Mijn verhaal: Boulima, wat is het? Tips tegen eetbuien en mijn weg naar herstel

Door Muisje88 gepubliceerd op Thursday 06 February 19:15

Boulima is helaas iets dat mij al een hele tijd bezig houdt. Negen jaar om precies te zijn. Ik besloot een artikel te schrijven omdat ik graag mijn ervaringen wil delen en vooral hoop enige onwetendheid rondom het onderwerp weg te nemen, ondanks dat er natuurlijk al heel wat informatie te vinden is op internet. Ook hoop ik andere jonge meiden (of jongens!) die met deze stoornis worstelen te kunnen helpen door mijn tips tegen eetbuien te delen.

Boulimia: wat is het?

Het lastige aan mijn eetstoornis is dat het niet aan mij te zien is. De verwachting bij iemd71885c44d9581fa93de97d9eb9ca411.jpgand met een eetstoornis is toch al snel dat diegene heel mager is, of juist heel dik. Zolang het uiterlijk niet afwijkt lijkt er niets aan de hand te zijn. Aan de andere kant is dit ook wel weer prettig, ik heb een vriendin met anorexia die door haar sterk vermagerde lichaam nogal wat bekijks heeft. En ik kan mij voorstellen dat het op een gegeven moment gaat storen dat mensen telkens aan je vragen of het wel goed gaat. 

Wat het niet-zichtbare van boulimia moeilijk maakt, is dat nooit iemand in de gaten had dat ik hulp nodig had. Ik heb hier echt zelf om moeten vragen, en zelf toegeven dat je een probleem hebt, is heel moeilijk. Het duurt vaak al erg lang voor je uberhaupt zelf doorhebt dat je een probleem hebt.

Maar wat is boulimia nou precies?

Letterlijk vertaald betekent boulima: Honger als een os. Nu is dat niet helemaal waar, de meeste mensen die last hebben van eetbuien hébben niet eens honger. Kort gezegd is dat dus wat boulimia inhoudt: iemand verorbert in een rap tempo enorme hoeveelheden voedsel. Er zijn twee soorten boulima: Het niet purgerende type en het purgerende type. Met purgeren wordt bedoeld: overgeven. Het verschil zit hem dus in de manier waarop iemand deze eetbuien compenseert. Er zijn dus ook mensen met boulimia die niet overgeven, maar na een eetbui obsessief gaan sporten of het proberen te compenseren door extreem weinig te eten.

Nu hoor ik je denken: waarom doet iemand zichzelf dit dan in godsnaam aan? Ik moet eerlijk zeggen dat ik mijzelf dat ook regelmatig afvraag. Waarom doe ik dit? Waar ben ik mee bezig? Het is ontzettend moeilijk om dit uit te leggen aan iemand die zelf deze stoornis niet heeft. Waar heb bij mij precies begon, weet ik niet meer. Ik weet nog dat ik 17 was, vond dat ik een paar kilo af moest vallen, en hier ging het mis. Ik hongerde mezelf uit en kreeg hierdoor enorme eetbuien, en 'bedacht' me dat dit makkelijk op te lossen was door alles uit te spugen. Toen ik er net mee begon vond ik het fantastisch: wat een uitvinding! Ik kon eten wat ik wil en toch kwamen de calorieën er niet aan. Helaas bleek het helemaal niet zo makkelijk te zijn. 94474aa291639cd44cbbc70197488bd5.jpg

Het eten, niet eten, overgeven en het plannen van eetbuiten werd al snel een obsessie. En een full-time bezigheid. álles stond in het teken van eten en overgeven. Ik kocht zelf grote hoeveelheden eten maar ik at ook zo'n beetje alles op wat mijn ouders kochten. Natuurlijk kregen zij wel in de gaten dat er iets niet klopte, maar helaas hebben zij hier nooit met mij over gepraat. Na 3 jaar ben ik zelf naar mijn huisarts gestapt omdat het mijn leven meer dan ooit beheerste. Ik heb in totaal 2 jaar therapie gehad en ondanks dat het wel geholpen heeft, heb ik nog steeds eetbuien. Wel heb ik het eten beter onder controle. Voorheen kon ik nooit gaan uiteten, dat was vragen om problemen. Ik was ontzettend bang om aan te komen en dat gevoel is een stuk minder door de therapie. 

Ondanks dat ik nog steeds last heb van eetbuien, zijn er wel een aantal dingen die ik geleerd heb waardoor deze een stuk minder zijn geworden.

Tips tegen eetbuien: 

  1. Zoek afleiding

Als ik een eetbui aan voel komen probeer ik meteen afleiding te zoeken. En dan niet binnenshuis, maar het liefst buiten. Ga een lekker stuk wandelen of hardlopen. 

  1. Praat met iemand

Bel iemand of ga bij iemand langs die je vertrouwt. Als mijn vriend thuis is zeg ik meestal tegen hem dat ik het moeilijk heb. We hoeven er dan verder niet eens over te praten, maar alleen al het feit dat hij weet dat ik een eetbui kan hebben, maakt het voor mij moeilijk. Ik kan dan niet meer ongestoord een eetbui hebben omdat hij mij in de gaten houdt. Vaak is dit voor mij een reden om het dan niet meer te doen.

  1. Eet!

Vaak kunnen eetbuien voortkomen uit honger. Ik krijg zelf vaak eetbui-drang omdat ik vind dat ik genoeg heb gegeten, maar ik toch nog honger heb. 86a8a16a34180f25b5141f59c125b8a8.jpg

Vaak komt dan de gedachte in me op: 'Als ik nu heel veel eet en dan overgeef, heb ik toch nog iets kunnen eten zonder dat ik mij zorgen moet maken over mijn gewicht'. Je kunt beter iets 'teveel' eten dan dat je heel veel eet en dat overgeeft. Vaak is je bloedsuikerspiegel na het overgeven heel laag waardoor de eetdrang weer opnieuw begint. Uiteindelijk ben je dus nog veel verder van huis.

  1. Compenseer een eetbui niet

Als het je niet gelukt is om een eetbui te voorkomen, probeer deze dan niet te compenseren door de rest van de dag of de dag erna heel weinig te eten. Hierdoor kom je in een vicieuze cirkel terecht die heel moeilijk te doorbreken is. Probeer de rest van de dag zo normaal mogelijk te eten en probeer de draad zo goed mogelijk op te pakken. Denk niet: 'Nu is de dag toch al verpest en kan ik net zo goed door blijven eten'. Voorheen probeerde ik de dag na een eetbui zo weinig mogelijk tot niets te eten om de dag ervoor te compenseren. Dit hield ik dan 3 uurtjes vol en vervolgens kreeg ik weer een eetbui omdat ik mijzelf zo uit had gehongerd. Sta de dag erna vol goede moed op en neem alsjeblieft gewoon een ontbijt. Toen ik dit ben gaan doen is het aantal eetbuien echt drastisch verminderd.

Hopelijk heb je iets aan deze tips! Ik hoop dat het een informatief artikel is geworden en dat ik mensen een beetje de gedachtegang heb laten zien van iemand met boulimia. Ik had er veel meer over kunnen schrijven (ik zou er een boek over kunnen schrijven) maar ik heb geprobeerd het een beetje kort en krachtig te houden, ik was bang dat het anders langdradig zou worden. Wellicht kan het hierdoor over komen alsof ik belangrijk info weg heb gelaten, maar ik ben van plan wat vaker een artikel over dit onderwerp te schrijven. Hopelijk vonden jullie het interessant! Ik vind het zelf in elk geval prettig om mijn verhaal te kunnen doen.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dankje!
Dankje!
Goede informatie. Ik ga je volgen.