Even voorstellen: Hj Zandman.

Door HJZandman gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Dooie diender in de maan, ben ik er voor u in deze fase van mijn leven om te vertellen over van alles en nog zoveel meer.

Ik zit op de maan nadat ik daar beneden ben afgedaan. 

Ik heb zogezegd op aarde niet zoveel meer te zoeken

Al wat ik doe

is af en toe

zand naar beneden te laten vloeien

waar u voor uzelf alleen ongestoord mee mag stoeien

Niet voor kinderen die slapen moeten

want zij weten doorgaans wel waar Abraham de mosterd haalt.

 

De wijsheid heb ik niet in pacht, maar ik kan wat zandtaartjes delen

Ik spreek over welzijn aan de hand van levenservaring en deel mijn kennis opdat u zich erin herkennen kunt. Spiegelen wellicht zodat u zichzelf eens via mijn visie kunt bekijken. Het moet niet maar het mag. U kunt zich ook over me opwinden…aan me ergeren zelfs. Bedenk dan dat de gevoelige snaar boodschapper zal zijn voor innerlijke groei die u al dan niet naast u neerlegt . Vergeet daarbij niet dat u rondloopt met een rijk gevulde zak invullingen, hersenspinselen en aangenomen waarheden, die geen van allen de enige waarheid zullen zijn. Er is veel valse schijn, voor wie zijn ogen opent en ook geluk voor hen die ze tevreden sluiten.

Liefde is onzichtbaar en leeft zijn eigen leven. 

Vandaag gaat het daarover en diverse verschijningsvormen daarvan


Liefde wordt aanbeden als was het de enige drijfveer die telt en het verlangen er naar kan een giga handicap vormen voor de mens. Wie zichzelf niet liefheeft kan zich beter niet op het gladde ijs van de partnerliefde begeven want uw omstanders zijn het zich niet (of amper bewust) dat in uw liefdeswens oneindig veel onaantoonbare motieven en maatstaven zijn verstopt.

Liefde vindt zijn zetel binnen in u en hangt om u heen als een uitroepteken.
De gevoelige mens herkent de diverse soorten liefde meteen. Dergelijke hooggevoeligheid komt echter op aarde sporadische in bewuste vorm voor en het gevolg daarvan is dat de helft van de mensheid bij hun partnerkeuze in het duister tast. Toch gebruikt iedereen het wonder der verliefdheid of het ‘buikgevoel’ bij de keuze van een (al dan niet tijdelijke) partner.

Hoe u het in de liefde ook wendt of keert, iedere keuze zal levenlange invloed hebben bij de bewuste en ook onbewuste mens en het misverstand omtrent verliefdheid dat altijd zal veranderen in liefde is wijd verbreid en hardnekkig. Het voorbeeld van uw ouders zal u echter al dan niet gebrekkig de weg wijzen.

 

Liefde is een werkwoord 

Ouders houden doorgaans van hun kroost en zij van hen. Zij zorgen naar eer en geweten voor elkaar, maar hun dagelijkse gedrag kan in de navolging der liefde desastreuze gevolgen hebben voor hun kinderen.Een indrukwekkende jeugd kan sterke zelfverzekerde kinderen opleveren. Een vroeg jeugdtrauma echter kan levenslang gemis aan eigenwaarde tot gevolg kan hebben. Zo’n persoon zal misschien wel nooit weten wat echt bij hem/haar hoort als basisveiligheid/ zekerheid om vanuit te gaan en vindt liefde eerder een middel ter bevrediging dan een wonder dat hem/haar te beurt valt.

Voorbeeld 1: De Zandloper


Mams en paps zijn uitgewogen volwassenen wiens neus in de opvoeding plus het sociale leven dezelfde kant op staat. Over de essentie van hun wensen zijn ze het eens waardoor er doorgaans geen machtstrijd tussen hen woedt. Beiden zijn autonome liefdevolle figuren die in ook in de liefde op één lijn zitten en zij hebben gevoel voor de verhoudingen in hun binnen- en buitenwereld. Zij laten hun kinderen zien dat iedereen uniek is en gelijkwaardig. Hun kroost voelt zich geborgen, gesteund en geliefd, volledig geaccepteerd met hun eigenheid en ze worden zelfverzekerde jongelui, die na hun puberteit klaar zijn om uit te vliegen. Ze zullen experimenteren om de diepte van liefde in al zijn facetten te leren kennen. Zij kunnen de gevolgen van hun blunders (de impact daarvan op anderen) overzien en daar adequaat op reageren, zich excuseren zonder het gevoel te hebben af te gaan. Vaak kunnen zij vertrouwen op verliefdheid die ze tegenkomen omdat zij weten dat het maken van fouten is toegestaan in deze fase van het leven. Zonder oefening in de liefde kan niemand er handig in worden en zichzelf eraan leren kennen.

