Toen de illusie zichtbaar werd

Door Tascha gepubliceerd op Tuesday 04 February 12:45

 

Toen de illusie zichtbaar werd

Ik mocht al een tijdje niet meer in je ziel kijken. Elk oog contact leek je te ontwijken. Ik vond het een vreemd en misschien zelfs ook wel een eng gevoel. Want ik voelde dat dit niet goed was en ik wist niet wat mij te wachten stond. Het ene moment delen we onze zielen en het andere moment ben je helemaal gesloten. Ik voel langzaam een leegte binnenin mij ontstaan. 
 
De leegte vult me op met een ondertoon van eenzaamheid. Eenzaam binnen de relatie. Je sloot jezelf zo subtiel dat het bijna niet merkbaar was. Het was niet meteen te zien. Het ging gelijdelijk aan. 
 
Ik ben te dichtbij je ziel gekomen. Toen de illusie zichtbaar werd, ben jij je ziel gaan sluiten. Ik mocht er niet meer in. Ik werd buiten gesloten. Ik zag de werkelijkheid in je ziel, die je door de illusie hebt weten te verbloemen. Ik zag jou. Ik zag de ware jij...
 
En jij kon je niet meer verstoppen. Jouw illusie werd door mij niet meer geaccepteerd als werkelijkheid. 
 
©Tascha-2014
 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Soms gebeurt het echt onverwacht
heeft niemand nog enige macht
al dacht je dat de ander open stond
tot hij/zij ineens
iets twijfelachtigs vond
gaat diens deur voor de diepe grot
zonder een voor jouw duidelijke reden
geheel en al op slot
Inderdaad. Mooi geschreven :)
....................â?¥
Hier word ik nou diep door geraakt.......
.......... <3
<3
Diep prachtig, de ziel geraakt erg mooi