Op vakantie naar Curaçao

Door Chayenna2 gepubliceerd op Thursday 18 October 22:31

Net voordat je op vakantie gaat, kan je je paspoort niet meer vinden. Even zie je je geplande vakantie in rook opgaan. Je haalt heel je huis overhoop, maar dat kreng is natuurlijk nergens te vinden. Verwoed begin ik te sms-en met mijn dochter in Curaçao. Ondertussen voor de zoveelste keer een lade opentrekken. Dan volgt er een diepe zucht, nog wat gekreun en gevloek en geef ik het op.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/a2b4d87883505dcb9702541ecdd59b26.jpgDit speelde zich af net 4 dagen voordat we naar Curaçao zouden vertrekken. Gelukkig dat het hier in Nederland mogelijk is binnen een dag een ander paspoort te krijgen, waar wel tegen overstaat dat je er de dubbele prijs en een boete ervoor betaald. Maar ja de vakantie kon in ieder geval doorgaan. En dan is het eindelijk zover. Dik ingepakt in onze winterkleren komen we op Schiphol aan, het is nog -6 graden als we vertrekken. We zoeken ons een weg om de bagage in te leveren en om in te checken. Hier krijgen we te horen dat we snel naar de gate moeten, daar er teveel overboekingen zijn en dat men ons geen stoelen in het vliegtuig meer kunnen geven. Daar gaat dan mijn bakje Starbucks koffie en laatste sigaretje voor de lange vliegreis. Opnieuw komt de stress opzetten, bah. Bij de gate aangekomen zien we al een groepje mopperend bij de balie staan. Naar het tonen van de papieren mogen ook wij daar bij gaan staan wachten of er nog een stoel vrij zou zijn op deze vlucht. Ik voel de adrenaline door mijn lichaam stromen, allerlei verwensingen aan de KLM komen in me op, en dan worden onze namen opgeroepen, we kunnen met de vlucht mee, maar zitten wel een aantal rijen van elkaar gescheiden. Tja, beter dat dan nog uren te moeten wachten op de volgende vlucht, want mijn rugje begint al aardig te protesteren.

Ik zag ontzettend tegen de vliegreis op, zo net naar mijn hernia operatie en de mededelingen van mijn fysiotherapeuten dat het niet verstandig zou zijn om te gaan vliegen in mijn toestand. De klachten waren in de laatste weken zo verergerd dat ik amper een half uur kon lopen, zitten of staan. Maar eigenwijs als ik ben vertikte ik het om mijn vakantie daardoor te laten verpesten. En gesteund door mijn tens apparaat, wat er verzorgd dat de pijnprikkels niet naar mijn hersenen worden gestuurd, en enkele paracetamols die voor mij al voldoende zijn om in slaap te vallen viel alles dan ook harstikke mee.
We waren er op voorbereid dat het bij de douane in Curaçao wel een tijdje kon gaan duren voordat we daar voorbij zouden zijn, maar het geluk was deze keer aan onze kant. Binnen een kwartier waren we voorbij de douane, hadden we onze koffers en kon ik eindelijk mijn dochter weer knuffelen die ik al iets meer dan een jaar niet gezien had. We besluiten eerst wat te gaan drinken en al mijn vragen over het leven op Curaçao worden geduldig beantwoord. Langzaam begin ik me dan ook bewust te worden van de warmte, doordat het water langs me rug naar beneden begint te stromen en besluiten we naar het geboekte appartement te vertrekken. Maar eerst nog even langs de supermarkt voor de nodige boodschappen, want met mijn voeding allergie ben ik genoodzaakt waar ter wereld ik ook ben om zelf te koken.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/9778c929dff5c8686f4f4ebecada4156.jpgHier krijg ik dan ook mijn eerste les. Hoe gewoon is het niet voor ons om een supermarkt in te lopen en de artikelen te kopen die je denkt nodig te hebben. Op Curaçao gaat dit dus niet op omdat de meeste artikelen geïmporteerd moeten worden. Het kan dus soms weken duren voordat een bepaald artikel weer voorradig is. Ook is het even flink wennen dat de prijzen in Naf (guldens) worden aangegeven. Uitgaande van een inkomen in Nederland komen de prijzen van de artikelen overeen met wat we in Nederland betalen. Echter vooral verse groenten en fruit zijn zelfs naar onze maatstaven redelijk duur. Even moet ik lachen als ik denk aan al degene die zo graag willen dat de gulden terugkeert in Nederland. En ben ik benieuwd als die zien dat ze voor 4 appeltjes 6 gulden moeten gaan betalen. Echter het inkomen op Curaçao ligt stukken lager dan in Nederland. Het minimumloon staat hier ongeveer gelijk aan de bijstandsnorm in Nederland, dus je kunt dan zelf wel uitrekenen wat de kosten aan verse voeding zijn als je daar zou wonen.

