Leven vanuit angst

Door Chayenna2 gepubliceerd op Thursday 18 October 22:47

Angst is een emotie die we allemaal kennen. Er is geen mens die daaraan ontkomt. Hoe stoer we ook zijn, ergens binnenin ons schuilt angst.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/3456f31e3bf7bef4bb365d9db57f2ea7.jpg

Ook grote helden hebben angst gekend, Hun motief om tot heldendaden te komen was het overwinnen van hun angst. Angst echter zorgt er ook voor dat we alert blijven. Hierdoor blijven we voorzichtig, bv in het verkeer. We kijken links en rechts voor we oversteken. Die voorzichtigheid is een deel van onderbewustzijn, dat ervoor zorgt dat we niet voortijdig overlijden. Het is een waakzaam stuk in ons. Voor veel helden geldt dat als motief, naast het overwinnen van angst dat zij zichzelf waar willen maken en zich onderscheiden van anderen. Die laatste behoefte is een specifieke emotie: het is het zoeken naar hun eigen grenzen en het verleggen van die grenzen, een zichzelf willen demonstreren. Zij willen zichzelf bewijzen en zichzelf steeds weer overtreffen. De risico’s die een held neemt werden steeds groter. Angst is een gevolg van onze wens om te leven en in leven te blijven. We zijn bang het leven te verliezen. Eigenlijk is alle angst een afgeleide van de angst om te sterven, om dood te gaan. De dood is het moment van transformatie, van verandering. Elke verandering betekent onzekerheid en houdt een loslaten in. Alles wat ons zekerheid bied en ons hele leven zekerheid heeft geboden schijnt weg te vallen. Het lijkt of alle waarden van het leven zomaar in een klap teniet worden gedaan. Alleen het weten dat wat is, goed is en een doel heeft, kan ons van de angst verlossen. De verlossing houdt in: het heel bewust loslaten van alles waar we waarden aan menen te ontlenen – wat een onmenselijke opgave lijkt te zijn. Toch zijn vele duizenden mensen in staat geweest vredig te sterven. Het lijkt dus mogelijk te zijn, maar er is geen duidelijk recept voorhanden.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/9710bc2f30acc0d696e063b447a37ff7.jpg

Onze aandacht is een energie in het NU. Toch gaan we met onze energie heel vaak naar de toekomst door onze gedachten naar morgen, volgende week, volgend jaar te laten gaan. Wij verliezen daardoor vaak energie zonder ons daarvan bewust te zijn. Angst is een energie die we in de toekomst plaatsen. We verbeelden ons de toekomst in het NU. Onze fantasie en verbeeldingskracht zijn op de toekomst gericht, maar wel vanuit ervaringen uit het verleden. Het zijn oude patronen en belevenissen die ten grondslag liggen aan onze angst. De toekomst is erg bepalend. We worden in ons gedrag nu veelal bepaald door de toekomst. We realiseren ons dan niet dat wij het zelf zijn die onze toekomst bepalen. Wij zijn erdoor geobsedeerd. We beleven daardoor het omgekeerde van de werkelijkheid. Want niet de toekomst bepaalt ons NU: WIJj bepalen onze toekomst. Oude patronen die ons meegegeven of ingeprent zijn, hebben mede ons NU bepaald. Zij geven ons echter het gevoel dat wij op de toekomst geen greep hebben. Toch is de toekomst onze eigen verantwoordelijkheid, we hebben wel degelijk invloed op onze toekomst. Het is juist de angst die ons de overtuiging geeft dat wij alleen maar alles kunnen ondergaan, en het is dezelfde angst die ons machteloos maakt. Die machteloosheid zorgt er op haar beurt voor dat de angst toeneemt. Het lijkt op een vicieuze cirkel die steeds dwingender werkt.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/1d34cfc9c4471abbd82184a54cfe5f80.jpg

We lijken door de angst vaak onze zekerheden kwijt te raken, te verliezen. Onze zekerheden ontlenen we vaak aan anderen of aan situaties. Natuurlijk weten we allemaal dat die zekerheden zeer labiel zijn en dat onze enige echte zekerheid in onszelf ligt. Acceptatie en daardoor liefde voor onszelf is de enige echte basis voor zelfverzekerdheid en zelfvertrouwen. Daardoor kunnen we vertrouwen op al wat is. Zelf zijn wij de oorzaak van onze twijfel en derhalve ook van onze onzekerheid. We kennen ook angst om anderen. Die van de moeder bv, die zich zorgen maakt om haar kind dat in haar ogen en in de ogen van de maatschappij het verkeerde pad op is gegaan. Het kind steelt, en bedriegt, is onbetrouwbaar geworden en is tot overmaat van ramp ook nog verslaafd aan verdovende middelen. Dat kind vindt zelf ook dat het op het verkeerde pad is terechtgekomen en zou graag weer het meer positieve ervaren. Het was zijn angst voor de toekomst die hem in de situatie heeft gebracht waarin hij nu verkeert. De angst van de moeder is niet ongegrond. Zij is bang voor wat eer van hem zal worden. Zal hij van kwaad tot erger komen? Zal hij zijn werk behouden? Zal hij door liegen en bedriegen en stelen misschien wel gevangengenomen worden? Hoe zal het gaan met zijn relatie?