 

Voorbeeld 2:  De Dwaalspoortrekker

 

Paps denkt anders dan mams over onvoorwaardelijke liefde en hoewel ze beiden het beste geven dat men in huis heeft zijn het hun dubbel boodschappen die de kinderen over liefde op een dwaalspoor brengen. Hun nazaten zoeken al vroeg hun eigen weg. Al naar gelang hun karakter laten zij zich niets op de mouw spelden. Waar de tekortschietende ouder het af laat weten in onvoorwaardelijke zorg leren hun kinderen ieder op hun eigen manier vader of moeder te zijn over zichzelf. Zij zijn dagelijks op hun hoede, leren inschatten wie wat verwacht en in een dergelijk gezin is de kans groot dat er kampen ontstaan tussen kinderen die de zijde van pa of ma kiezen. Het kind dat niet in deze valkuil trapt is binnen dit gezin bij uitstek het buitenbeentje en alleen. Vaak wordt het voor iedereen het zwarte schaap. Indien het ongrijpbaar tussen de ‘gevechten’ blijft schipperen wordt het zich bewust van eigen kracht en leert al vroeg dat er niet een harde waarheid bestaat. Een baby die meteen de lichamelijke en geestelijke verzorging mist kan zich later in zijn leven nimmer op ‘gezonde’ wijze binden. Het kind zal op negatieve wijze aandacht trekken en jaloers zijn op anderen die naar zijn/haar niet zo'n slachtoffer zijn als zij.

 

De zoektocht naar een partner

Dat zal voor de één bij verliefdheid beginnen. Voor de ander (bijvoorbeeld het buitenbeentje) lijkt dat teken aan de wand nog het meest op enge verstandverbijstering. Het hangt erg af van het gevoel van eigenwaarde dat de nazaten hebben opgebouwd in de ouderlijke zorg. Voor iedereen geldt echter: in de helft van de gevallen zal men aanvoelen welke partner geschikt is terwijl de andere helft een inschattingsfout kan maken die tot onverwachte (al dan niet leerzame) resultaten leidt.

 

 

Fatamorgana-volatia

“Verliefdheid is het meest creatieve proces van zelfontplooiing,” schreef Erich Fromm, die zijn mening over de verschillende soorten liefde in dikke boeken aan ons heeft nagelaten. Ik ben het met hem eens.
Moederliefde is een natuurlijke band die het dier voelt voor haar nakomelingen. Ma weet instinctief wat haar kind behoeft, zal zelden een inschattingsfout maken in de eerste jaren en haar jong verdedigen met haar eigen leven. Indien het moederdier deze sensatie mist is ze niet in staat voor de borelingen te zorgen en zullen haar kinderen langzaam verkommeren. In de dierentuin geeft men deze nakomeling een vervangende moeder, maar in ons leven kan enkel haar man proberen in te springen.

 

Voorbeeld van onthechte onzekerheid en de gevolgen. 

Na de postnatale depressie van zijn moeder heeft Jan hechtingsproblemen. Al heeft hij geen reden tot klagen, steunen zijn ouders hem onvoorwaardelijk, toch is Jan onzeker, faalangstig, jaloers en depressief. Hij heeft het gevoel achtergesteld te worden bij andere kinderen. In de puberteit is hij gesloten, maar woede en onvrede wordt duidelijk in zijn daden. Hij zoekt aandacht op negatieve wijze met zelfvernietigende gedragen, stelt harde eisen om respect af te dwingen. Zonder het te weten trapt Jan mensen die van hem houden  op hun hart . Hij voelt zich onbegrepen en achtergesteld en vaak 'overkomen' hem ongelukken. De overstap naar zelfstandigheid is moeilijker voor hem dan voor de anderen en hij bent ervan overtuigd dat zijn ongeluk aan de anderen ligt.

