Onze huwelijksreis: een rondreis doorheen Zuid-west-usa in mei 2011 (deel 5)

Door Linda-P gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Op 7 mei rijden we van Bryce Canyon naar Moab. Een rit van 400 kilometer doorheen een prachtig landschap. Regelmatig stoppen we om van het landschap te genieten, waardoor de afstand ook veel korter lijkt.

7 mei 2011

Opnieuw rijden we noordwaarts...

Met een lege maag vertrekken we 's morgens vroeg richting Moab. Aangezien het ontbijt in Bryce niet zo lekker was, besluiten we onderweg ergens te stoppen voor een echt Amerikaans ontbijt.

Eerst even tanken en dan rijden maar. Al snel zitten we in een verlaten landschap. Er is nergens een diner te bekennen en onze magen beginnen nu wel te rommelen. Gelukkig zien we in de verte een dorpje. Nu ja, dorp is misschien wat veel gezegd. Er staan vijf huizen langs de kant van de weg. Daarom dat we ook heel verbaasd zijn, dat aan één ervan een groot bord hangt: 'Restaurant'. We parkeren als enige wagen op de grote parking. Binnen gekomen zitten er drie oudere mannen aan een tafeltje te eten. Verder is de diner helemaal leeg. Met onze kleine croissant van de vorige ochtend nog in gedachten, bestellen we wat ons een normale portie lijkt. De serveerster kijkt wel even bedenkelijk, maar noteert dan rustig onze bestelling. Wanneer ze een kwartier later terugkomt met ons ontbijt, begrijpen we echter al snel onze vergissing.

Bovenstaande foto doet geen recht aan het ontbijt. Het bord was 40 cm! Het glas een halve liter! Onnodig om te zeggen dat we goed gegeten hebben die ochtend...

Ondanks de buikpijn hernemen we onze reis..

We hebben al wel gehoord dat alles groot is in Amerika, maar toch kijken we onze ogen uit onderweg. Zo zien we regelmatig een vrachtwagen rijden met niet één, niet twee, maar wel DRIE aanhangwagens!

Naast deze grote vrachtwagens en in zo een uitgestrekt landschap, kun je niet anders dan je klein voelen. Klein, maar rustig en gelukkig! Wie wordt er niet stil van zo'n uitzicht:

Moab en Big Horn Lodge

Aangekomen in Moab, gaan we eerst inchecken in ons hotel. We hebben gereserveerd voor drie overnachtingen in Big Horn Lodge, namelijk 7 en 8 en 9 mei 2011, in een standaard kamer.

Hotelgegevens:  Big Horn Lodge
   550 South Main
   Moab, Utah 84532
   Tel: (435) 259-6171

Van dit typische motel waren we middelmatig tevreden. De kamer was voldoende groot, er was een koelkast en televisie aanwezig. De bedden lagen goed.

Verder was het er ook proper. Al vond ik het niet zo prettig dat er een tapijt op de vloer lag. Dit is wel warm aan je voeten, maar minder hygiënisch.

De kamers hadden vooraan een groot glazen raam dat uitkeek op de parking. Opdat je overdag niet zo goed in de kamers zou kunnen binnenkijken, was er geblindeerde folie op de ramen aangebracht. Hierdoor was het binnen wel wat donkerder. Bovendien hadden wij de pech om een kamer te hebben die achter de traphal gelegen was, waardoor we sowieso bijna geen licht binnenkregen.

Het interieur van de kamer is zoals de naam doet vermoeden: alle meubels zijn gemaakt uit grote blokken hout. Ook een deel van de muren is met hout bekleed. Dit, in combinatie met het gebrek aan daglicht, gaf een claustrofobisch gevoel.

Na onze aankomst in Moab...

Eerst en vooral zijn we een wasserette gaan opzoeken. We hadden namelijk al aardig wat vuile kleren verzameld.

Scenic Byway 279

Tegen de avond aan hebben we Scenic Byway 279 nog afgereden. In Amerika zijn er veel van die autoroutes aangegeven, omdat ze prachtige uitzichten hebben. Op geregelde tijdstippen kun je aan de kant van de weg gaan staan om hiervan te genieten.

Op voorhand had ik al gelezen dat route 279 op zijn mooist is in het avondlicht, vandaar onze rit langs de Colorado wanneer de zon ondergaat.

Langsheen de route kan je ook rotstekeningen zien van de Indianen. Het is wel even zoeken, maar ze zijn er!

 

Voor het vervolg, lees Onze huwelijksreis: een rondreis doorheen Zuid-west-usa in mei 2011 (deel 6)

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Haha had zo'n zelfde ontbijt op toen ik in Amerika was. Een bord flink volscheppen kunnen ze daar wel :) Leuk hoor, om jullie zo te volgen.
Ik beleef de reis zelf helemaal terug, alleen al door dit te schrijven. 'k Vind het wel super!