http://plzcdn.com/ZillaIMG/8d7bca521b81c6e0f56dd5a5f967d67e.jpg

Tientallen, zo geen honderden vragen spelen door het hoofd. Hoe zij ook zoekt, de antwoorden kan zij niet vinden en mede daardoor worden de vragen die zij zichzelf stelt steeds indringender. Haar vertrouwen is geschokt. Moedeloosheid dient zich aan en grote vertwijfeling maakt zich van haar meester. Veel van haar energie wordt door de zorgen verslonden. Zij lijkt zichzelf niet meer. Haar lichaam komt in opstand: ze heeft pijn in haar buik. Het is alsof haar lichaam de angst in materie uit wil drukken. Niets is echter minder waar. In werkelijkheid is het haar geest – haar eigen overtuiging en angst – die zich materialiseert in haar lichaam. Energetisch ervaart zij duidelijk de angst van haar zoon; er loopt immers een duidelijk lijntje van de een naar de ander. Zij wordt daardoor sterker geconfronteerd met haar eigen angsten. De angst die zij telepathisch opvangt, haalt al haar eigen oude angst naar boven. Oude herinneringen die aanleiding gaven tot angst steken als het ware de kop weer op. Die angsten versterken elkaar, voeden elkaar, zodat zij niet meer van elkaar te onderscheidden zijn.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/f13571af15d887a7cd1febb4f755280d.jpg

Alle angsten lijken gelijktijdig tot leven te komen. Zij lijken zich op te stapelen en elkaar te versterken. Iedereen en alles schijnt zich tegen de moeder te keren. Slapeloosheid is het gevolg. Interesses verdwijnen en nergens is nog voldoening te vinden. Steeds weer komen haar gedachtes bij hetzelfde punt uit, haken vast en zoeken nieuwe varianten. Oude angsten uit vorige levens die nog niet verwerkt zijn, mengen zich met de huidige angst en maken de wereld van NU tot een hel. De zorgen zijn reëel en niet te miskennen, maar ze staan als het ware onder een enorm vergrootglas. De angst heeft duidelijk te maken met de vrees er niet bij te horen, afgewezen te worden en niet meer her en meester te zijn over de situatie. De belevingen en ervaringen zijn te sterk, te emotioneel om nog te kunnen hanteren. Angst kan ook ontaarden in een fobie. Maar een fobie kan ook een betrekkelijke kleine oorzaak hebben.
Angst blijkt de meest blokkerende emotie. Angst bepaalt de grenzen van ons kunnen, of anders gezegd, de grenzen van ons handelen. Hoe vaak zegt men niet, Ik zou het wel willen, maar ik durf niet???. Mensen met hoogtevrees zullen dat kunnen beamen. Zij kunnen best over een plank lopen van een halve meter breed als die op de grond ligt.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/d9ef2a7c3849d7fed2d9fb14fce82e27.jpg

Ligt de plank echter op een hoogte van 20 meter, dan zal de hoogtevrees, angst dus hen ervan weerhouden. Angst bepaalt heel duidelijk de grens van ons handelen. Door angst kunnen we niet meer neutraal zijn. Wij kennen oordelen toe aan onszelf, of aan bepaalde situaties, of we maken ons afhankelijk van oordelen van anderen, waardoor we onszelf beperkingen opleggen. Angst roept allerlei andere emoties op die ermee verweven zijn en die vaak niet meer afzonderlijk herkenbaar zijn. Naast de angst die we hebben genoemd als voorkomend uit doodsangst, valt niet te ontkennen dat angst ook kan bestaan als een angst om te leven. Ogenschijnlijk lijkt dat in tegenstelling met elkaar, het is echter dezelfde angst. Het is de angst om te veranderen, de angst om te transformeren. Dat brengt ons bij een heel andere emotie, die we allemaal kennen. De emotie van loslaten en vasthouden. Het lijkt vaak op het loslaten van een dik touw dat, als een trapleuning langs een trap gespannen is. Het zijn de zekerheden die we buiten onszelf zoeken, zoals een baan, een partner, een huis, kinderen, gezondheid. Zodra we bedenken dat we een van die zekerheden kwijt kunnen raken, heeft angst een grote kans om toe te slaan. Zoeken we echter onze zekerheid in ons weten wie we zijn en wat we zijn, dan komen we bij onze echte zekerheid. Dan pas komen we bij onze grootste kracht, een kracht die alle angst kan overwinnen. Die kracht heet LIEFDE

Copyright Nederland@Gerda Verstraeten
Voorbij de regenboogbrug
Mijn pagina
Verhalen en gedichten
 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dank je bibieke
mooi artikel... mooie foto's
bedankt voor jullie reacties
Wat mooi geschreven, Anst is verschrikkelijk en al helemaal de doodsangst, brrr. Geldt niet voor ieder, gelukkig maar.
dank je merel
Niets is zeker, liefde echter wel....mooi artikel