en haast me naar het feest.

Door de mist die mij halverwege de rit compleet verrast, mis ik bijna mijn afslag. Gelukkig is er niets mis met mijn richtingsgevoel. Geheel in de sfeer van het thema sta ik een half uur later voor een middeleeuws kasteel.

Klokslag 12 uur klop ik op een grote houten deur die onmiddellijk open zwaait. Ik word ontvangen door Graaf Dracula. Met een brede grijns laat hij me binnen. Ik trek mijn afgezakte hoektanden nog even recht, grijns terug en struikel vervolgens over de hoge drempel. Om niet languit gestrekt te gaan grijp ik het eerste het beste wat me onder handen komt. Dat blijkt een niet al te ingewikkelde mummie te zijn die me een behoorlijk duistere blik geeft alvorens ervandoor te gaan met een lang wit lint achter zich aan.

Ik begeef me voorzichtig in de slechts door kaarsen verlichtte zaal. Een krassende viool teistert mijn oren. Onder een lange wenteltrap aan het eind van de zaal vind ik de oorzaak. Ik blijf even staan om het vloekend geheel te bewonderen: een klein orkest bestaande uit een trio bijzonder slecht geklede zombies. Ze spelen een aardig griezelig riedeltje dat niet zou misstaan in een gemiddelde horrorfilm.
Ik kijk verder rond en bemerk een kleine bar in de hoek. Ik heb mijn doel gevonden en baan mij door de freakshow die de dansvloer aan het intimideren zijn.

´Wat mag het zijn?´ wordt mij door een goed lijkende gremlin gevraagd.
Ik bestel een wodka jus d´orange en laat ondertussen mijn ogen over de aanwezigen gaan.
Ineens word ik aangestoten door een duidelijk aangeschoten dame in een wit laken.
´Boe!´ galmt ze in mijn oor.
Ik gun haar een zwakke glimlach en ga vervolgens verder met het observeren van mijn medespookgangers.
De dame laat zich echter niet afpoeieren en begint een hele rede tegen mij af te steken. De lucht die ze daarbij in mijn gezicht walmt, had zelfs een moerasmonster naar adem doen snakken.
Ik probeer te ontsnappen maar een koude muur verspert mijn vlucht. Het wankelende spook staat nog steeds druk gebarend voor mij. Wanhopig kijk ik om me heen.

Vanuit mijn ooghoek zie ik ineens een mysterieuze schoonheid over de dansvloer schrijden. Tot mijn genoegen bemerk ik dat ze ook als (sexy) vampier is gekleed. Volkomen onverwacht kruisen onze blikken en even slaat mijn hart over... Ik hervind me snel weer en als ik opkijk, staat ze voor me.
Ik weet niets te zeggen, kan haar alleen maar aanstaren. Ze draagt een strakke zwarte jurk die haar als gegoten zit. Haar bevallige figuur laat mij naar adem happen en als ze glimlacht, blijven mijn gedachten plakken aan haar bloedrode lippen.

ed8dbbb0edbe8feac6ce8e9a71bec9a5.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De dronken dame lijkt verbannen te zijn naar de bar. Daar zie ik haar een fles uit de handen van de barman grissen om vervolgens de gehele inhoud in een oogopslag te laten verdwijnen. Daarna dringt ze zich weer naar voren en ziet mijn nieuwe metgezellin met argusogen aan.
Op het eind zie ik haar jaloerse blik als bevroren naar haar voeten kijken.
Ik kijk ook die kant op en zie een tiental verrukkelijke blote tenen in een paar donkere sandalen.
Het spook stoot mij aan. 'Flip flappers,' giechelt ze.
Op dat moment grijpt de schoonheid in. Ze pakt me bij mijn arm en leidt me weg van de volgeladen verschrikking.

Als ik merk dat we richting de dansvloer gaan, krijg ik spontane opvliegers.
‘Ik kan helemaal niet dansen,’ breng ik hees uit.
Ze drukt haar vinger op mijn lip en trekt me mee. Mijn benen volgen als vanzelf. Met stijgende verbazing constateer ik onze vloeiende beweging. De hossende massa griezels verdwijnt naar de achtergrond en we nemen bezit van de zaal. Als een innige verstrengelde emotie gaan we op in de tijd. Als in een droom zweven we door het kasteel. Ik durf zelfs mijn ogen te sluiten.

Opeens is het stil. Ik knipper verbaast met mijn ogen. De danszaal heeft plaats gemaakt voor een andere ruimte. Ik draai me om en zie een groot hemelbed staan.

‘Ik wil je,’ hoor ik haar zeggen.
Slik. Dat is duidelijke taal.
Ze glijdt uit haar jurk.
Met stijgende opwinding schouw ik haar aan.
‘Heb je het warm?’ vraagt ze me.
‘Bloedheet!’
‘Mooi.’

Ik ga op het bed zitten en trek snel het slecht zittende gebitje uit. Ik heb er een droge mond van gekregen. Een waterkaraf op het nachtkastje bied uitkomst. Ik schenk een glas water in en spoel mijn mond schoon.
‘Wil je ook?’ vraag ik haar.
Ze schudt haar hoofd. ‘Ik heb andere dorst,’ vertrouwt ze me toe.
Daarop pakt ze mij beet en gooit me op bed. In een oogwenk zit ze boven op me.
Ze tovert een lach tevoorschijn waarbij ze duidelijk haar tanden laat zien. Ze ogen messcherp!
Langzaam buigt ze voorover en fluistert in mijn oor: ‘Deze zijn wel echt.’ Dan bijt ze toe.

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geweldig verhaal met mooie plot wending.
Gelezen en beoordeeld!
Altijd opletten met die vrouwen.
Brrr... Als ik vannacht nachtmerries krijg, hoor je nog van me. ;)
Erg leuk geschreven. En ook spannend.
Gelezen!
Schitterend verhaal om van te watertanden.
Sfeervol en geweldig geschreven. Top!
Bedankt Nonnie.