Ode aan Monique

Door Gewoonieko gepubliceerd op Wednesday 17 October 12:31

 

"Kijk eens? Deze zijn mooi". Lachend kwam Monique naar me toe met en advertentie in haar handen. Het was een foto van twee trouwringen met daarin de vingerafdruk van de trouwenden. Ze waren inderdaad mooi.
"We kunnen eens informeren wat ze kosten?" opperde ik. 
Maar nee, volgens Monique moest er dan ook een datum zijn. 
Om mijn "Dan prikken we toch een datum" moest ze erg hard lachen, terwijl ze de advertentie opruimde: "Zo gemakkelijk kom je er niet mee weg", zei ze.
Een paar jaar eerder, tijdens de verjaardag van haar moeder, had ik haar gevraagd met me te trouwen. Op mijn knieën, zoals ze het zo graag wou. Maar ze zei nee.
Het feit dat ik die bewuste keer niet geheel nuchter was, en bij gebrek aan een ring, een van de barbecue overgebleven ananasschijf gebruikte om aan  haar vinger te schuiven, zijn waarschijnlijk de reden voor haar resolute "nee" geweest. 
In de jaren daarna kwam het trouwen zo af en toe wel ter sprake, maar Monique bleef volhouden op haar knieën gevraagd te willen worden, en ik vond dat ik dat al eens had gedaan, afgewezen werd en het dus niet weer zou doen. Er was duidelijk sprake van een patstelling. Tot die bewuste advertentie.
Toen ze voor de tweede keer de advertentie ter sprake bracht herhaalde het gesprek zoals we dat de eerste keer voerden, zich tot op de punt en komma. Deze keer pakte ze de agenda erbij: "Ja, laten we maar een datum prikken", zei ze. "Beter zal het wel niet worden", doelend op de kwaliteit van mijn verkapte huwelijksaanzoek.
Het werd vijftien november 2010, twee maanden voor Jens geboren zou moeten worden. We hadden precies zes weken om alles geregeld te krijgen. Niets teveel bleek achteraf; twee weken na ons huwelijk werd Monique opgenomen omdat de zwangerschap niet helemaal volgens plan verliep.
 
We kozen niet voor een standaard toespraak van de ambtenaar van de burgerlijke stand, maar wilden perse onze eigen trouwgelofte voorlezen. 
 
Mijn trouwgelofte, mijn ode aan Monique: 
 
Zes jaar geleden blogde jij je mijn leven in.
en ik werd verliefd op je, ging van je houden
zonder je ooit gezien te hebben.
 
Toen ik op 14 september onderweg was naar
Eindhoven voor onze eerste date, had ik maar
één gedachte: als ze er maar is?!
De rest van het verhaal kennen we.
 
Lieve Niek,
Van jou hou ik. 
Omdat je de meest liefdevolle moeder
ben die Kaj en zijn broertje zich kunnen wensen.
Van jou hou ik. 
Omdat ik bij jou mezelf mag zijn.
Van jou hou ik. 
Omdat je er voor me bent als ik je nodig heb.
Van jou hou ik.
Omdat je me begrijpt. En dat is niet altijd eenvoudig.
Van jou hou ik. 
Omdat we zo heel af en toe heerlijk ruzie kunnen maken.
Van jou hou ik. 
Niet alleen om wie jij bent, maar ook om wie ik ben door jou.
 
Samen hebben we al veel geluk maar ook verdriet gedeeld. 
En na vandaag zal dat niet veranderen.
 
Maar ik beloof je dat ik er voor je zal zijn als het nodig is.
Ik beloof je dat mijn geluk ook jou geluk zal zijn.
En ik beloof je dat ik het beste van mezelf zal geven.
 
Bovenal beloof ik je dat ik van je zal houden in voor en tegenspoed.
Al het geluk van de wereld zou ik opgeven 
voor één dag extra met jou.

 

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Als je het nou nuchter gedaan had,die ananasschijf...hmmm...je bent intussen maar mooi een wereldvrouw rijker.Ach,en als je aan het gourmetten bent en de ananas komt op tafel?Dan denk je vast nog eens terug aan dat moment,met een vette glimlach en een echte ring om je vinger.
Als zij het ook maar leest en of weet.
hilarisch een schijf ananas om je vinger .... me een man op de knieen... voor schaamteloos geluk .. wat jullie inmiddels hebben gevonden... prachtige ode .... gewoon..... ieko ?
vast houden dat geluk
Geluk in de liefde is toch het mooiste wat je kan overkomen.
Pork geeft de DUIM.
DRIMPELS.
Hele mooie ode. Hahaha, dat ze je de eerste keer afwees verbaasd me niets ;-) Gelukkig had je de 'tweede' keer meer geluk
Liefdevol! Duim taco