Ze ligt naast me en beseft niet dat ze is overgegaan

Door HJZandman gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

"Ik ben niet dood," murmelt ze, "ik moet nog iets doen dat ertoe doet, verdorie."

Ze ligt naast me,

heeft nog niet door dat het op Luna allemaal niet meer hoeft

 

Onvrijwillig luistervink ik hoe ze in zichzelf mompelt

 

Niet vloeken en tieren tegen de sofa of de stoelen, zo zinloos en toch doe ik het soms.
Godsallejezusnogantoe, wat ben ik nou helemaal? Uiteindelijk niets bijzonders. Niet uniek genoeg om van over je nek te gaan en al helemaal niet zo exeptioneel om in roemende schijnwerpers te staan.
Ik ben echter wel weer gevaarlijk genoeg om (in geestelijke zin) aan de hoogste boom te worden gelyncht.
Om Gotbetere een stel misselijkmakende misdaden, die ik niet heb begaan. Afzichtelijkheden die mijn brein niet eens kan bedenken met die naïeve boven gemiddelde intelligentie. Het is toch Godsonmogelijk te bewijzen dat ik iets NIET hebt gedaan! Haha, Zelfs dat lynchen gaat nog mis, want niet zwart ben ik maar wit, onschuldig veroordeeld. Ja, ik ben toch wel, op een rare ongrijpbare manier, bijzonder.
Oh wat zijn we heden blij; Kijk mij! Ik kom niet bij, zonder na, maar altijd nog wel veel te dichtbij om blij te kunnen zijn met mij.

Nanaha kindeke, kihindeke teer, suja sujajajah en krei niet meer.

Of is dat nou weer met een lange ij?
Ten naasten bij! De dichtgeritste zipper van de leer der gelamstraalde lijkzakken, afgestoten geweitakken. Laurierstekken om de bliksem mee te beheksen, weg te sturen. Het zal mijn tijd wel duren.
Niet meer dan een bos talenten ben ik, die te lang in brak water heeft gestaan en het eind komt eraan.
Beslist. Geen van mijn gaven levert, voor wat hoort wat, op waarnaar ik zoek. Waarnaar ik snak, simpel zwakkersnak, met het verlangen dat het bot weg knaagt maar er nimmer om vraagt.

Soms wordt ik onzinnig onwijs woest

van suikerspin toffeetaai mierzoetflemerige liefdesgedichten.
Mooinatte verderlichte zuigzoenwoordjes. Die nevelige beloften. Gatsiebah, zingende melodieuze akkoordjes waar men het op gooit. Om te scoren? Wat dan? In Godsnaam wat valt er te scoren? Is er één druiloor die er iets van begrijpt? Een sterke beer die zelfstandig autonoom denken kan en zich niet om laat waaien? Laat hem opstaan. Hij mag me in zijn armen nemen en we gaan aan de zwier.

Ik heb een prima relatie met God, lekker grijpbaar, als familie, een van ons.

Vloeken doe ik dus niet graag. Ik roep Hem wel vaak aan, vraag om hulp. Van hier en de gunder, nondeju dan toch! Waar zit je verscholen, God, waar kroop je heen? Ik zit alleen, maar zo doof als een versteend fossiel laat U me snotteren. Voor zoiets triviaals, geminkukelds als The Little House on the Prairie.

God roept ook terug!

