Onze huwelijksreis: een rondreis doorheen Zuid-west-usa in mei 2011 (deel 8)

Door Linda-P gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Met hernieuwde krachten en goed uitgeslapen hervatten we vandaag onze reis. Op de agenda staan vandaag maar twee dingen: een lange autorit doorheen (hopelijk) een prachtig landschap en een namiddag luilekkeren aan de oevers van Lake Powell. 's Avonds checken we in bij Comfort Inn Blanding.

 

10 mei 2011

Van Moab naar Lake Powell...

Onze reis vertrekt vandaag over een weg die we de voorbije dagen al meerdere keren gereden hebben. Na een uurtje zitten we echter alweer in onbekend gebied. We stoppen regelmatig om van het landschap te genieten en een beetje water te drinken. Na 160 km rechtdoor te rijden, zijn we dan uiteindelijk bij onze afslag aangekomen: scenic byway 95.

Zoals op het bord aangegeven staat, is dit een weg met tal van mooie uitkijkpunten. Deze straat leidt ons rechtstreeks naar Lake Powell. Wat we echter niet wisten, is dat er ook nog enkele zeer mooie stopplaatsen langsheen de route zijn.

Mule Canyon Ruin...

Niet lang na de afslag naar route 95 zien we een bord staan 'Mule Canyon'. Dit wekt onze nieuwsgierigheid en we zijn dan ook teruggedraaid om een kijkje te gaan nemen.

Mule Canyon is een ruïne van een Anasazi gemeenschap. 

Tijdens de 11de en 12de eeuw was hier een heus dorp gevestigd! Nu kan je er nog enkele van de oude muren bekijken en meer lezen over het leven van toen op de informatieve borden.

Natural Bridges

Wanneer we onze reis hervatten, doen we al snel een tweede ontdekking. We rijden langs Natural Bridges (np). Dit nationaal park staat niet beschreven in ons roadbook.

Ook nu stoppen we om een kijkje te nemen. In het park zijn drie natuurlijk gevormde bruggen te bezichtigen. We besluiten om met de auto naar de viewpoints te rijden, omdat we niet genoeg tijd hebben om de lange wandelingen te maken. En ja, ook omdat onze conditie hier niet goed genoeg voor is...

Wanneer we de bruggen zien, zijn we enorm blij dat we hier gestopt zijn. Dit zouden we zeker niet willen gemist hebben! Het is toch ongelooflijk wat de natuur kan maken... Het is Kunst...

En tot slot Lake Powell

Uren na ons vertrek vanuit Moab arriveren we dan toch aan Lake Powell. Omdat we bang waren dat de beroemdere stadjes te druk zouden zijn én omdat we rustig op een handdoek willen liggen met ons tweetjes, hebben we een onbekende locatie aan Lake Powell ingegeven op onze GPS. Wanneer we daar aankomen, beseffen we wel meteen onze vergissing. Het meer is heel mooi, maar de oevers zijn heel wat minder hier.

Er is geen zacht zand om je handdoek op te leggen, enkel keiharde klei-achtige grond. Omdat we hier nu toch zijn en omdat we geen tijd hebben om nog naar een ander stuk oever te rijden, besluiten we hier te picknicken. 

Wat bedoeld was als het hoogtepunt van onze dag, is tot hiertoe het minst spannende geweest. Toch hebben we vandaag al allebei genoten van alle mooie dingen, dus we laten het niet aan ons hart komen en rijden rustig verder.

Highway 261 

Om niet dezelfde route terug te moeten nemen naar ons hotel, besluiten we al snel een zijweg in te slaan. Deze zijweg, highway 261, bleek opnieuw enkele verrassingen in peto te hebben. Al snel begon de weg te versmallen. We reden naar boven en kwamen aan haarspeldbochtjes waar het wegdek niet meer geasfateerd was. Hier was het echter te smal om nog terug te keren. Daarom rijden we voorzichtig en heel rustig verder. We bevinden ons op een gegeven moment boven op een plateau. Beneden zien we een weg slingeren waarvan we vermoeden dat het highway 261 is.

Net wanneer we beneden aan het plateau aankomen, passeren we een andere auto. We zuchten beide diep, opgelucht dat de weg hier alweer breder is.

Op dit stuk van route 261 is niet veel te zien, buiten een occasionele koe, maar dat trekken we ons niet aan. De spanning en het uitzicht van amper een half uur daarvoor zitten nog vers in ons geheugen.

Bluff

Onderaan highway 261 keren we terug naar het noordoosten om zo in een lus opnieuw richting ons hotel in Blanding te rijden. Onze laatste tussenstop is in Bluff. Het is de eerste Spaanse nederzetting aan de oostkant van de Colorado River. Mormonen hebben zich hier, vlakbij de San Juan river, gevestigd na hun beroemde 'Hole in the rock-expedition'.

Bluff is een erg klein en rustig dorp waar niet zo veel te zien is. Het was er zelfs zo doods dat ik er een beetje een ongemakkelijk gevoel van kreeg toen we door het dorp reden.

Bluff Fort was dan weer wel vol leven. Verschillende dorpsbewoners waren dit kleine 'Bokrijk' aan het onderhouden. In het bezoekerscentrum hebben we een film over de geschiedenis van Bluff gezien. Een erg aardige man heeft ons ook wegwijs gemaakt. Daarna hebben we een wandeling doorheen het Fort gemaakt. Dit is echt een miniatuur Bokrijk met de architectuur eigen aan Utah.

Er staan nog de oorsprokelijke resten van één van de eerste hutten van de mormonen. Verder is de ganse oorspronkelijke nederzetting opnieuw opgebouwd en elke gebouw is bemeubeld. Er zijn huisjes, een school, een smid, een kerk... Ook één van de oorsprokelijke karren uit de Hole-in-the-rock-expeditie staat hier tentoon.

Tot slot is er nog een mooi Navajo-huis te bezichtigen. Dit huis ziet er helemaal anders uit dan de ruïnes die we eerder vandaag gezien hebben. Het is volledig uit hout, overdekt met leem en in de vorm van een iglo.

We besluiten nog een hapje te eten in de enige diner die Bluff rijk is. Spijtig genoeg lieten zowel de kwaliteit van het eten als de bediening sterk te wensen over, maar ja, we hadden niet veel keuze.

Na het avondeten rijden we naar ons hotel in Blanding...

Aangekomen in Blanding, checken we meteen in in ons hotel. De buitenkant ziet er niet veelbelovend uit, dus we zijn allang blij dat het maar voor één nacht is. Op 10 mei verblijven we in Comfort Inn Blanding, in een standaard kamer.

Hotelgegevens: Comfort Inn

711 S. Main St.
Blanding, UT 84511, USA
Tel: (435) 678-3271

Van dit hotel waren we niet echt tevreden. Het was erg somber aan zowel de binnen- als de buitenkant. De receptioniste kon onze reservering niet terugvinden, ook al was alles via een reisbureau geregeld. Uiteindelijk hebben we toch nog een kamer gekregen, maar ik hou er niet van om zelf te moeten onderhandelen als ik veel geld betaald heb aan een reisbureau om alles voor mij te regelen.

Er was ook geen lift (of werkende lift) aanwezig, waardoor we onze vier koffers via de trap naar de eerste verdieping moesten dragen. 

Het ontbijt hebben we gewoon overgeslagen. We hebben in de ontbijtruimte binnengekeken en meteen beslist dat we daar niet gingen eten. Het was ongezellig, zeer beperkt, muf...

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk om te lezen!
Een dikke duim !