Met de nodige boodschappen zetten we onze reis verder op zoek naar de studio dat we geboekt hebben. Deze studio ligt in de wijk Otrobanda, een wijk in Willemstad wat letterlijk “de andere oever” betekent. Het is een verwijzing naar het feit dat Otrobanda vanuit Punda ( De punt) gezien aan de overkant van de Sint Annabaai ligt. Samen vormen deze twee wijken de historische binnenstad van Willemstad. Het eerste wat opvalt als we Otrobanda binnen rijden zijn de vele vervallen gebouwen. We draaien de straat in waar onze studio gelegen moet zijn en zien een groot gebouw met Brasami erop staan. Ik zie mijn dochter bedenkelijk kijken. Iets verder door liggen de Rembrandt studio’s en we worden vriendelijk begroet door de eigenaar ervan. De studio is een leuk chaletje die staan in een bloementuin. De spullen worden binnengezet en dan eerst een lekkere douche en snel omkleden. Hier de eerste cultuur shock. Er zit maar een knop op de douche en deze is voor koud water. Brr dat is even wennen. Maar heel gewoon voor Curaçao. Naast de studio horen we vertrouwde geluiden in het Papiaments. De studio’s staan gewoon naast de woonhuizen. Daar we in Nederlands ook naast Antilanen worden zijn de geluiden als snel vertrouwd.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/fd16a06c2d785e480b463ed44b4385fa_medium.jpgSnel maak ik een salade klaar en komt ook de vriend van mijn dochter ons begroeten. Eindelijk maken we dan ook kennis met hem. Al snel zijn we in gesprek over de verschillen tussen Nederland en Curaçao. Vooral over de hiërarchie die er in Curaçao heerst. De werking van het ambtelijke apparaat, de inkomens en sociale verschillen met Nederland. Bij vertrek wordt ons nog even gevraagd of we wel zeker wisten of we wel in Otrobanda wilden verblijven. Verbaast kijk ik mijn dochter aan en zeg: “ja waarom niet”. Mysteries kijkt ze me aan en geeft als advies ons niet in het donker in de wijk te begeven. Het “waarom” wordt er niet bij vermeld. Daar zouden we zelf wel achterkomen in de dagen die volgen. Eindelijk is onze vakantie werkelijk begonnen.

Copyright Nederland2012@Gerda Verstraeten

Voorbij de regenboogbrug
Mijn pagina
Verhalen en gedichten Chayenna

 

 

 

 

 

 

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je Rose, ja het was heerlijk en mis het nog iedere minuut
Mooi verslag zo, fijn dat je genoten hebt!
Dank je prlwytskovsky
Leuk, reisverhalen. Heb even over je schouder mee gekeken. Duim.
Dank je Henie, vervolg komt eraan
Leuk dat je er weer bent, mooi verslag ben benieuwd naar het vervolg!
Ik zou het dun door de broek doen als ik mijn ID kaart kwijt was,
Ik berg alles zeer zorgvuldig op.
Heb ik het nodig kan ik het ook niet vinden DEMENTIE zei de zuster.
Mooi verhaal.

Pork en DRIMPELS zijn nog een dag op Vakantie.

Vandaar de DUIM is van DROMMELS.