Geheel onverwacht, of althans dat denkt Jan zelf, is ze daar!

Zijn muze, alles en grote redster! Liefde op het eerste gezicht! Hiermee kan Jan zijn ouders laten voelen wie de baas over hem is. Wie zij is? Hoe ze zijn ziel aanraakt of waarmee ze Jan bekoort zal hem een worst wezen. Dat hij haar tot de zijne moet maken lijkt van levensbelang en wordt een drang, Jan weet zeker dat het voor de rest van zijn leven goed zit met het object van zijn verering. 

Dwangmatige nestbouwers

 

Zodra zijn ouders ook maar één bedenking (zorg, medeleven) durven uiten zijn de rapen gaar. Willen ze hem nu zelfs op liefdesgebied dwars zitten? Het leven is tot slachtveld verklaard volgens het verlies- en winst principe. Verliefd als een dolle stier wordt hij als bij toverslag de Ridder die zijn jonkvrouwe uit haar thuisland kaapt. Zij wordt zijn medestrijdster zonder daar iets voor te doen, de katalysator met wie Jan weg kunt vluchten. Door riemen en ruiten gaat hij om haar in zijn kasteel te installeren waar hij eindelijk kasteelheer zal spelen. Daaraan moeten alle betrokkenen meespelen, of ze willen of niet. (hij is op kruistocht tegen de gevestigde bekrompen orde)

Jan zet als het ware de hele familie onder curatele en iedereen die het niet met hem eens is, is tegen. Jan en zijn uitverkorene vullen elkaar naadloos aan, dus… zo hoort dat. Samen verslaan zij iedere vijand. In dit geval zijn dat ouders en hij deelt gemakshalve het goedwillend stel broers en zuster daarbij in. Hij weet zeker dat zij met de opvoeders samenspannen en zijn wil is wet.

 

Herkent u een dergelijke alles omvattende verliefdheid? 

Na enige tijd overziet u het slagveld dat u hebt aangericht in de ongecontroleerde poging om van ouders los te komen. Als u geluk heeft valt het mee zodra de roze wolken zijn afgedreven en het tot u doordringt welke eisen uw muze en maatje aan u stelt. Wat u wegens verliefdheid (fout motief) uw huis binnen sleepte kan helaas ook vies tegenvallen, een Trojaanse Paard dat u vereerde. Koffie verkeerd. Het lot heeft de volgende levensles over uw slotgrachten gedragen. Gaat u dat aan? Erkennen dat u een draak naar binnen hebt gesleept is schuld bekennen. 

De wet van Meden en Perzen treedt in werking. Zoiets geeft een onzeker ego nimmer toe. Blijft u trots als een pauw op de vrouw die het evenbeeld van uw gehate moeder blijkt te zijn? Vanaf hier is het aan u!

U mag/kunt/moet kiezen. Groeit u aan elkaar en deze op foute gronden ontstane situatie? Kiest u voor uw vrijheid of houdt u vol tot in het oneindige? Stopt u iedere eerlijkheid omtrent uw innerlijk weg? Indien u geen fout toe kunt geven verbrandt u alle bruggen achter u vanwege de gedachten dat u nooit mag terugkomen op een eenmaal gemaakte keuze. Dat ouders, broers en zusters u graag een blunder vergeven, kunt u niet bedenken? Een afgang kunt u zich niet permitteren? Praat eens met een psycholoog om te analyseren op welke onbewuste drijfveren uw keuzes zijn gestoeld!

Tot de dood u scheidt, houdt u vol als een echte betrouwbaar mens? Zoals uw vader, die uw moeder op handen droeg, haar rondreed als de koningin wat u ooit, toen u nog helder zag, verafschuwde? Veel plezier met de déjà vu’s, mevrouw/mijnheer betweter, want u herhaalt eenvoudig wat u is voorgedaan, zonder te weten wat uw ouders deden, wanneer en met welke reden.

De beelden (zandloper, de dwaalspoortrekker, etc)

zijn van Pierre Claes…

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nieuwe reacties weergeven