Mijn alters en hun verslavingen

Door Chayenna2 gepubliceerd op Tuesday 30 October 12:54

Vooral de puber alters brachten ook nog eens een ander problemen met zich mee. Het bleef niet bij de trauma’s waardoor ze waren ontstaan, maar vooral op de manier hoe ze hun problemen oplosten.
Alcohol, roken van wiet en gokken waren manieren waarop deze aspecten hun pijn en verdriet, angsten en onmacht mee probeerde te onderdrukken. Het was voor mij ook de groep die ik het moeilijkste kon accepteren als iets wat van mezelf was. Want hoe fijn is het niet om alleen de goede dingen in jezelf te zien, en de ellende op een ander af te schuiven. Niet naar je eigen fouten te hoeven kijken. Hoe beter ik deze delen leerde kennen, hoe meer ik ook de pijn en het verdriet ging zien bij ze, maar ik vond dat geen excuus van hoe ze op situaties reageerden.

  http://plzcdn.com/ZillaIMG/775d8eaf0bab845bf3255015febd7a58.jpgDoor het tijdverlies gebeurden het vaak dat de aspecten als ze de kans kregen, buiten hun boekje gingen. Tijdens het uitgaan met vrienden werd dit dan ook steeds naar mij teruggespeeld. Op een avond zaten wij in een discotheek. Langzaam aan was het net of alles voor me vervaagde en ik in een hele andere omgeving terecht kwam. Niet langer was ik bewust van mijn oorspronkelijke omgeving. Maar bevond ik me als 16 jarige in een andere discotheek. Ik voelde angst maar ook nieuwsgierigheid. Hoe lang het geduurd heeft weet ik eigenlijk niet en ook niet wat er verder gebeurde, maar toen ik bijkwam en vroeg om wat te drinken kreeg ik te horen dat ik al zeker meer dan een fles likeur leeg had. Nou mooi niet hè, ik had nog totaal niets op en ik lust helemaal geen likeur. Dit soort situaties kwamen dus vrij regelmatig voor.
Het lag maar net aan wie er op dat moment de bovenhand had.

Ook al deze delen hebben we moeten leren om op een andere manier om te gaan met hun verdriet en pijn, met hun woede en onmacht. Vicky was degene die via seks het gevoel van macht had. Het maakte haar ook niet uit met wie of waar, zolang ze het gevoel van macht maar vast kon houden. Het was te begrijpen natuurlijk dat ik een ontzettende hekel aan haar had, totdat ik ook besefte dat dit haar reactie was van alles wat er gebeurd was. Mooi was dan ook hoe mijn vriend haar leerde dat seks niets met macht of onmacht te maken had, maar met het dieper gevoel van liefde naar elkaar toe. Rudolf noemde we ook vaak onze bouwvakker. Hij was regelmatig bezig het huis te verbouwen, en je kon hem dan beter niet in de weg lopen. Maar verder was Rudolf ook onze beschermer. Ik zag Rudolf als een grote blonde knul van 21.
Rudolf hield ook totaal geen rekening met de fysieke toestand van het lichaam, en dat was soms dus wel lachen hoe hij zware dingen wou tillen, terwijl het lichaam niet meewerkte.

http://plzcdn.com/ZillaIMG/80ce47fc7f0772a51682d4379252e53d.jpgRudolf was ook degene die geen gokkast voorbij kon lopen. Waardoor er dus ook ineens een hoop geld weg was. Maar als hij toevallig wat had gewonnen, besteden hij dat geld ook altijd aan de anderen, vooral aan de kleintjes die dan iets uit de speelgoedwinkel mochten uitzoeken. Wel kon hij ontzettend boos worden als hij op de voorgrond was, en ik zijn aanwezigheid opmerkte, maar net deed of hij er niet was, en gewoon een jurk of rok aandeed. Nou dat was dan ook van korte duur en zorgde hij er voor dat ik me al snel niets bewust was van alles en deed hij gewoon zijn kleren aan. Het gebruiken van een joint of een pilletje was ook iets wat voor sommige heel normaal was. Totdat ik ook dat in de gaten kreeg. Niet alleen gebeurde het daardoor dat ik helemaal niet meer bewust was van wat er gebeurde met het lichaam.

Net als bij alcohol gebruik dus vaak het geval was. Maar hierdoor werd ik zoals ik nu begrijp helemaal uit mijn lichaam geslingerd. Waardoor ik dus beelden ging zien en andere stemmen ging horen die zoals men in de psychiatrie hallucinaties noemt. Vanaf dat moment gaf ik ook aan dat er verschil zat in de stemmen. Het was ook anders voelbaar. Ik ben het toen aan gaan geven als de binnen en de buitenstemmen. De binnenstemmen waren voor mij de delen die ik had gecreëerd om te kunnen overleven, de buitenstemmen waren van mensen die ik in mijn leven heb leren kennen. En voor sommige was ik ontzettend bang. Ook in mijn dagelijkse leven.

 http://plzcdn.com/ZillaIMG/f0577e6eedd290ca287b3ad08a4eacab_medium.jpg Ik noemde het ook altijd de onderwereld waarin ik dan terecht kwam. Vaak was het er donker en koud, werd ik er geslagen, uitgescholden en ook misbruikt. Maar er waren ook momenten dat die wereld ineens veranderde in de bovenwereld en was het er ontzettend licht. Het was er warm met kleuren die niet te beschrijven waren. Er was zon’ diep gevoel van liefde voelbaar dat ik er ook niet meer weg wou. Maar steeds op de momenten dat ik niet weg wou, kwam ik uit de "trance". Ik werd me weer bewust van de dingen die om me heen speelde. Het enige wat ik dan voelde was een dip verdriet en diep gemis. Katinka was 14 jaar en echt een puber op onderzoek. Ze was heel erg verlegen, en gebruikte ook alcohol en drugs om haar problemen te verbergen. Katinka had ontzettend last van doodsangsten. De angsten zaten bij haar heel diep. De angsten waren ontstaan door de dood van haar opa. Maar vooral ook omdat men verdrietig hoorde te zijn als er iemand stierf en zij voelde er alleen maar blijdschap om. Want eindelijk was degene die haar steeds pijn deed er niet meer.

Mijn verdere ervaringen kan je lezen in de zilla Dissociatieve identiteitsstoornis

Copyright Nederland@Gerda Verstraeten

Voorbij de regenboogbrug
Mijn pagina
Verhalen en gedichten Chayenna



 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heftig.. duim voor je verhaal.
Tja, wat kan men hierop zeggen? Duim
Indringend intensief geschreven; wederom!
Best herkenbaar allemaal, brengt ons een beetje terug in de tijd, voor de bevrijding, het proces van leren samen werken! Vooral het gedrag van de beschermer, in ons geval Menno, is zeer herkenbaar, wat betreft het verslepen van zware voorwerpen, waarom lukt dat nu niet! Bijzonder om een lotgenoot te treffen hier, die bijna het zelfde omschrijft maar dan in andere woorden.. Blijf je volgen !