"Zoek het alleen uit Korodoortje, met je idealen. Dáárvoor ben jij ter wereld gekomen. Trut, domme doos! Ga voor al uw flora en fauna naar de verdroogde CactusKora. Daarom ben jij hier! Om die mooie idealen, één voor één teloor te zien gaan. Jij bent een loos achterlijke schreeuwen in de woestijn. Koramijn"
Waar dan Lieve Heer, waar zit je dan, Godsallemachtige luie zwamdoos. Niets van al dat alwetende gemauw van vertrouw op mij. Met je belofte-maakt-schuld-verhaal.  Met wie-goed-doet-goed-ontmoet. Dat is geklets uit je nek. Die je trouwens niet eens hebt, halve zool, gek. Maar mijn Goede God is niet gek, hij heeft het eenvoudig iets beter bekeken, zo zonder die nek. Ook krijgt hij nooit een enge ziekte. Hij heeft geen rug waar alles langs af moet glijden, zoals bij mij. Dat mag ook wel, Hij is immers de baas van al en wij zijn naar zijn voorbeeld geschapen. Dus die rug? Wat moet ik ermee, anders dan tien zakken cement 4 x 8 treden erop omhoog sjouwen om de badkamer te verbouwen?

God is een niet te vatten beeldgevoel, alleskunner, papieren zweefvliegtuig

in rode kinderstoel. In krochten kruipt ie weg. Opdat mijn essentie zal rotten, slijmerig en bang dien ik nederig te worden. Dat kan echter niet want nog niet in mijn verste diepste zwarte spelonken komen de verzinsels voor die anderen bedenken. Smeerzooi van verdachte hersenspinsels, die ik verfoei. Iemand moet de zwarte Piet toegespeeld krijgen, men zoekt zondebokken. Waarom niet Mij daarvoor uitzoeken? Dat is mijn taak. Men drukt het mij eenvoudig door de strot om er zelf geen last van te hoeven hebben. Got Tegot, wat een taak, een mis-handel is er met mij de wereld op getrapt en ook nog zonder dat... ik het voor het zeggen had.
Ik ben een speelgoed vliegmachien. Zo'n blikken ding met mooie kleurtjes, maar transparant zodat ik doorzichtig ben en niemand mij kan zien. Een perfect gezeemd doorschoon raam in een doorzon huis, open boek, waarin lettergordijnen achter elkaar zijn geplakt, die niemand begrijpt. Maar ach, gezeur.
Ik meur naar geschiedenisboek dat niemand interesseert, laat staan leest of er iets over wil weten. Ongelezen in de uitstalvitrine moeten mijn jaren worden weggemoffeld. Kennelijk zijn er enge zaken bij.
 

Nee, aan mij, een verhalen verteller, observator, heb je niets.

Flafloers wat mee aan de zijlijn, flexibel en blij, vrolijk zijn met wat je hebt. Geef de buitenwereld het idee dat het zalig toeven is in je betonnen doos zonder ziel, wegrotten in je goede bedoelingen, ha heerlijk. Wat een verneukeratief spel is het toch.
Je schrijft en blijft, wellicht drie minuten in beeld. Totdat men denkt dat men je kent. Dus verander niets, blijf zoals anderen je zien, voldoe aan hun beelden. Veel makkelijker voor hen, dan af en toe iets ontwikkelen, experimenten, uit de band te springen. Voor de rest verdwijn je onder de waterspiegel en alleen iemand die zich het herinnert, kijkt nog eens of daar in het moeras niets is gestikt. Mijn familie heeft me verstoten, dus moet ik "familieloos." mijn eigen gezinsleden zoeken en kies er ook een naam bij. Iets met vol er in, opdat dat "loos" niet schrijnt.
 

"Aangenaam, mijn naam is Methuzela Vol-Ledig"

Misschien is dat wel iets? Of is het soms weer volle maan?

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed verhaal.
Bijzonder verhaal Duim taco
Dank u wel... uit naam van Methuzela
Ja wil de echte HJZandman herrijzen? Ga het nog een keer lezen!Jje mag dan een dooie Xeateriaan zijn, maar houdt ons wel bezig..............halve dooie! D
Een gecultiveerde geest hebben is, naar mijn overtuiging.
De vrucht van vrije tijd.
De meest gecultiveerde mens is hij die bekwaam is op de zinvolste
manier helemaal niets te doen.

Pork geeft de DUIM.
FAN wordt hij ook.

DRIMPELS.